ورود کاربران عضو

شرکت در نظر سنجی

لینک دوستان

×

خطا

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot get "مرند" woeid in module "mod_sp_weather".

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot retrive forecast data in module "mod_sp_weather".

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 


[
توضیحاتی در باب مسئولیت حوادث در برنامه های کوهنوردی: باشگاه، گروه

انجمن پزشکی کوهستان ایران: پیرو آیین نامه شرایط عمومی و اختصاصی متقاضیان تأسیس باشگاه‌‌های کوهنوردی و صعودهای ورزشی، مصوب کمیسیون ماده ‌5 وزارت ورزش و جوانان در تاریخ ۱۴ شهریور ۹۵، مجوز فعالیت کلیه گروههای کوهنوردی کشور لغو شد.

به گفته احمد نظری مربی کوهپیمایی و کارشناس حقوقی بلافاصله بعد از تصویب این آیین نامه، اولا دیگر از لحاظ قانونی ماهیتی به نام گروه کوهنوردی نداریم  ثانیا متقاضیان فعالیت تشکیلاتی در این رشته لازم است به تاسیس باشگاه کوهنوردی مطابق با آیین نامه اقدام نمایند ثالثا باشگاه هایی هم که تا کنون مجوز باشگاه داشته اند لازم است با مراجعه به ادارات ورزش و جوانان محل اقامت خود مطابق با مفاد آیین نامه و شرایط جدید، اقدام به اخذ مجوز جدید نمایند.

خطری ک مسوولین گروهها و باشگاهها و سرپرستان و مربیان و مسوولین هر برنامه را تهدید میکند، عدم حمایت حقوقی از آنها در صورت بروز حادثه است. با این توضیح که یکی از مواردی که مانع از مسوولیت کیفری است، مطابق با بند ث ماده ی ۱۵۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، عملیات ورزشی و حوادث ناشی از آن است، با این شرط که سبب حوادث، نقض مقررات مربوط به آن ورزش نباشد.

حال اگر عده ای با عنوان گروه کوهنوردی برنامه ای اجرا کنند، ولی وزارت ورزش آنها را قانونی نداند، اقدام آنها عملیات ورزشی محسوب نشده و در صورت بروز حادثه، مشمول حمایت ماده ۱۵۸ قانون مجازات اسلامی نمیشوند. ولی اگر مجوز ثبت باشگاه را داشته باشند، اقدام آنها عملیات ورزشی محسوب شده و در صورتی ک مقررات مربوط به این رشته را رعایت کرده باشند، از این حمایت برخوردارند.  این مربی کوهپیمایی و کارشناس حقوقی عضو کارگروه حقوقی هیات کوهنوردی استان تهران  توصیه میکند دوستانی ک گروهی فعالیت میکنند در درجه اول نسبت به ثبت باشگاه اقدام نمایند و در صورت عدم امکان ثبت باشگاه تا زمان فراهم شدن موقعیت ثبت باشگاه شکیبا باشند و در قالب گروه برنامه اجرا نکنند. اگر به هیچ وجه امکان ایجاد باشگاه را ندارند، حداقل رسما اعلام نمایند ک در قالب گروه نیستند و فعالیتشان دوستانه است و قبل از اجرای برنامه اقرارنامه کتبی از شرکت کنندگان مبنی بر دوستانه بودن برنامه بگیرند.

لازم به ذکر است، این اقرارنامه به منزله ی سلب مسولیت نیست چرا که در حقوق ما سلب مسوولیت در این مباحث جایگاهی ندارد، بلکه به منزله ی اقرار شرکت کننده بر شرکت در برنامه ای دوستانه، خودجوش و دانگی است. این حالتی است که کمترین بار مسوولیت را برای همنوردان مصدوم یا متوفی دارد ولی به طور کلی مشکل را حل نمیکند.

احمد نظری افزود متنی ک شرکت کنندگاه ذیل آن را امضا میکنند باید بسیار دقیق بوده و با مشورت حقوقی تنظیم شده باشد.
چرا که حتی در این صورت هم ممکن است در مراحل کارشناسی به دلایل واهی یا واقعی درصدی مقصر شناخته شوند. توصیه دیگر این کارشناس حقوقی مطالعه دقیق و کامل آیین نامه فوق الذکر و عمل مو به مو به آن است. این آیین نامه را میتوانید در سایت فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ‌ورزشی مطا لعه نمایید



فعالیت گروه های کوهنوردی به هیچ وجه غیر قانونی نیست
پویا سلیمانی/ وکیل پایه یک دادگستری و مدرس دانشگاه
سخنانی چند در پاسخ به اقای احمد نظری در باب مسئولیت گروه های کوهنوردی:
با درود و در پاسخ به موارد مطرح شده از سوی این دوست بزرگوار
نکته نخست: ذکر این مطلب که " اگر عده ای با عنوان گروه کوهنوردی برنامه ای را اجرا کنند، ولی وزارت ورزش آنها را قانونی نداند، اقدام آنها عملیات ورزشی محسوب نشده...." از لحاظ حقوقی کاملا بی معنی است، مگر از جمله صلاحیت های وزارت ورزش وجوانان آن است که در خصوص اینکه فعالیتی ورزشی است یا خیر اعلام نظر کنند؟؟ فعالیت ورزشی در میان تمام مردم بنحو واضح، مشخص است و بعنوان مثال لزومی نیست تا ما برای هرگونه فعالیت خود از وزرات ورزش استعلام کنیم که آیا بنظر شما این فعالیت ورزشی محسوب می شود یا خیر؟
نکته دوم: اشاره به ماده 158 قانون مجازات اسلامی سال 92 در این مورد کاملا بی ربط است. اولا اینکه این ماده قانونی ماده جدیدی در قانون مجازات اسلامی نیست و دوما این ماده صحبت از بروز حادثه در محدوده فعالیتهای هر ورزشی و متناسب با قواعد آن ورزش دارد، بعنوان مثال اگر مشت زدن بصورت دیگری در خیابان با عنوان" ضرب و جرح" در قانون جرم محسوب شده است اما همین مشت زدن در ورزش بکس قانونی بوده و در صورت ایراد جراحت و کبودی زننده ضربه به هیچ عنوان مجرم محسوب نمی شود یا در مثال دیگر و در پرونده ای دو بازیکن فوتبال که هر دو برای زدن ضربه سر به هوا بلند شده بودند با یکدیگر برخورد و یکی از آنها دچار مشکلات مغزی متعددی شد اما زننده ضربه سر هیچگاه مجرم محسوب نشد ، همچنین این ماده اشاره دارد به اینکه بعنوان مثال و اگر در ورزش فوتبال با مشت به صورتی دیگری بکوبی یا عمدا با لگد او را بزنی چون مشت ولگد در قواعد فوتبال جایی ندارند این اعمال جرم محسوب می شوند و الی آخر. بنا براین در هر رشته ورزشی ممکن است اتفاقات خاص آن رشته رخ دهد، در حالی که در شرایط عادی و در جامعه انجام آن اعمال ممنوع و حتی قابل مجازات است. اینکه اگر گروه های کوهنوردی اقدام به ثبت خود بصورت باشگاه نکنند از حمایت قانون برخوردار نیستند کاملا بی ربط به این ماده قانونی است.
نکته سوم: قطعا این بزرگوار بعنوان درس خوانده رشته حقوق اطلاع دارند که یکی از ارکان و شرایط مسئولیت و پاسخگویی تقصیر و قصور است، ضمن آنکه قبل از این تقصی و قصور باید "قانون" برای شما مسئولیت قائل شده باشد و بعد شما را بازخواست کند ، نکته درست همینجاست یعنی بعنوان مثال شما کارفرمای یک کارگاه هستید مسئول حوادث ناشی از کار در آن کارگاه هستید آنهم  بموجب و در محدوده قانون. در نتیجه اگر اقدام به ثبت گروه بعنوان "باشگاه" و در نتیجه پذیرفتن مسئولیتی که ازآ ن پس قانون بعهده شما نهاده کردید مسئول حوادث ناشی از قصور یا تقصیر در رابطه با کوهنوردان عضو باشگاه هستید و مادامی که این مسئولیت از جانب قانون بعهده شما گذاشته نشده هیچ گونه خطری متوجه شما نیست. بنا براین سرپرستان گروه هایی که بعنوان باشگاه ثبت نشده و متاسفانه بموجب آیین نامه من درآوردی اخیر مجوز همگی باطل شده مطابق قانون" هیچگونه"  مسئولیتی در قبال افراد شرکت کننده در برنامه های کوهنوردی ندارند مگر ثابت شود که با زور و اجبار به برنامه برده شده اند. ضمنا فراموش نکنیم حوادث و فجایعی چون مدوفن شدن کارآموزان در زیر خروارها برف در گردنه دیزین، و فاجعه برودپیک و امثال آن تحت نظر افراد و باشگاه هایی صورت گرفت که تریلی هم اسم و رسم و عناوین آنها را نمی کشید.
نکته سوم: اشتباه بزرگ فدراسیون در اینجا بود که کاملا بصورت قهری و ناگهانی اقدام به ابلاغ این آیین نامه به جامعه کوهنوردی کرد، منطق حکم می کرد که حداقل مدت زمانی برای این دوران گذار در نظر گرفته شود تا این دوست عزیز و بزرگوار نفرمایند که: مادامی که گروه بعنوان باشگاه ثبت نشده صعود گروهی نکنند!" اینهم از شاهکارهای منحصر بفرد ماست.

نکته چهارم: اینکه برخی گروه ها اقدام به اخذ اقرارنامه از همنوردان می کنند نتیجه همین سیاست غلط فدراسیون است.
مطابق قانون امضا و اثر انگشت هر کس پای هر نوشته به ضرر او قابل استناد است، بنابراین وقتی شخصی با اراده سالم و میل و رغبت اعلام می کند که با رضایت خود و بدون اجبار و همچنین علم و اطلاع از خطرات احتمالی ممکن عازم برنامه می شوم تمام خطرات و عواقب احتمالی و البته نه عمدی برنامه کوهنوردی را پذیرفته است و بحث " کمترین مسئولیت" اصولا بحثی غیر حقوقی و ساخته ذهن دوستان است، به هر روی امضا این اقرار نامه به منزله آن است که گویی عده ای دور هم جمع شده وقصد رفتن به کوه و تفریح و تفرج را دارند و هیچ مسئولیتی متوجه هیچکس نیست.
نکته پنجم: به نظر می رسد ابطال ناگهانی تمام مجوز های گروه های کوهنوردی خود امری غیر قانونی است. در آیین نامه مذکور و قانون مربوط تحت عنوان" دستور العمل شرایط عمومی متقاضیان ورزشی" و " شرایط اختصاصی متقاضیان تاسیس باشکاه کوهنوردی و صعود های ورزشی" صحبت از کسانی است که" تمایل "دارند بصورت باشگاه اقدام به فعالیت کنند. درست در نقطه مقابل پذیرفتن این نکته است که عده ای هم تمایل دارند در قالب گروه های ورزشی فعالیت کنند،اجبار به ادامه فعالیت بصورت ثبت باشگاه امری غیر منطقی است.همچنین نگاه کنید به " آیین نامه اجرایی قانون اجازه تأسیس باشگاه ورزشی و ورزشگاه توسط مردم با نظارت دولت مصوب 1370"  که در آن ذکر شده افراد متقاضی می توانند تقاضای ثبت باشگاه ورزشی کنند. می توانند کلمه ای است که به هیچ وجه با ابطال و اجبار همخوانی ندارد.
در آخر با توجه به آنچه گذشت لازم است که خاطر نشان کنم که انصاف حکم می کند تا برای پیشبرد اهدافمان مردم را از قانون نترسانیم، آنهم قانونی که هیچ ربطی به موضوع مذکور ندارد و دیگر آنکه به نظر می رسد اجبار فدراسیون در ابطال مجوز های پیشین و اجبار بعدی به ثبت باشگاه ها کاملا غیر قانونی باشد  زیرا قانون از کسانی که تمایل به ثبت باشگاه ورزشی دارند و شرایط آن سخن گفته و هیچ اجباری در این خصوص وجود نداشته و فعالیت گروه های کوهنوردی به هیچ وجه غیر قانونی نیست و در صورت پی گیری از سوی افراد ذی نفع  در دیوان عدالت اداری می توان قسمت مربوط به ابطال مجوز گروه ها و همچنین اجبار به ثبت انها را با حکم قضایی باطل کرد.
پویا سلیمانی/ وکیل پایه یک دادگستری و مدرس دانشگاه

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مترجم سایت

جستجو در سایت

آمار سایت

1091878
بازدید امروزبازدید امروز1560
بازدید دیروزبازدید دیروز1869
بازدید این هفته بازدید این هفته 11679
بازدید این ماه بازدید این ماه 38065
تعداد کل بازدیدهاتعداد کل بازدیدها1091878