ورود کاربران عضو

شرکت در نظر سنجی

لینک دوستان

×

خطا

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot get "مرند" woeid in module "mod_sp_weather".

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot retrive forecast data in module "mod_sp_weather".

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

اندکی از آداب و اخلاق کوه نوردی:

هدف از صعود های ما صرفا فقط یک صعود نیست و ما در پی معشوق قله های عشق را در می نوردیم ما به غیر از یک صعود به دنبال ارزش های والای انسانی هستیم ما قصد با هم بودن را داریم و می خواهیم یاد بگیریم که چطور یک سیب کوچک را با عشق بین تمام دوستان تقسیم کنیم ما قصد نداریم پس از صعود یک قله دست به صعود قله منیت بزینم و یک قله دیگر به نام من را فتح کنیم

 ۱- صعود به قله ها و فتح بلندی های کوهستان تنها یکی از اهداف کوه نوردی است و همه ی آن نیست مبادا که در این راه دچار لغزش و اشتباه شوید و سایر اهداف ارزنده کوه نوردی را به فراموشی بسپارید.

۲- بحث اخلاق در کوه نوردی مقوله ای تفکیک ناپذیر از این ورزش است و برماست که با فراست و دقت لازم اصول اخلاقی آن را فراگرفته، در تمامی شئون فعالیت هایمان از آن بهره ببریم و آنها را بکار بندیم.

۳- در کوه هرگز کسی برتری، تفوق و اولویتی در شان و مقام نسبت به دیگران ندارد و تنها میزان برخورداری از اخلاق و منش والای کوه نوردی است که افراد را ممتاز و قابل تقدیر یا احترام مضاعف می گرداند.

۴- برترین کوه نوردان بدون شک همان هایی هستند که به درجات بالایی از استواری، گذشت و توان ایثار دست یافته اند و موفقیت خود را جدای از موفقیت و سلامت دیگران نمی دانند.

۵- از مهم ترین انگیزه های دوستداران طبیعت کوهستان، بهره گیری از سکوت و آرامش بی نظیر کوه است. انسان در دامان طبیعت کوه، راه عبور از تلاطم درون و چیره شدن بر نا آرامی های روحی و جسمی را می یابد.

۶- بزرگ ترین و خطرناک ترین دشمن یک کوه نورد، غرور و تکبر است.

۷- در شدائد و سختی هاست که در بوته آزمایش قرار می گیریم و صفات ارزنده ای چون فداکاری و ایثارمعنی پیدا می کنند. در کوه نوردی به سبب شکل و نوع خاص ورزشی که انجام می دهیم، به دفعات در این آزمایش ناخواسته محک خواهیم خورد، پس با تقویت خصایل انسانی و والا سعی کنیم در این گذر سرافراز و پیروز باشیم.

۸- سکوت و آرامش کوهستان نقطه عطفی در اعطای شانس تفکری دقیق تر درباره خود و جهان پیرامون است که شاید بتوان از آن به عنوان برگ زرین دفتر کوه نوردی یاد کرد. درک صحیح و استفاده بهنجار از این موهبت بزرگ، نشانه شناخت و تلقی صحیح ما از طبیعت و بشر خواهد بود.

۹- به یاد داشته باشیم که در کوه نوردی برخلاف بسیاری ورزش ها، تنها عشق و علاقه بیکران به طبیعت و کوهستان است که آدمی را به بلندای کوه ها و قله ها می کشاند و در انتها نیز نه مدالی هست، نه جام پیروزی و نه عنوان و تبلیغی. پس پاس بداریم این همه خلوص و زیبایی را و دوست بداریم کوهستان با صفا را.

۱۰- آنگاه که برفراز قله ای می ایستیم، غرور و منیت را از درون خود به در کنیم و از خداوند همه کوه های عالم که رخصت نیل به چنین لحظه ای را به ما ارزانی داشته سپاسگذار باشیم.

۱۱- تمامی کوه نوردان دنیا از هر نژاد، رنگ و مذهبی برای محیط کوهستان احترام و ارزشی منحصر به فرد و خاص قائل هستند و این همسانی ارزشمند در سراسر گیتی بدون تردید ناشی از فضای بی نظیر و روحانی حاکم بر کوه هاست.
تغذیه مناسب و استفاده از مکمل‌ها در کوهنوردی

تغذیه مناسب و استفاده از مکمل‌ها در کوهنوردی  :

ورزش کوهنوردی مانند بسیاری از ورزشهای دیگر علاوه بر داشتن مهارت فنی کافی نیاز به تغذیه مناسب و کسب مواد معدنی، ویتامین‌ها، پروتئین و ... می‌باشد. استخوانها، غضروف‌ها، لیگامنتها، عضلات و مفاصل همگی در معرض خطر آسب قرار دارند و تنها با فراگیری اصول صحیح کوهنوردی اعم از تغذیه و تمرین می‌توان از این آسیب‌ها تا حدود بسیاری جلوگیری کرد.
1 غضروف:
این بافت بهم فشرده فضای بین مهره‌ها یا انتهای استخوان‌ها را پوشش می‌دهد و از مهمترین وظایف آن جذب شوک و همچنین حرکات استخوانها روی یکدیگر است. استفاده از مواد غذایی یا مکمل‌های (با تجویر پزشک) دارای گلوکوزامین، کندروئیتین و ویتامین E نقش مهمی ‌در تقویت و بازسازی این ناحیه دارد.
2 تاندون:
نوارها و باند‌هایی هستند که عضلات را به استخوان متصل می‌کنند و دارای توانایی مقامت در مقابل کشش هستند. تاندون‌ها برای تقویت و بازسازی به آنتی اکسیدان‌ها، مواد سازنده کلاژن، ویتامین E، ویتامین C، روی، مس، منگنز و گلوکوزامین نیاز دارند.
3 لیگامنت:
این بافتهای فیبری، استخوانها را به یکدیگر متصل می‌کنند و موجب تثبیت مفاصل می‌شوند. تغذیه و تمرین اصولی و مناسب می‌تواند موجب تقویت لیگامنت‌ها شود. بعضأ ممکن است ترمیم آسیب‌های وارده به لیگامنت‌ها چندین ماه طول بکشد و برای تقویت و ترمیم نیاز به پروتئین، گلوکوزامین، ویتامین E و ویتامین C دارند.
4 استخوان:
بدون وجود استخوان بدن انسان همانند ژله خواهد بود. تغذیه مناسب موجب تقویت و تحکیم استخوانها، افزایش مقاومت در مقابل ضربات و آسیب‌ها خواهد شد. استخوانها علاوه بر کلسیم نیاز به منیزیم، پتاسیم، روی، مس، منگنز، ویتامین C و ویتامین E دارند.

ترجمه: پویا سلیمانی
بیشتر:
https://www.climbing.com/skills/to-supplement-or-not-to-supplement/

دلایل گرفتگی عضلات:

فشار عصبی و استرس

بسیار اتفاق می افتد که فشارهای عصبی منجر به گرفتگی عضلات پشت پا در خواب بشود.این اتفاق حتی طی بارداری نیز به دنبال بروز استرس، برای خانم باردار در ماه پایانی بارداری و کاهش فعالیت وی اتفاق می افتد.حتی در بسیاری افراد گرفتگی های عضلانی با ریشه عصبی در ناحیه معده و روده اتفاق می افتد که در قالب درد معده و کولیت های روده ای بروز پیدا می کند.

کمبود مواد معدنی

گرفتگی عضلات در بسیاری موارد به بروز اختلال در تعادل مواد معدنی و آنزیم ها در بدن مربوط می شود کاهش یا افزایش منیزیم، کلسیم، سدیم و پتاسیم در خون منجر به انقباض عضله و جلوگیری از بازگشت آن به حالت اول می شود.

کم آبی بدن

کم آبی منجر به بالا رفتن میزان اسید لاکتیک در عضلات و بروز درد عضلانی می شود. در واقع از دست دادن آب بدن مهم ترین عامل نرسیدن خون کافی به عضلات و گرفتگی آن است.به بیان دیگر در فعالیت طولانی مدت همچون ورزش های سنگین در هوای گرم، گمقدار زیادی از مایعات بدن دفع می شود، در این حالت حجم خون کاهش یافته و مقدار کافی خون برای رساندن اکسیژن به تمام عضلات در حال ورزش وجود ندارد.در نتیجه عضلات در حال فعالیت، خون کافی دریافت کرده و به سمت اسپاسم یا گرفتگی پیش می روند.با نوشیدن آب قبل از فعالیت و هر 15 دقیقه یک بار در حین فعالیت می توان از بروز چنین گرفتگی هایی پیشگیری کرد.

کاهش جریان خون

باریک شدن رگ هایی که خون را به پاها می رساند (در اثر تصلب شرایین) می تواند گرفتگی عضلات را بوجود آورد و درست مانند گرفتگی پاها و دست ها در هنگام ورزش می باشد. این گرفتگی ها معمولا بعد از ورزش از بین می روند.

تحت فشار بودن عصب

فشردگی اعصاب در ستون فقرات (تنگی کانال نخاعی) می تواند موجب گرفتگی و درد پاها شود. این درد معمولا هنگامی که به مدت طولانی راه می روید، بدتر می شود. پیاده روی با پشت کمی خمیده، می تواند علائم درد را یا بهبود دهد و یا به تاخیر بیندازد.
متخصصان طب فیزیکی معتقدند که در موارد نادری قرار گرفتن در پوزیشن یا موقعیت غلط هنگام کار و فعالیت روزانه مثل نشستن ها و ایستادن طولانی و برداشتن اجسام سنگین به طریقه اشتباه از روی زمین به گرفتگی عضلانی منجر
میشود .


درمان گرفتگی عضلات

گرفتگی عضلانی می تواند به چند روش ساده خانگی درمان شود، به همین منظور چند نوع از این ‏‏درمان های سریع گرفتگی عضلات در ادامه ارائه می شود.‏

ماساژ ملایم‏

یک ماساژ ملایم می تواند به کاهش گرفتگی عضلات شما کمک کند.آن قسمت از بدنتان را که احساس می کنید دچار گرفتگی ‏‏عضلانی شده است با بیوفریز مالش دهید.این مالش جریان خون ناحیه مبتلا را بهتر می کند و عضلات گرفته را تسکین می ‏‏دهد.بیوفریز یک مسکن موضعی است که برای تسکین درد عضلات ، آرتروز، کمر، کتف، کشیدگی گردن، اسپاسم عضلانی، زانو، ‏‏لگن و پشت ران، قوزک پا و مفاصل آرنج موثر است.‏

دوش داغ

یک وان گرم یا دوش داغ نیز می تواند به کاهش گرفتگی عضلانی کمک کند. اجازه دهید آب داغ قابل تحمل روی ‏‏عضلات گرفته تان جاری شود.گرما، موجب رفع گرفتگی عضلات و شل شدن آنها خواهد شد.‏


در صورت گرفتن ماهیچه ساق پاهایتان ، این روش را امتحان کنید. در حالیکه انگشت پایتان رو به بالا قرار دارد ، پاهایتان را ‏‏به سمت سرتان بکشانید. 30 دقیقه در همین حالت بمانید. این اقدام به شل شدن عضلات کمر و رانتان نیز کمک خواهد کرد و در ‏‏صورت گرفتگی عضلات جلوی رانتان ، پاهایتان را به سمت سرین تان بکشانید و 30 دقیقه در همین حالت بمانید. یک برنامه منظم ‏‏کشش عضلات می توند به حفظ انعطاف پذیری و آرامش عضلات شما کمک و از گرفتگی های بعدی پیشگیری کند.‏

کمپرس سرد یا گرم

مالش یک کیسه یخ روی ناحیه مبتلا به مدت تقریبا 10 دقیقه یا تا زمان قرمز شدن موضع ، به شل شدن و رفع گرفتگی عضلات ‏‏کمک میکند. علت قرمزی موضع این است که سلول های قرمز خون عضلات را گرم می کنند.‏کمپرس گرم نیز روش خوبی است که ‏شما می توانید با استفاده از یک حوله گرم یا پتوی برقی جریان خون موضع را تحریک کنید و ‏عضله گرفته را تسکین دهید.‏

آبرسانی

ممکن است گرفتگی عضلات به علت کم آبی بدن نیز رخ دهد. هر روز آب فراوان بنوشید و همواره مایعات از دست رفته بدنتان را به ‏‏طور روزانه جبران کنید.‏
رژیم غذایی سالم:‏ ممکن است گرفتگی عضلانی مکرر شما نشانه کمبود یک ماده غذایی در بدنتان باشد. کمبود مواد معدنی نظیر پتاسیم و کلسیم می ‏‏تواند موجب گرفتگی عضلات شود. مواد غذایی سرشار از کلسیم مانند ماست و شیر و هم چنین مواد غذایی غنی از پتاسیم نظیر موز ‏و ‏سیب زمینی را به رژیم غذاییتان اضافه کنید و می توانید از یک پزشک برای تهیه یک برنامه غذائی
متعادل کمک بگیرید .
عوارض تنفس از راه دهان در کوهنوردی

تنفس از راه دهان در کوهنوردی:
تنفس دهانی راهکار اجباری در ورزش کوهنوردی است. بطور کلی در ورزش انسان بعنوان کمکی به تنفس از راه بینی از دهان نیز استفاده می کند. اینکه تنفس دهانی خوب است یا بد، در ذیل نکاتی در این زمینه ارائه می شود.

خیلی‌ها به دلیل حساسیت‌های تنفسی مجبورند از راه دهان نفس بکشند و دلیلش هم این است که مخاط بینی‌شان در این حساسیت‌ها متورم و مسیر تنفسی بینی‌شان مسدود شده است. اما تنفس از راه دهان، مشکلاتی را برای فک، دهان و صورت افراد ایجاد می‌کند که این مطلب به‌طور گذرا به آنها اشاره می‌کند.
عوارض تنفس دهانی را بیش از همه دندان‌پزشکان احساس می‌کنند و ممکن است تشخیص اولیه آن را دندان‌پزشکتان به شما بگوید. خشکی دهان، افزایش پوسیدگی دندان‌ها، خشکی لب‌ها، التهاب و بیماری‌های لثه به دلیل تغییر پوشش طبیعی میکروبی دهان، بوی بد دهان و اثر سوء روی فرم فک‌ها و صورت از عوارض مهم تنفس دهانی است، بازماندن مداوم دهان، فشار جانبی روی فک بالا را نیز افزایش می‌دهد.

عوارض تنفس از راه دهان در کوهنوردی:
همه عوارض گفته شده در پست قبل مجددا تنفس دهانی را تشدید می‌کنند. نکته دیگر اینکه باز ماندن مداوم دهان، موقعیت زبان و شکل فک پایین را هم می‌تواند تغییر دهد و صورت، حالت دراز و کشیده پیدا می‌کند. از سوی دیگر، فردی که دچار تنفس دهانی است، برای آنکه راحت‌تر نفس بکشد سر خود را به عقب خم می‌کند و این مساله روی اندام او اثر منفی می‌گذارد.

لوزه سوم و تنفس دهانی:
وجود لوزه سوم یا لوزه‌های بزرگ در سنین ۷، ۸ سالگی باعث تنفس دهانی در کودک می‌شود و همین امر در صورت تداوم با فشار منفی‌ای كه در سقف دهان ایجاد می‌كند به مرور باعث كشیده‌تر‌شدن صورت و در نتیجه بسته‌تر شدن قوس فك بالا می‌شود كه در موارد شدیدتر واقعا به زیبایی لطمه می‌زند. با تشخیص به‌ موقع و درمان تنفس دهانی به ‌خوبی می‌شود از ایجاد این مشكل در کودک جلوگیری كرد. برای درمان باید از یک متخصص ارتودنسی و یک جراح گوش و حلق و بینی کمک بگیرید.

راه‌حل:
شما ممکن است از راه دهان نفس بکشید ولی ندانید که چگونه با این مشکل کنار بیایید. ابتدا باید تشخیص صحیح داده شود و با ارزیابی‌ و معاینه دقیق بالینی و با کمک رادیوگرافی علت تنفس دهانی مشخص شود. اگر مشکل انسدادی به دلیل آناتومیک و بیماری‌هایی مانند پولیپ یا التهاب لوزه‌ها و… باشد درمان توسط متخصص گوش و حلق و بینی و با روش‌های دارویی یا جراحی انجام می‌گیرد.

جالب است بدانید که علت اصلی بسیاری از جراحی‌های بینی همین تنفس دهانی به دلیل اختلال‌های ساختاری است. اما اگر تنفس دهانی، صرفا از روی عادت باشد، برای درمان از یک روش تمرینی استفاده کنید؛
یک تکه کاغذ را بین لب‌ها نگه دارید و از بینی تنفس کنید. به محض باز کردن دهان کاغذ می‌افتد و شما نسبت به تنفس دهانی خود آگاه
 می‌شوید. این تمرین به تدریج تنفس دهانی عادتی را رفع کنند


در مواجهه با خرس چگونه جانمان را نجات دهیم؟

خرس‌ها می‌توانند از جمله خطرات احتمالی مناطق کوهستانی یا جنگلی باشند. پس اگر قرار است وارد منطقه‌ای شوید که احتمال وجود خرس هست، آمادگی قبلی داشته باشید. احتمال حمله خرس وجود دارد اما می‌توان به راحتی از وقوع آن جلوگیری کرد.
 خرس‌ها معمولا به‌این دلایل حمله می‌کنند:
1- وقتی غافلگیر و یا بسیار شوکه شوند.
2- وقتی حس کنند شما در منطقه‌ای که منبع غذایی آنها است قرار دارید و یا نزدیک به محل زندگی و استراحت آنها اقامت کرده‌اید.
3- وقتی به شما به عنوان یک منبع غذایی نگاه کنند و یا در محل کمپ بخواهند به چادر، کیسه خواب، کوله پشتی، خودرو و هر چیز دیگری که از آن بوی غذا به مشامشان برسد حمله کنند. (معمولا خرس‌های گریزلی و یک نوع نژاد لاشه خوار به خود انسان به عنوان غذا نگاه می‌کنند که خوشبختانه‌این خرس‌ها در‌ایران وجود ندارند.)
 پیشگیری از جلب توجه خرس‌ها:
- همه مواد غذایی را از محل خواب و استراحت خود دور نگه دارید.
- نزدیک چادر پخت و پز نکنید. (حداقل 100 متر دورتر)
- هیچگاه باقیمانده غذای خود و یا حیوان دست آموز خود را به حال خود در محیط اطراف کمپ رها نکنید و یا آن را دفن نکنید. بلکه آن را در کیسه زباله مقاوم و یا ظرف درب دار مطمئنی دور از محل کمپ قرار دهید.
- محل پخت پز باید خلاف جهت باد و حدود 100 متری چادر باشد.
- در حال پیاده روی و قرار داشتن در مناطق مشکوک، با بستن یک زنگوله و یا قوطی خالی کنسرو یا لیوان فلزی همراه با قاشق به پشت کوله پشتیتان می‌توانید قبل از روبرو شدن با خرس‌ها آنها را فراری دهید.
- مواد غذایی و آب و باقیمانده غذای خود را پس از‌ اینکه خوب بسته بندی کردید در کوله پشتی قرار داده و در ارتفاع 5 الی 6 متری از سطح زمین توسط طناب یا سیم به درخت ببندید. توجه داشته باشید که محل بستن کوله تا محل چادر‌ها باید حداقل 100 متر فاصله داشته باشد.
- توجه داشته باشید که در چادر و یا کیسه خواب خود هیچگونه مواد غذایی قرار ندهید. به‌این علت که بوی مواد غذایی و نوشیدنی‌ها خرس‌ها را تحریک و به محل تجمع بو فرا می‌خواند. حتی پس از خوردن غذا و یا آشپزی کردن باید دست‌ها و دهان خود را شسته و لباس‌های خود را عوض کنید و بعد به داخل چادر یا کیسه خواب جهت خوابیدن بروید.
- هیچگونه وسایل شخصی مانند عطر و ادکلن، خمیردندان و لوازم آرایشی و بهداشتی را به داخل چادر نبرید و زمان خواب آنها را در داخل کوله‌ها قرار داده و با دیگر مواد بودار به درخت ببندید.
- محل کمپ را در محلی باز به دور از ماشین و وسیله نقلیه خود و همچنین به دور از بوته‌های تمشک و یا رودخانه و یا محل وجود لاشه برپا کنید و همیشه جهت امنیت بیشتر خودتان داخل چادر بخوابید.
 اگر اتفاقی با خرس روبرو شدید:
- هیچگاه از خرس با سرعت فرار نکنید و ندوید زیرا ممکن است ‌این کار انگیزه‌ای شود برای حمله خرس به شما. آرام آرام با خرس صحبت کنید و در همان حال آهسته برگردید و به راه خود ادامه دهید.
- به سرعت بچه‌های کوچک را جمع کنید و به صورت یک گروه دور هم بایستید.
 اگر خرس حمله کرد:
- اگر خرس سعی داشت به شما نزدیک شود سعی کنید آن را بترسانید. برای ‌این کارفریاد زدن و تولید صدا کردن معمولا جواب می‌دهد. حتی در صورتی که خرس دوباره حمله کرد شما عقب نشینی نکنید و دوباره همین اعمال را انجام دهید.
 - تا زمانی که خرس حمله نهایی را نکرده دراز نکشید و خودتان را به مردن نزنید اما در صورتی که مجبور به انجام‌این عمل شدید بدانید که خرس شما را چپ و راست خواهد کرد و خواهد غلطاند و احتمالا پشت گردن شما را لیس می‌زند. حفظ حالت مرده در‌این زمان تا لحظه‌ای که خرس از شما دور شود بسیار حیاتی است. در نظر داشته باشید که با دستهایتان روی صورت و گردنتان را بپوشانید و رو به زمین باشید.
در رابطه با مرحله بالا که خرس کاملا حمله کرده ابزارهایی برای دفاع وجود دارد که می‌بایست قبلا تهیه شده باشد و با خودتان حمل کنید. یکی از‌این ابزارها اسپری ضد خرس است که صدای مهیب سوت مانندی را‌ ایجاد می‌کند.

آلودگی صوتی و کوهستان:

مسلما شکی در این نیست که ترکیب موسیقی و کوهستان ترکیب جذابیست و گاها باعث لذت مضاعف در کوهرو میگردد ، اما باید همچنین اندیشید که آیا دیگرانی که در محیط کوهستان حضور دارند نیز مایل به شنیدن آن هستند یا خیر .
حتی موسیقی نیز می تواند آلودگی ایجاد کند و این آلودگی جذابیت کوهستان را کاهش می دهد.
همچنین گاها تیم های کوهپیمایی با فریادهای تشویقی و یا آوازخوانی دسته جمعی باعث ایجاد آلودگی صوتی میگردند.
به نظر باید سکوت کرد و گوش به نجوای طبیعت سپرد ، چرا که صدای باد زیباترین موسیقی کوهستان می باشد.
ضمن آنکه ایجاد آلودگی صوتی خود می تواند هوشیاری افراد در مواجهه با خطرات احتمالی را کاهش دهد.
حفظ آرامش طبیعت نشان دهنده احترام ما برای سایر کوهپیمایان می باشد.


برای درمان درد یا آسیب کدامیک مفیدتر است..........
سرما یا گرما؟؟؟؟!!!

*آیا می‌دانید در هنگام مصدومیت و برای درمان درد چه زمانی از یخ و چه زمانی باید از گرما استفاده کنید؟

* اکثر افراد در هنگام وقوع مصدومیت‌های خود زیاد مطمئن نیستند که از گرما استفاده کنند یا سرما. با ما همراه شوید تا اطلاعات لازم در این زمینه را در اختیار شما قرار دهیم.

*دو نوع آسیب‌دیدگی وجود دارد
✔️آسیب‌های حاد
✔️آسیب‌های مزمن

* آسیب‌های حاد سریع اتفاق می‌افتند و طول درمان کوتاه‌تری دارند.

* آسیب‌های مزمن به آرامی گسترش می‌یابند و به سختی نیز درمان می‌شوند.

*آسیب‌های حاد ناگهانی، شدید و معمولاً تا یک ساعت پس از حادثه خود را نشان می‌دهند. اکثر آسیب‌های حاد نتیجه نوعی برخورد مانند سقوط، پیچ‌خوردگی یا تصادف می‌باشند و در آن‌ها دلیل درد مشخص است.

* آسیب‌های حاد همچنین علایم خاصی مانند حساس شدن ناحیه آسیب‌دیده، قرمز شدن، داغ شدن پوست در آن محل، تورم و همچنین التهاب را در پی دارند.

*آسیب‌های مزمن به آرامی گسترش می‌یابند، خسته کننده و کسالت آور می‌باشند و اغلب به دلیل استفاده بیش از حد از یک عضو خاص می باشند، اما گاهی نیز نتیجه عدم بهبود کامل آسیب‌های حاد می باشند.

*چه زمانی باید از سرما یا یخ استفاده کنید؟

*درمان سرد به وسیله یخ بهترین درمان فوری برای آسیب‌دیدگی‌های حاد است. چون تورم و درد را کاهش می‌دهد.

*یخ همچنین تنگ کننده عروق نیز می‌باشد (رگ‌های خونی را باریک می‌کند) که باعث کاهش خونریزی داخلی در محل حادثه می‌شود. با این‌حال اینکه آیا یخ درمانی در آسیب‌هایی که به شاهرگ‌های خونی مربوط می‌شوند، مؤثر است یا خیر هنوز مورد بحث و تبادل نظر است.

*برای یخ درمانی یخ را در یک حوله نازک پیچیده و برای ۱۰ دقیقه روی ناحیه آسیب دیده قرار دهید. مدتی به پوست زمان بدهید تا دمای طبیعی خود را بازیابی کند و سپس این کار را برای ۲ یا ۳ بار دیگر انجام دهید.

* شما می‌توانید در آسیب‌های حاد چندین مرحله در روز و تا ۳ روز متوالی یخ درمانی را انجام دهید. البته بستگی به شدت آسیب دارد، هر چه آسیب شدیدتر باشد، یخ درمانی طولانی تر خواهد بود.

*یخ درمانی همچنین در تسکین برخی دردهای مزمن ( درمان درد ) نیز مفید است. فردی که پس از دویدن دچار زانو درد می‌شود، ممکن است برای کاهش التهاب به یخ درمانی رو بیاورد.

* بهترین روش یخ درمانی استفاده از کیسه‌های با کیفیت یخ است. شما همچنین می‌توانید از بسته‌های نخود فرنگی یخ زده و ماساژ یخ با استفاده از آب یخ زده در لیوان‌های کاغذی نیز استفاده کنید.

*گرما درمانی چه موقع کاربرد دارد؟
گرما درمانی عموماً در آسیب‌های مزمن یا آسیب‌هایی که تورم و خونریزی ندارند، استفاده می شود.

*گرفتگی عضلانی، یا دردهای مفاصل برای گرما درمانی مناسب می‌باشند. سالمندان و افرادی که دردهای مزمن دارند، معمولاً از گرما درمانی قبل از شروع فعالیتهای روزمره برای افزایش انعطاف پذیری بافت‌های همبند و تحریک جریان خون استفاده می‌کنند.

*گرما همچنین برای درمان درد و آرام کردن اسپاسم‌های شدید عضلانی نیز مفید می باشد.

* برای استفاده از گرما درمانی منبع گرما را بین ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در محل حادثه قرار دهید تا مطمئن شوید، گرما به لایه های زیرین عضلانی منتقل شده است. گرمای مرطوب بهترین اتتخاب است. برای این منظور شما می‌توانید از یک حوله داغ مرطوب استفاده کنید.

*همچنین در صورتی که طرفدار گرما درمانی هستید، می‌توانید بسته‌های گرمایشی ویژه فیزیوتراپی یا پد‌های گرمایی را خریداری کنید.

*نکته
هرگز از گرما درمانی پس از تمرین استفاده نکنید، چون در این حالت پوست ملتهب می باشد و گرما این التهاب را افزایش می‌دهد. در بعضی از آسیب‌های شدید لازم است که حداکثر تا ۲۴ ساعت پس از حادثه حتماً به پزشک مراجه کنید.

بسیار اتفاق می افتد که فشارهای عصبی منجر به گرفتگی عضلات پشت پا در خواب بشود.این اتفاق حتی طی بارداری نیز به دنبال بروز استرس، برای خانم باردار در ماه پایانی بارداری و کاهش فعالیت وی اتفاق می افتد.حتی در بسیاری افراد گرفتگی های عضلانی با ریشه عصبی در ناحیه معده و روده اتفاق می افتد که در قالب درد معده و کولیت های روده ای بروز پیدا می کند.

کمبود مواد معدنی

گرفتگی عضلات در بسیاری موارد به بروز اختلال در تعادل مواد معدنی و آنزیم ها در بدن مربوط می شود کاهش یا افزایش منیزیم، کلسیم، سدیم و پتاسیم در خون منجر به انقباض عضله و جلوگیری از بازگشت آن به حالت اول می شود.

کم آبی بدن

کم آبی منجر به بالا رفتن میزان اسید لاکتیک در عضلات و بروز درد عضلانی می شود. در واقع از دست دادن آب بدن مهم ترین عامل نرسیدن خون کافی به عضلات و گرفتگی آن است.به بیان دیگر در فعالیت طولانی مدت همچون ورزش های سنگین در هوای گرم، گمقدار زیادی از مایعات بدن دفع می شود، در این حالت حجم خون کاهش یافته و مقدار کافی خون برای رساندن اکسیژن به تمام عضلات در حال ورزش وجود ندارد.در نتیجه عضلات در حال فعالیت، خون کافی دریافت کرده و به سمت اسپاسم یا گرفتگی پیش می روند.با نوشیدن آب قبل از فعالیت و هر 15 دقیقه یک بار در حین فعالیت می توان از بروز چنین گرفتگی هایی پیشگیری کرد.

کاهش جریان خون

باریک شدن رگ هایی که خون را به پاها می رساند (در اثر تصلب شرایین) می تواند گرفتگی عضلات را بوجود آورد و درست مانند گرفتگی پاها و دست ها در هنگام ورزش می باشد. این گرفتگی ها معمولا بعد از ورزش از بین می روند.

تحت فشار بودن عصب

فشردگی اعصاب در ستون فقرات (تنگی کانال نخاعی) می تواند موجب گرفتگی و درد پاها شود. این درد معمولا هنگامی که به مدت طولانی راه می روید، بدتر می شود. پیاده روی با پشت کمی خمیده، می تواند علائم درد را یا بهبود دهد و یا به تاخیر بیندازد.
متخصصان طب فیزیکی معتقدند که در موارد نادری قرار گرفتن در پوزیشن یا موقعیت غلط هنگام کار و فعالیت روزانه مثل نشستن ها و ایستادن طولانی و برداشتن اجسام سنگین به طریقه اشتباه از روی زمین به گرفتگی عضلانی منجر ميشود
پدیده بنر در کوهنوردی :

کم و بیش این روزها شاهد گرفته شدن عکسهای یادگاری به همراه بنر بر سر قله ها و کوه ها توسط گروها و باشگاه ها و حتی گاها صعودهای انفرادی هستیم و متاسفانه در برخی موارد شاهد رهاسازی این بنرها بر روی قله ها، جانپناه ها و پناهگاه ها هستیم که سهوا یا عمدا صورت گرفته است؛
شاید بررسی علل به وجود آمدن چنین رفتارهایی بتواند در ارائه راهکارهای مناسب برای ممانعت از تکرار آن مثمر ثمر باشد.
از دلایل استفاده از بنر میتوان همراه کردن پارچه نوشتاری با گروه برفراز قله به عنوان یادگاری با درج مشخصات قله، گروه یا باشگاه به همراه تاریخ برای گرفتن عکسهای یادگاری نام برد.

تجویز راهبردی:

تکنولوژی و صنعت امروزی دنیای مدرنیته ای را برای انسان رقم زده که زندگی را برای او سهل و آسان نموده است.
انسان امروزی ضمن آگاهی از این فنآوریها، وسایل و ابزار با در اختیار گرفتن آنها سعی در ایجاد هماهنگی لازم بین خود و پیشرفتهای حاصل شده مینماید تا با استفاده بهینه از آنها در زمان، وقت، انرژی، هزینه و... صرفه جویی نماید.
در جوامع در حال توسعه گاها شاهد افرادی هستیم که تمایلی به استفاده از این امکانات نداشته اند که این امر سبب ایجاد بروز مشکلاتی برای خود فرد، اطرافیان و محیط پیرامونشان میگردد.

از جمله دلایلی که برای این عدم تمایل میتوان نام برد عبارتند از:

- عدم آگاهی از وجود تکنولوژی و فناوریهای به روز

 - عدم آگاهی از نحوه استفاده و کاربرد این ابزار و تجهیزات

- عدم توانایی و صبر و حوصله در یادگیری

- عدم پذیرش در نامناسب بودن شیوه کاربردی مورد استفاده در گذشته

- نداشتن توانایی و شهامت لازم در رها کردن عادات قبلی و استفاده از شیوه های جدید و نوین

به هر حال انتخاب استفاده از هر کدام از شیوه های نام برده شده را بر عهده مسئولان، برگزار کنندگان برنامه میگذاریم اما نکته مهم و قابل توجه رعایت:

- تناسب ابعاد بنر با تعداد گروه و توجه به نحوه حمل و ...

- استفاده از بنرهایی با قابلیت استفاده مشترک در برنامه های مختلف

- مسئولیت پذیری در قبال بازگرداندن کامل بنر، بایگانی و یا معدوم نمودن آن

سخن پایانی:
برای خود، دیگران و طبیعت احترام قائل شویم و با استفاده درست از طبیعت مراتب شکر و سپاس خود را از خداوند مَنّان به جای آوریم.

منبع: مطالب کوهنوردی و دوستداران طبیعت

آیا کوهنوردی خطرناک است؟

همه فکرم به این معطوف شده که آیا کوهنوردی ورزش خطرناکی است؟

قصه سقوط از کوه و یخچال، پاره شدن طناب و شکستن کارابین، ارتفاع زدگی و تشنج، پیچ خوردگی و در رفتگی، ساییدگی زانو و گرفتگی ران و دست آخر مرگ.

تمام برنامه ها و تمام صعودهای خود را در نهایت ایمنی و دقت انجام داده ام و تا به حال جزء یک مورد، اتفاقی هرچند کوچک نیافتده است. این را نگفتم که خواننده گرامی تصور کند به خود مغرور شده ام. چرا که هنوز انبوه برنامه های انجام نداده را دارم.

خواننده عزیز کوهنوردی ورزش خطرناکی نیست. برای من که این گونه بوده است، چرا که همیشه ایمنی را رعایت کرده ام.

چرا سقوط، چرا بی برنامگی، چرا گمگشتگی، چرا غرور، چرا نا ایمنی، چرا چک نکردن ابزار، چرا اعتماد، و چرا داستان تلخ مرگ و افول و بی فروغ شدن جوانکی یا پدری و یا کهنسالی.

آیا عشق به کوهستان آنقدر در ما رسوخ و نفوذ پیدا کرده است که فقط به فکر صعود باشیم؟
آیا داستان عشق و عاشقی این گونه است؟
آیا خودکشی قهرمانانه است؟
به کدام سو در حرکتیم؟

عاقلانه صعود کردن را بخواهیم یا عشقی کورکورانه را فریاد کنیم و در زمان محو شویم؟

✍ مصطفی مرتضایی
کوهپیمائی ورزش سختی است و در واقع مقدمه یا پیش نیاز صعود به قله ها و ارتفاعات بالاتر می باشد .با پرداختن اصولی و صحیح به این ورزش سخت ; می توانید خود را برای صعودهائی مفرح و امن آماده سازید.کوهپیمائی آمادگی جسمی- ذهنی و همچنین آموزش را می طلبد. آموزش بخصوص برای فعالیتهای جسمانی در کوهپیمائی ضروری میباشد. اکثر تمرینات ورزشی در ورزشگاه ها با زمانیکه شما کوله سنگینی را به بالا ی تپه ای ناهمواره حمل میکنید، تفاوت دارد .
آماده سازی جسمانی ممکن است خیلی طاقت فرسا بنظر رسد ولی این آمادگی به شما در بالا رفتن از کوه کمک می نماید . در نظر داشته باشید انگیزه اصلی شما برای پرداختن به این ورزش درکی شخصی از یک تجربه لذت بخش می باشد.
ابتدا با گامهای آهسته پیش روی را آغاز کنید و بخود زیاد فشار نیاورید.
با استفاده از یک برنامه آموزشی تمرینات خود را مشخص نموده و پیشرفت عملکرد خود را ارزیابی نمائید .
راهنمایی هایی برای قرار دادن شما در فرم دلخواه برای کوه پیمایی در اینجا آمده است :
 نگرانی اولیه شما قبل از هر چیز باید آماده سازی جسمانیتان باشد. آیا اخیرا به پزشک مراجعه کرده اید؟ آیا یک معاینه پزشکی برای شناخت وضعیت تندرستی کنونی خود انجام داده اید ؟ با به حداقل رساندن مشکلات بالینی و از این دست در زمانیکه تمرینات سنگین انجام میدهید یا در زمینهای مرتفع و ناهموار صعود میکنید ; انرژی خود را با بالاترین بهره مورد استفاده قرار خواهید داد ..
 تواناییها و نقاط ضعف خود را بشناسید و برای بهبود آنها فعالیت کنید. برنامه آموزش شخصی یا فردی شما به اهداف شما بستگی دارد.
 در تمرینات روزانه خود حتما زمانی را برای کشش ها اختصاص دهید. تمرینات کششی برای آرام کردن فشار عضلات بکار می روند و باید ; قبل از تمرینات و قبل از بالا رفتن از کوه انجام گردد. این فعالیتها دامنه حرکتی مفاصل را افزایش داده و به انعطاف پذیری عضلات شما کمک میکند ; بدین ترتیب تا حدود زیادی از آسیبهای مربوط به ماهیچه ها و مفاصل جلوگیری خواهید کرد .
تمرینات هوازی را بیاموزید. از نکات بسیار مهم در کوه پیمایی و یا در فعالیتهای جسمانی دیگر دانستن چگونگی تنفس صحیح می باشد . انجام تمرینات هوازی و بکارگیری شیوه های صحیح تنفس در هنگام تمرینات و کوهپیمائی ضمن قابل تحمل نمودن فشار ناشی از تمرین ; ظرفیت های تنفسی شما را بالا می برد .
با انجام تمرینات مستمر و مناسب هوازی ;دستگاه قلبی و عروقی خود را تقویت نمائید . کوهنوردان باید همیشه آماده رفتن باشند.
فعالیتهای جسمانی مختلفی را انجام دهید که شما را آماده نگه دارد و تحمل شما را برای شرایط و فشار های مختلف ارتقاء بخشد . پیاده روی کنید، بدوید، دوچرخه سواری کنید، روی پله بالا- پائین بروید یا ورزشهای مختلف را انجام دهید. این فعالیتهای متنوع عضلات شما را تقویت مینماید و باعث میشود پاهای قوی و مناسبی برای صعود پیدا کنید.
 برای بالا رفتن توانایی جسمانی بطور منظم حرکت زیر را انجام دهید:
روی زمین به سمت صورت بخوابید و سعی کنید با دستهایتان بدنتان را بلند کنید درحالیکه پاها و پشتتان صاف باشد . (شنا سوئدی )
رویهمرفته یک برنامه مناسب برای کوهپیمائی ضروری میباشد. روی عضلات پشتی ( زیر بغل ; فیله کمر ) وعضلات شکم ( عضلات بالا ; پائین و مایل شکمی )خود کار کنید.
 کوهنوردان در طی برنامه هایشان درگیر انواع مسیرها میشوند.
انجام فعالیتهای کوهنوردی هدفمند و آموزش تکنیک ها و روش های سنگنوردی شما را برای مواجه شدن با مسیر های مختلف آماده می نماید .
 بخشی از آمورش تکنیکی تان ; عادت کردن به کوهنوردی با کوله پشتی سنگین است. آن را با بالا- پائین رفتن از پله اشتباه نگیرید.
همانطور که پیش می روید بعنوان تمرین کوله ای را بر پشت حمل کنید . فعالیت واقعی کوپیمائی حمل کوله در شیبهای ناهموار میباشد. سعی کنید هرچه پیش می روید در شیب های مختلف حرکت کنید و به بار کوله اضافه نمائید.فراموش نکنید وزن کوله نباید بیشتر از ۳۰تا۳۵ درصد وزن شما باشد
 بعلاوه به پیادهپیمائی روی مسیر های سخت و ناهموار عادت کنید. مسیر کوه مسیر صافی نمی باشد. سعی کنید بر روی مسیرهای صخره ای و زمین هایی که آسفالت نشده اند حرکت کنید. این فعالیتها باعث میشوند که در کوه موثر تر عمل نمائید.
 در نهایت مشکلات را پیش بینی کنید. سطح تمرینات خود را برای بهبود شرایط جسمانی و تحمل خود افزایش دهید. خودتان را برای مشکلات و سختیهای حوادث واقعی آماده کنید.

کوهپیمائی ، جسمی قوی و مهارت های خاصی را می طلبد. موارد بالا به شما در تطبیق مناسب با ملاحظات کوهپیمایی کمک خواهد کرد. بعد از کسب مهارتهای اساسی و آمادگی جسمی مناسب لیست تجهیزات مورد نیازتان را تکمیل نموده و اطمینان حاصل کنید که هر آنچه اهمیت دارد یادداشت کرده یا مد نظر دارید.
چرا در ارتفاعات شبها بیشتر دچارسردرد ناشی از ارتفاع می شویم؟

یکی از علائم و شایع ترین علامت بیماری حاد کوهستان یا بیماری حاد ارتفاع سردرد می باشد. مکانیسم و علت اصلی بروز علائم بیماری حاد ارتفاع ”ادم خفیف مغزی” است که معمولا در ارتفاع بالاتراز 2700 تا 2900 متر خود را نشان می دهد.

ولی شاید تا بحال این سوال برای شما پیش آمده باشد که چرا در ارتفاعات مثلا در شب خوابی در بارگاه سوم دماوند (ارتفاع حدودا 4100 متری) در طی روز کمتر از شب دچار علائم بیماری حاد ارتفاع از جمله سردرد می شویم.

سیستم تنفسی ما دارای دو سری عضلات ارادی و غیر ارادی می باشد که عضلات ارادی ما(عضلات بین دنده ای سطحی و عمقی) در هنگام بیداری فعال است و در هنگام خواب از فعالیت باز می ایستد ولی عضله غیر ارادی تنفسی بدن ما که همان عضله دیافراگم(صفحه ای زیر ششها وروی احشاء شکم) است هم در هنگام خواب و هم در هنگام بیداری فعالیت میکند. وقتی در طی روز بیداریم و فعالیت می کنیم مثل مواقعی که در حال صعود هستیم یا در پناهگاه یا چادر در حالت فعالیت نسبی می باشیم هم عضلات ارادی و هم عضلات غیر ارادی ما فعالیت می کند ولی در هنگام خواب تنها عضله غیرارادی ما در حال فعالیت است.
فعالیت عضله غیرارادی بدن ما یا دیافراگم عضله ای نازک با کارایی نسبی پایین می باشد که فقط می تواند اکسیژن مورد نیاز پایه ای بدن ما را از طریق شش ها تامین کند و با حداکثر فعالیت باز نمی تواند اکسیژن مورد نیاز مواردی که کمبود محیطی (مثلا در ارتفاعات) نیز وجود دارد را تامین کند در نتیجه در هنگام خواب بدن ما مواجه با کمبود اکسیژن بیشتر می شود که قاعدتا این کمبود هر چه بیشتر طول می کشد علائم کمبود اکسیژن در بدن ما بیشتر حس می شود که در صبح شرایط بدتر و سردرد شدیدتر می شود.

حال اگر فردی که در حالت خواب در ارتفاع سردرد شدیدی داشته از همین فیزیولوژی ساده اطلاع داشته باشد و بداند که با بیدار شدن و شروع فعالیت روزانه (حتی فعالیتهای ساده ای نظیر جمع کردن کوله پشتی، جمع کردن کیسه خواب ، خوردن صبحانه و ...) و بکار انداختن عضلات ارادی خود در عرض حداکثر نیم ساعت سردرد وی برطرف خواهد شد بهتر می تواند در جهت درمان سردرد خود اقدام کند.

یک کوهنورد باید بداند که استراحت بیشتر و بودن در کیسه خواب وضعیت علائم بیماری ارتفاع وی را بهتر نخواهد کرد.

پس در هنگامه صبح در ارتفاعات شروع فعالیت با بهبود نسبی علائم بیماری ارتفاع و سردرد همراه خواهد بود و این شرایط حداکثر نیم ساعت زمان نیاز دارد.

پس خواب ناشیرین صبحگاهی در ارتفاعات را به نظاره طلوعی زیبا (و بدون سردرد) تبديل كنيم

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مترجم سایت

جستجو در سایت

آمار سایت

1168659
بازدید امروزبازدید امروز209
بازدید دیروزبازدید دیروز1655
بازدید این هفته بازدید این هفته 3807
بازدید این ماه بازدید این ماه 33024
تعداد کل بازدیدهاتعداد کل بازدیدها1168659