ورود کاربران عضو

شرکت در نظر سنجی

لینک دوستان

×

خطا

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot get "مرند" woeid in module "mod_sp_weather".

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot retrive forecast data in module "mod_sp_weather".

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 
 

صعود یا فرودکدامیک فشاربیشتری به زانو وارد می کند :


صعود از کوه همچون بالا رفتن یا پایین آمدن از پله ها می باشد. شاید با مطلب ذیل بهتر بتوان به سوال بالا جواب داد:
بالا رفتن از پله ضرر دارد یا پایین آمدن از آن؟

برای کاهش آثار مضر پایین آمدن از پله، باید زاویه 15 تا 25 درجه در مفصل زانو ایجاد شود تا ماهیچه‌ها نیز در تقسیم و تحمل وزن نقش داشته باشند و فشار وارده بر مفصل زانو را کاهش دهند.

پایین رفتن از پله بر خلاف بالا رفتن برای مفصل زانو خطرناک است، زیرا هنگام پایین رفتن از پله فشار به اضافه وزن بدن بر مفصل وارد می‌شود، ولی هنگام بالارفتن از پله ماهیچه درگیر می‌شود و وزن بدن را تحمل می‌کند، بنابراین در پایین آمدن از پلکان باید احتیاط کرد.
و به همین دلیل زانوها در فرود از کوه بیشتر احساس درد می کند.

بالارفتن از پله نه تنها آسیبی به مفصل زانو نمی رساند، بلکه با تقویت عضلات مفصل زانو باعث کاهش فشار بر این مفصل شود.

سه گام اساسی برای بقا در کوهستان :

 "زنده ماندن در شرایط سخت":
 "بقا"و "رهایی"، به مجموعه مهارت هایی گفته می شود که یک فرد به وسیله آن ها می تواند خود را از شرایط دشوار رهایی ببخشید. مجموعه مهارت هایی که در طول صدها سال به مرور شکل گرفته و کامل شده است ولی اغلب به این مهارت ها به عنوان سرگرمی نگریسته می شود.

در شرایط اضطراری مانند خرابی هوا، طوفان یا مه غلیظ، صاعقه، بارندگی شدید، سیل و … سعی کنید ابتدا خونسردی خود را حفظ کنید.

 سه مرحله زیر را انجام دهید:

۱. توقف فعالیت ها: در مواقع بحرانی اکثر افراد سرگردان و بی هدف به راه خود ادامه می دهند. مهم ترین کار شما در صورت بروز یک شرایط بحرانی باید توقف فعالیت ها و ارزیابی شرایط بحرانی پیش آمده باشد.

۲. تشخیص موقعیت و اولویت بندی نیازها: در این مرحله شما باید مهم ترین نیازهای خود را برای بقا در شرایط محیطی که در آن هستید تشخیص دهید و آن ها را به ترتیب اولویت برای خودتان فراهم کنید. مهم ترین این عوامل شامل موارد زیر است اما تعیین دقیق آن ها بستگی به موقعیت محیطی که در آن هستید دارد:
ضرورت های ایمنی، پوشاک، سرپناه و آتش
ارسال پیام کمک، سوت، فریاد، بی سیم، موبایل
زنده ماندن (غذا و آب)
ادامه مسیر با کمک نقشه یا بدون کمک نقشه
سلامت روانی و جسمی مانند آسیب ها و زخم ها و …

۳.ابتکار عمل: برای برآورده کردن نیازها از تجهیزات همراه یا از مواد طبیعی که در اطراف وجود دارد استفاده کنید. بعد از اینکه نیازهایتان را در پنج زمینه اصلی بقا تعیین کردید و اولویت بندی آن ها را مشخص کردید، باید این نیازها را برطرف کنید. در بعضی مواقع نیازهای شما به راحتی برآورده می شود و در اختیار است و در بعضی مواقع نیاز به خلاقیت و ابتکار عمل شما دارد.

- بعد از ایجاد جانپناه سعی کنید بدن خود را گرم و خشک نگه دارید، لباس گرم بپوشید، از کلاه و دستکش استفاده کنید. برف روی لباس و کفش را پاک کنید، با استفاده از کبریت، شمع یا الکل جامد و … آتش روشن کنید.

- در صورت مصدوم شدن و نیاز به فوریت های پزشکی اگر وسایل کمک های اولیه همراه ندارید، با ابتکار عمل می توانید از لباس هایتان به عنوان باند، از چوب های اطراف یا فریم کوله پشتی یا باتوم برای آتل، و با چوب یا باتوم برانکارد درست کنید.

- انرژی خود را در شرایطی که مسیر را گم کردید، در هوای نامناسب، زمان تاریکی و زمانی که خسته هستید هدر ندهید.

بهترین تصمیم،  اقدام درست برای ایجاد جانپناه است!
در شرایط بسیار سرد و نامناسب باید بدن خود را در جا حرکت دهید، نباید بخوابید. تحت هر شرایطی خودتان را گرم و خشک نگه دارید.

عوامل موثر در کوهپیمایی:

تنظيم سرعت و ذخيره سازي انرژي
براي آشنايي با نحوه حركت صحيح در شيبها، تصور نماييد كه در پايين پلكاني با تعدادي پله ايستاده ايد. براي شروع زانوهايتان را حتي المقدور به عقب متمايل نموده و مفصل زانوها را تا حد امكان باز و در يك راستاي مستقيم و عمود بر زمين قرار دهيد. سپس يك قدم به جلو برداشته و پاي عقب را همان گونه راست و به حالت ثابت نگاه داريد. بعد از قرار دادن يا روي اولين پله پاي ديگرتان را حركت داده و قدم بعدي را برداريد. اين بار پايي را كه روي اولين پله قرار گرفته مي بايد به حالت راست و ثابت نگهداريد. اين تعويض پاها مي بايد در تمام طول راه پيمايي رعايت گردد. تا بدين ترتيب سنگيني وزن شما مستقيماً بر روي استخوانهاي پا قرار گرفته و فشار حاصل حتي المقدور به زمين منتقل گردد. بدين ترتيب هر يك از پاها در حين قدم برداشتن براي لحظه اي فرصت استراحت پيدا مي كنند. بهتر است كه اين حركت را بر روي پله تمرين نموده و سپس آن را در كوه نيز تجربه نماييد. در راه پيمايي گامها بايد به صورت موازي برداشته شود وابتدا كف پا و سپس پاشنه پا بر روي زمين قرار گيرد. بنابراين نبايد پنجه پا را از قسمت خارجي و يا ابتدا از پاشنه آن بر روي زمين قرار داد. عضلات پا وظيفه به حركت درآوردن اهرمها و مفصلها را به عهده دارند، نه تحمل سنگيني و فشار حاصله از وزن بدن، بدين خاطر توجه به اندازه گامها و فاصله آن با زمين در راه پيمايي بسيار مؤثر مي باشد. در انجام حركات ورزشي اندازه هاي طبيعي بدن نقش به سزايي داشته و به تجربه ثابت شده كه اندازه گامهاي هر شخص در راه پيمايي برابر با اندازه طبيعي كمر وي مي باشد. فاصله گامها از زمين نبايستي از قوزك پا بيشتر باشد چون در غير اين صورت عضلات در هنگام جابجايي و قدم برداشتن انرژي بيشتري مصرف نموده و زودتر خسته و ناتوان مي گردند. دقت بر مسير راه پيمايي از طريق چشم بسيار حائز اهميت است و نمي تواند به صورت يك عادت و عمل عادي درآيد. كوهستان محيطي است كه تحت تأثير نيروهاي طبيعي فراواني قرار دارد و به عنوان مثال مسيري كه يك بار قبلاً تجربه كرده ايم ممكن است بر اثر ريزش كوه، جاري شدن سيل، فرود آمدن بهمن و ده ها عوارض ديگر دگرگون شود. ناديده گرفتن نكات ياد شده فوق ممكن است باعث صدمه ديدن عضلات و مفاصل گردد.

چگونگي حركت در کوه پيمايي هاي طولانی  :

در كوه پيمايي، قدمهاي متعادل و آهنگ ثابت و سرعت يكنواخت ركن اساسي مي باشند. چنانچه يك روش كوه پيمايي بسيار مهم را خواسته باشيم تعيين كنيم كه بر اساس آن سرعت راه پيما تنظيم و انرژي ذخيره و به طور متعادل مصرف گردد آن روش قدم برداشتن توأم با استراحت مي باشد. راه پيمايي در كوهستان همراه با صرف انرژي زياد است لذا پا و ششها احتياج به يك زمان كوتاه استراحت در خلال حركت پيدا مي كنند. در قدم آهسته همان طور كه در هر گام يك لحظه و مكث وجود دارد، تعداد تنفس مي بايد با اين جريان تطبيق داده شود. به طور مثال در شرايط معمولي هر سه يا چهار گام يك عمل دم و هر سه يا چهار گام ديگر با عمل بازدم هماهنگ مي گردد، در يان مثال گامها سريعتر از ريه هاي شخص عمل مي كند و در واقع گامها بايد در مكث بوجود آمده استراحت كنند لكن در ارتفاعاتي كه هوا رقيق است ريه ها احتياج به مكث دارند و در ازاء هر دو، سه، يا پنج نفس يك قدم برداشته مي شود. در ارتفاعات بالا كوه نوردان مي بايد آگاهانه نفس عميق و سريع و پشت سر هم بكشند در ارتفاعات پايين عضله هاي پا هستند كه احتياج به زمان بيشتري جهت كسب انرژي دارند. يك عامل مهم در راه پيمايي توأم با استراحت، هماهنگي فكري و روحي مي باشد. وقتي كه قله همانطور دور و غيرقابل دسترس به نظر مي رسد. شخص مي بايد به اين روش اعتماد نمايد كه مسافتهاي باقي مانده را به كندي ولي پيوسته پشت سر بگذارد. در اين نوع حركت گامها مي بايد آهسته تر از مواقع معمولي برداشته شود، به نحوي كه نفس كشيدن مانع صحبت كردن نشود. اگر در هنگام حركت دچار تنگي نفس بشويم و نتوانيم براحتي با ديگران صحبت نماييم مي توان نتيجه گرفت كه سرعت قدم برداشتن زياد است. قدم برداشتن آهسته و متعادل، احتياج به استراحت ثابت و ايستاي كمتري پيدا مي نمايد و بسيار بهتر از قدم برداشتن سريعي است كه مستلزم تعداد استراحت بيشتري مي باشد يك كوه پيما مي بايد بدون نياز به استراحت، لااقل براي مدت يك ساعت راه پيمايي نمودن بتواند بر روي شيبهاي تند با هماهنگي قدم برداشته و تنفس خود را كنترل نمايد. يك نفر مبتدي نبايد بيشتر از ده كيلومتر در روز راه پيمايي نمايد مخصوصاً در شرايطي كه ارتفاع بيشتر از 1500 متر باشد. در مناطق برفي و قلوه سنگي اين مقدار به تناسب كاهش مي يابد.

چگونه هیپوترمیا را درمان کنیم :

در صورت تشخیص هیپودرمیا در یکی از همراهانتان سریعا اقدامات لازم را انجام دهید. اگر شخص بیهوش شده است، سریعا به دنبال کمک پزشکی و امداد و نجات بفرستید. اگرشخص هوشیار است (یا بعد از فراهم کردن کمک پزشکی برای شخص بیهوش):

* او را به پناهگاه منتقل کنید. در انتقال فرد بیهوش بسیار محتاط باشید، چون قلب شخص بیهوش نسبت به تکان و لرزش زیاد آسیب پذیر می باشد.
 با غذا ها و نوشیدنی های گرم و شیرین سریعا به بدن قربانی هیپوترمیا سوخت برسانید. شکلات، شیرینی جات و مواد قندی، کشمش، میوه های خشک، آجیل، ... گزینه های مناسب برای این شرایط می باشند.

* اگر فرد هوشیار می باشد، انجام تمرین های سبک ورزشی مانند راه رفتن میتواند ایجاد گرما در بدن کند.

* در صورت عدم هوشیاری کوهنورد آسیب دیده او را روی زیر انداز عایق دار یا درون کیسه خواب قرار دهید و پوشاک گرم بیشتری بر تن او بپوشانید. اگر هیچ وسیله محافظت کننده دیگری در دسترس نبود، او را بین دو نفر از همراهان روی زمین قرار دهید تا گرمای بدن همراهان برای او مانند جان پناهی باشد.

* با تکان دادن شال یا لباس پشمی در اطراف بینی و دهان فرد آسیب دیده این امکان را فراهم کنید که او بتواند هوای گرم تنفس کند. این عمل ساده ولی موثر می تواند جان شخص آسيب دیده را نجات دهد

کاهش درد زانو در حین  کوهنوردی :


کفش مناسب بپوشید


کفشی که می‌پوشید اهمیت دارد. حتما کفشی را بپوشید که مخصوص کوهنوردی باشد. اگر کفش شما پای شما را بزند، بر گام برداشتن شما تاثیر می‌گذارد و در نهایت زانوهایتان هستند که آسیب می‌بینند.

اگر از چکمه استفاده می‌کنید، چکمه‌ای را انتخاب کنید که داخلش ضربه‌گیر داشته باشد.
کوله‌پشتی را سنگین نکنید

هرچه وزن بیشتری را به دوش بکشید، فشار بیشتری به زانوهایتان می‌آید. سری به کوله‌پشتی‌تان بزنید و هرچیزی که غیر ضروری است را از آن خارج کنید.

هنگام سرازیری حواستان باشد

وقتی می‌خواهید از سرازیری پایین بیایید، این کار را آهسته و آرام انجام دهید. هنگامی که سرازیری قدم برمی‌دارید، چیزی حدود ۷/۵ الی ۸ برابر وزنتان را بر روی زانوهایتان می‌اندازید.

هر چه سریع‌تر بروید، فشار بیشتری را روی زانوهایتان حس می‌کنید و این ضربه‌های ناگهانی اصلا برای زانویتان خوب نیست.

از عصاهای کوهنوردی استفاده کنید

شما می‌توانید با استفاده از عصای کوهنوردی بخشی از فشاری که به زانوهایتان وارد میشود را دفع کنید. تحقیقات نشان داده است که استفاده از این عصاها در شیب ۲۵ درجه، به سمت پایین، فشار وارده به زانوهایتان را بین ۱۲ تا ۲۵ درصد کاهش می‌دهد.

این عصاها باعث می‌شوند تا وزن شما به طور مساوی به زانوهاتان تقسیم شود. اگر در یک کوهنوردی طولانی از این عصاها استفاده کنید، متوجه تفاوتی که ایجاد می‌کند خواهید شد.

از زانوبند غافل نشوید

زانوبند نیز یکی از مواردی است که می‌تواند حسابی شما را کمک کند. زانوبند به وسیله‌ی ثابت نگه‌داشتن نقاط آسیب‌پذیر زانو، پشتیبانی بیشتری برای آن فراهم می‌کند. اگر می‌خواهید پس از یک دوره مصدومیت زانو به کوهنوردی بروید، حتما سعی کنید مسافت خودتان را محدود کنید.

غلبه بر ترس در کوهنوردی :

ترس انرژی است، بر ترس خود مسلط شوید تا عملکرد شما بهتر شود. در اینجا 5 نکته در خصوص مقابله با ترس برای شما آموزش داده می‌شود.

1️⃣ تفاوت ترس خود با واقعیت را بدانید.
اصولا ترس ناشی از قرار گرفتن در معرض یک موقعیت خطرناک فعلی یا قریب الوقوع است، برعکس اضطراب امری مربوط به آینده و هنوز پیش نیامده است که معمولا با عباراتی همچون اگر چنین شود، مبادا، ممکن است و امثال آن بیان می‌شود. اگر شما ابزار مناسبی دارید، هم طناب و هم تیمی‌های مناسبی دارید، از تجربه و تمرینات کافی برخوردارید، قرار گرفتن در معرض موقعیت های خطرناک همچون صعود یا فرود از صخره می‌تواند به موقعیتی برای کسب تجربیات و دیدگاه های جدید و وسیع تبدیل شود. اصولا موقعیت هایی که در آن قرار می‌گیریم حالت منفعل و بی‌خاصیت دارند و این افکار درونی ما است که می‌تواند آنها را تبدیل به ترس یا اضطراب کند. پس در درجه نخست به افکار خود مسلط باشید.

2️⃣ توجه داشته باشید که ترس و بویژه ترس از ارتفاع امری کاملا طبیعی است.
هرگز به سخنان افرادی که ادعا می‌کنند نمی‌ترسند گوش نکنید. در واقع ترس مکانیزم دفاعی است که موجب حمایت و حفاظت از انسان و سلامتی اوست، توجه کنید که برخی ترس های طبیعی ضامن بقاء و حیات انسان هستند. می‌توانید ترس خود را بپذیرید و از آن در جهت رعایت احتیاط های لازم استفاده کنید. در نتیجه همیشه پیش از صعود گره طناب خود را بررسی کنید، مطمئن شوید که آب و غذا و لباس کافی و مناسب همراه می‌برید و همچنین میتوانید ترس و آدرنالین ترشح شده را در مسیر رقابت و انگیزه بیشتر در طی مسیر استفاده کنید.

3️⃣ در خصوص اینکه از چه چیزهایی می‌ترسید با خودتان کاملا صادق باشید.
مابین گرفتار شدن در موقیت فعلی ترسناک و ترس ذهنی خود تفاوت بگذارید، مثلا در صعود ترس از ارتفاع ممکن است ترس واقعی نباشد و ترس اصلی شما ناشی از فرود مشکل این مسیر باشد. آشنایی با ترس های واقعی شما اولین قدم در راه مهار آنهاست.

4️⃣ در مواجهه با ترس خود از عبارات و جملات تاکیدی استفاده کنید.
پس از اینکه با ترس های خود صادق بودیم و آنها را شناختیم می‌توانیم در مواجه با آنها از عبارات تاکیدی ذهنی همچون تو می‌توانی  یا  قدم به قدم به پیش و امثال آن برای مهار ترس استفاده کنید.

5️⃣ جایگزین کردن عبارت ترس با عبارات دیگر
از آنجایی که واژه ترس بار روانی منفی دارد اگر شما این واژه و عبارت را با عباراتی همچون هیجان و چالش در ذهن خودتان جاگزین کنید برنده نیمی از نبرد شده‌اید. توجه کنید آنچه دیگران از آن بعنوان ترس نام می‌برند ممکن است برای شما ترس آور نباشد پس تا با موقعیت روبرو نشده‌اید در این خصوص قضاوت نکنید.

رسیدن به هدف بدون ترس نیست اما هنر شما مدیریت این ترس است، 5 نکته پیشهادی برای کنترل و مدیریت ترس عبارتند از:

1️⃣ تنفس منظم و پیوسته
نفس خود را در سینه حبس نکنید. انجام تکنیک های یوگا بعنوان بخشی از تمرینات شما می‌تواند در شناخت نقاطی از بدن که بیشتر تحت فشار قرار می‌گیرد و کنترل و کاهش این تنش در میانه صعود موثر باشد.

2️⃣ کاملا در حالت آرامش و آماده قرار بگیرید.
به این منظور شب قبل خوب بخوابید، تغذیه مناسب داشته باشید و مقدار کافی و لازم آب به بدن برسانید.

3️⃣ از آمادگی لازم برخوردار باشید.
پیش از برنامه نقشه برنامه و منطقه را مطالعه کنید، مسیر را شناسایی کنید و ابزار مناسب شب همراه داشته باشید. در ذهن خود مسیر و جزئیات آنرا تجزیه تحلیل کنید و با نقشه تطبیق دهید، با شخصی که اخیرا مسیر را پیموده مشورت و گفتگو کنید. همه این موارد از تنش و استرس شما می‌کاهند.

4️⃣ ـ به ترس خود گوش دهید.
به سلامتی خود اهمیت دهید، احتیاط پیشه کنید و مراقب سلامتی خود باشید.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مترجم سایت

جستجو در سایت

آمار سایت

2391883
بازدید امروزبازدید امروز1084
بازدید دیروزبازدید دیروز2428
بازدید این هفته بازدید این هفته 3012
بازدید این ماه بازدید این ماه 6154
تعداد کل بازدیدهاتعداد کل بازدیدها2391883