ورود کاربران عضو

شرکت در نظر سنجی

لینک دوستان

×

خطا

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot get "مرند" woeid in module "mod_sp_weather".

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot retrive forecast data in module "mod_sp_weather".

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 
 

صعود یا فرودکدامیک فشاربیشتری به زانو وارد می کند:


صعود از کوه همچون بالا رفتن یا پایین آمدن از پله ها می باشد. شاید با مطلب ذیل بهتر بتوان به سوال بالا جواب داد:
بالا رفتن از پله ضرر دارد یا پایین آمدن از آن؟

برای کاهش آثار مضر پایین آمدن از پله، باید زاویه 15 تا 25 درجه در مفصل زانو ایجاد شود تا ماهیچه‌ها نیز در تقسیم و تحمل وزن نقش داشته باشند و فشار وارده بر مفصل زانو را کاهش دهند.

پایین رفتن از پله بر خلاف بالا رفتن برای مفصل زانو خطرناک است، زیرا هنگام پایین رفتن از پله فشار به اضافه وزن بدن بر مفصل وارد می‌شود، ولی هنگام بالارفتن از پله ماهیچه درگیر می‌شود و وزن بدن را تحمل می‌کند، بنابراین در پایین آمدن از پلکان باید احتیاط کرد.
و به همین دلیل زانوها در فرود از کوه بیشتر احساس درد می کند.

بالارفتن از پله نه تنها آسیبی به مفصل زانو نمی رساند، بلکه با تقویت عضلات مفصل زانو باعث کاهش فشار بر این مفصل شود.

عوامل موثر در کوهپیمایی:

تنظيم سرعت و ذخيره سازي انرژي :
براي آشنايي با نحوه حركت صحيح در شيبها، تصور نماييد كه در پايين پلكاني با تعدادي پله ايستاده ايد. براي شروع زانوهايتان را حتي المقدور به عقب متمايل نموده و مفصل زانوها را تا حد امكان باز و در يك راستاي مستقيم و عمود بر زمين قرار دهيد. سپس يك قدم به جلو برداشته و پاي عقب را همان گونه راست و به حالت ثابت نگاه داريد. بعد از قرار دادن يا روي اولين پله پاي ديگرتان را حركت داده و قدم بعدي را برداريد. اين بار پايي را كه روي اولين پله قرار گرفته مي بايد به حالت راست و ثابت نگهداريد. اين تعويض پاها مي بايد در تمام طول راه پيمايي رعايت گردد. تا بدين ترتيب سنگيني وزن شما مستقيماً بر روي استخوانهاي پا قرار گرفته و فشار حاصل حتي المقدور به زمين منتقل گردد. بدين ترتيب هر يك از پاها در حين قدم برداشتن براي لحظه اي فرصت استراحت پيدا مي كنند. بهتر است كه اين حركت را بر روي پله تمرين نموده و سپس آن را در كوه نيز تجربه نماييد. در راه پيمايي گامها بايد به صورت موازي برداشته شود وابتدا كف پا و سپس پاشنه پا بر روي زمين قرار گيرد. بنابراين نبايد پنجه پا را از قسمت خارجي و يا ابتدا از پاشنه آن بر روي زمين قرار داد. عضلات پا وظيفه به حركت درآوردن اهرمها و مفصلها را به عهده دارند، نه تحمل سنگيني و فشار حاصله از وزن بدن، بدين خاطر توجه به اندازه گامها و فاصله آن با زمين در راه پيمايي بسيار مؤثر مي باشد. در انجام حركات ورزشي اندازه هاي طبيعي بدن نقش به سزايي داشته و به تجربه ثابت شده كه اندازه گامهاي هر شخص در راه پيمايي برابر با اندازه طبيعي كمر وي مي باشد. فاصله گامها از زمين نبايستي از قوزك پا بيشتر باشد چون در غير اين صورت عضلات در هنگام جابجايي و قدم برداشتن انرژي بيشتري مصرف نموده و زودتر خسته و ناتوان مي گردند. دقت بر مسير راه پيمايي از طريق چشم بسيار حائز اهميت است و نمي تواند به صورت يك عادت و عمل عادي درآيد. كوهستان محيطي است كه تحت تأثير نيروهاي طبيعي فراواني قرار دارد و به عنوان مثال مسيري كه يك بار قبلاً تجربه كرده ايم ممكن است بر اثر ريزش كوه، جاري شدن سيل، فرود آمدن بهمن و ده ها عوارض ديگر دگرگون شود. ناديده گرفتن نكات ياد شده فوق ممكن است باعث صدمه ديدن عضلات و مفاصل گردد.

چگونگي حركت در کوه پيمايي هاي طولانی :

در كوه پيمايي، قدمهاي متعادل و آهنگ ثابت و سرعت يكنواخت ركن اساسي مي باشند. چنانچه يك روش كوه پيمايي بسيار مهم را خواسته باشيم تعيين كنيم كه بر اساس آن سرعت راه پيما تنظيم و انرژي ذخيره و به طور متعادل مصرف گردد آن روش قدم برداشتن توأم با استراحت مي باشد. راه پيمايي در كوهستان همراه با صرف انرژي زياد است لذا پا و ششها احتياج به يك زمان كوتاه استراحت در خلال حركت پيدا مي كنند. در قدم آهسته همان طور كه در هر گام يك لحظه و مكث وجود دارد، تعداد تنفس مي بايد با اين جريان تطبيق داده شود. به طور مثال در شرايط معمولي هر سه يا چهار گام يك عمل دم و هر سه يا چهار گام ديگر با عمل بازدم هماهنگ مي گردد، در يان مثال گامها سريعتر از ريه هاي شخص عمل مي كند و در واقع گامها بايد در مكث بوجود آمده استراحت كنند لكن در ارتفاعاتي كه هوا رقيق است ريه ها احتياج به مكث دارند و در ازاء هر دو، سه، يا پنج نفس يك قدم برداشته مي شود. در ارتفاعات بالا كوه نوردان مي بايد آگاهانه نفس عميق و سريع و پشت سر هم بكشند در ارتفاعات پايين عضله هاي پا هستند كه احتياج به زمان بيشتري جهت كسب انرژي دارند. يك عامل مهم در راه پيمايي توأم با استراحت، هماهنگي فكري و روحي مي باشد. وقتي كه قله همانطور دور و غيرقابل دسترس به نظر مي رسد. شخص مي بايد به اين روش اعتماد نمايد كه مسافتهاي باقي مانده را به كندي ولي پيوسته پشت سر بگذارد. در اين نوع حركت گامها مي بايد آهسته تر از مواقع معمولي برداشته شود، به نحوي كه نفس كشيدن مانع صحبت كردن نشود. اگر در هنگام حركت دچار تنگي نفس بشويم و نتوانيم براحتي با ديگران صحبت نماييم مي توان نتيجه گرفت كه سرعت قدم برداشتن زياد است. قدم برداشتن آهسته و متعادل، احتياج به استراحت ثابت و ايستاي كمتري پيدا مي نمايد و بسيار بهتر از قدم برداشتن سريعي است كه مستلزم تعداد استراحت بيشتري مي باشد يك كوه پيما مي بايد بدون نياز به استراحت، لااقل براي مدت يك ساعت راه پيمايي نمودن بتواند بر روي شيبهاي تند با هماهنگي قدم برداشته و تنفس خود را كنترل نمايد. يك نفر مبتدي نبايد بيشتر از ده كيلومتر در روز راه پيمايي نمايد مخصوصاً در شرايطي كه ارتفاع بيشتر از 1500 متر باشد. در مناطق برفي و قلوه سنگي اين مقدار به تناسب كاهش مي يابد.

چگونه هیپوترمیا را درمان کنیم:

در صورت تشخیص هیپودرمیا در یکی از همراهانتان سریعا اقدامات لازم را انجام دهید. اگر شخص بیهوش شده است، سریعا به دنبال کمک پزشکی و امداد و نجات بفرستید. اگرشخص هوشیار است (یا بعد از فراهم کردن کمک پزشکی برای شخص بیهوش):

* او را به پناهگاه منتقل کنید. در انتقال فرد بیهوش بسیار محتاط باشید، چون قلب شخص بیهوش نسبت به تکان و لرزش زیاد آسیب پذیر می باشد.
 با غذا ها و نوشیدنی های گرم و شیرین سریعا به بدن قربانی هیپوترمیا سوخت برسانید. شکلات، شیرینی جات و مواد قندی، کشمش، میوه های خشک، آجیل، ... گزینه های مناسب برای این شرایط می باشند.

* اگر فرد هوشیار می باشد، انجام تمرین های سبک ورزشی مانند راه رفتن میتواند ایجاد گرما در بدن کند.

* در صورت عدم هوشیاری کوهنورد آسیب دیده او را روی زیر انداز عایق دار یا درون کیسه خواب قرار دهید و پوشاک گرم بیشتری بر تن او بپوشانید. اگر هیچ وسیله محافظت کننده دیگری در دسترس نبود، او را بین دو نفر از همراهان روی زمین قرار دهید تا گرمای بدن همراهان برای او مانند جان پناهی باشد.

* با تکان دادن شال یا لباس پشمی در اطراف بینی و دهان فرد آسیب دیده این امکان را فراهم کنید که او بتواند هوای گرم تنفس کند. این عمل ساده ولی موثر می تواند جان شخص آسيب دیده را نجات دهد

کاهش درد زانو در حین  کوهنوردی:


کفش مناسب بپوشید


کفشی که می‌پوشید اهمیت دارد. حتما کفشی را بپوشید که مخصوص کوهنوردی باشد. اگر کفش شما پای شما را بزند، بر گام برداشتن شما تاثیر می‌گذارد و در نهایت زانوهایتان هستند که آسیب می‌بینند.

اگر از چکمه استفاده می‌کنید، چکمه‌ای را انتخاب کنید که داخلش ضربه‌گیر داشته باشد.
کوله‌پشتی را سنگین نکنید

هرچه وزن بیشتری را به دوش بکشید، فشار بیشتری به زانوهایتان می‌آید. سری به کوله‌پشتی‌تان بزنید و هرچیزی که غیر ضروری است را از آن خارج کنید.

هنگام سرازیری حواستان باشد

وقتی می‌خواهید از سرازیری پایین بیایید، این کار را آهسته و آرام انجام دهید. هنگامی که سرازیری قدم برمی‌دارید، چیزی حدود ۷/۵ الی ۸ برابر وزنتان را بر روی زانوهایتان می‌اندازید.

هر چه سریع‌تر بروید، فشار بیشتری را روی زانوهایتان حس می‌کنید و این ضربه‌های ناگهانی اصلا برای زانویتان خوب نیست.

از عصاهای کوهنوردی استفاده کنید

شما می‌توانید با استفاده از عصای کوهنوردی بخشی از فشاری که به زانوهایتان وارد میشود را دفع کنید. تحقیقات نشان داده است که استفاده از این عصاها در شیب ۲۵ درجه، به سمت پایین، فشار وارده به زانوهایتان را بین ۱۲ تا ۲۵ درصد کاهش می‌دهد.

این عصاها باعث می‌شوند تا وزن شما به طور مساوی به زانوهاتان تقسیم شود. اگر در یک کوهنوردی طولانی از این عصاها استفاده کنید، متوجه تفاوتی که ایجاد می‌کند خواهید شد.

از زانوبند غافل نشوید

زانوبند نیز یکی از مواردی است که می‌تواند حسابی شما را کمک کند. زانوبند به وسیله‌ی ثابت نگه‌داشتن نقاط آسیب‌پذیر زانو، پشتیبانی بیشتری برای آن فراهم می‌کند. اگر می‌خواهید پس از یک دوره مصدومیت زانو به کوهنوردی بروید، حتما سعی کنید مسافت خودتان را محدود کنید.

تكنيك هاي علامت دادن:

يكي از اولين ضروريات شما در هنگام قرار گرفتن در شرايط سخت اين است كه بتوانيد با ساير دوستان و همكاران خود ارتباط برقرار كنيد .عموماً ارتباطات به معني گرفتن و دادن اطلاعات است . شما بايد بتوانيد ابتدا توجه نجات دهندگان خود را به خودتان جلب كنيد و سپس پيامي به آنها بدهيد كه بتوانند آن پيام را بفهمند . بعضي از وسايل جلب توجه كننده تصاوير هندسي دست ساز مانند خطوط صاف ، دايره ها ، مثلث ها يا شكل  X در مناطق غير مسكونــي ، يك آتش بزرگ يا نــور چراغ ، يك جسم بزرگ و درخشان كه آرام آرام حركت مي كند ، يا با رنگ يا سايه هاي محل كنتراس ايجاد مي كند مي باشند . نوع علامتي كه شما استفاده خواهيد كرد به شرايطي كه در آن قرار داريد .

وسايل علامت دهي

دو راه اصلي براي جلب توجه يا برقراري ارتباط وجود دارد : سمعي و بصري . ابزاري كه شما جهت اين كار استفاده مي كنيد به شرايط شما و مواد در دسترس بستگي دارد . ابزار شما هر چه باشد همواره علامات سمعي و بصري را آمادة استفاده نگه داريد .

آتـش

در تاريكي ، آتش مؤثرترين وسيله علامت دهي بصري مي باشد . سه آتش مثلثي شكل درست كنيد يا اينكه آتش را در خط مستقيم قرار دهيد . فاصله بين آتشها حدود 25 متر باشد . آنها را تا جايي كه زمان و شرايط اجازه مي دهد سريعتر درست كنيد و تا زماني كه به آنها احتياج داريد روشن نگه داريد . اگر تنها باشيد نگه داشتن سه آتش ممكن است سخت باشد در اين حالت آتش را نگه داريد .

هنگام ساختن آتش به موقعيت جغرافيايي خود توجه كنيد . اگر در جنگل هستيد يك فضاي باز طبيعي پيدا كنيد يا لبه رودخانه را انتخاب كنيد و در آنجا آتش درست كنيد ، زيرا در چنين محل هايي پوشش گياهي جنگل وجود ندارد تا آتش شما را مخفي كند . گاهي اوقات لازم است تا فضاي باز را براي خوددرست كنيد و محل را براي تهيه آتش تميز نماييد . اگر در يك منطقه پوشيده شده از برف هستيد ، شما بايد زمين را از برف پاك كنيد يا اين كه سكويي براي خود درست كنيد و آتش را روي آن قرار دهيد تا بدين ترتيب برف ذوب شده نتواند آتش را  خاموش كند .

يك درخت در حال سوختن ( مشعل درختي ) نيز راه ديگري براي جلب توجه است . مي توانيد انواع درختان را با قرار دادن مقداري چوب خشك در شاخه هاي پايين تر آنها آتش بزنيد . بر اثر شعله ور شدن اين چوبهاي خشك شعله ها بالا گرفته و درخت را مي سوزاند . قبل از آتش زدن درخت مقداري درختچه كوچك را نيز به آن اضافه كنيد تا دود بيشتري توليد شود . همواره درختي را براي اين كار انتخاب كنيد كه از ساير درختان جدا باشد تا جنگل آتش نگيرد و شما به خطر نيفتيد.

دود

در روز يك منبـع توليد كننده دود تهيه كنيد و از دود براي جلب توجه استفاده كنيد . علامت بين المللي در هنگام استفاده از دود ، درست كردن سه ستون دود است . سعي كنيد يك دود رنگي توليد كنيد كه با زمينه خود تضاد رنگ داشنه باشد ؛ دود سياه در مقابل يك زمينه روشن و بالعكس . اگر يك آتش بزرگ را با برگهاي سبز ، خزه ها يا مقدار كمي آب خفه كنيد ، آتش دود سفيد توليد مي كند . اگر به آن لاستيك يا كهنه پارچه اي كه نفت را جذب كرده است اضافه كنيد دود سياه به دست مي آيد .

در صحرا دود نزديك زمين مي ماند ، اما به دليل باز بودن منطقه يك خلبان مي تواند آن را ببيند .علائم با دود فقط در روزهاي صاف و آرام مؤثر هستند . بادهاي شديد باران يا برف را محو مي كند و شانس ديده شدن آن را كاهش ميدهد .

هنگام کوهنوردي  بايد انرژي خود را به گونه اي تقسيم کرد تا کمتر خسته شويم :

 تند راه رفتن در سربالايي ها به ويژه در کساني که فاقد آمادگي جسماني لازم اند يا اين که کوله پشتي سنگين با خود به همراه دارند، نه تنها باعث تنگي تنفس خواهد شد بلکه مصرف انرژي بيشتري را مي طلبد.
اگر اين عمل ادامه يابد ، شخص کوهنورد به اصطلاح "خواهد بريد.
بيشتر کساني که در کوه نميبرند ،  آن هايي هستند که انرژي خود را به خوبي تقسيم نموده اند.
طول قدم يک کوهنوردي بايد با در نظر گرفتن قد و عوامل ديگري همچون شيب مسير تنظيم شود.
 در مکان هاي تقريبا تخت که شيب اندکي دارند ، مي توان قدمهاي بلندي برداشت. ولي در سربالايي ها و مکان هاي پرشيب بايد فاصله قدمها را کوتاه تر در نظر گرفت تا خستگي به کمترين ميزان خود برسد.
هنگام راهپيمايي بايد تمام سطح پا روي زمين گذاشت . اما در بعضي از سربالايي ها مي توان فقط از قسمت جلويي پا نيز استفاده کرد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مترجم سایت

جستجو در سایت

آمار سایت

2391925
بازدید امروزبازدید امروز1126
بازدید دیروزبازدید دیروز2428
بازدید این هفته بازدید این هفته 3054
بازدید این ماه بازدید این ماه 6196
تعداد کل بازدیدهاتعداد کل بازدیدها2391925