ورود کاربران عضو

شرکت در نظر سنجی

لینک دوستان

×

خطا

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot get "مرند" woeid in module "mod_sp_weather".

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot retrive forecast data in module "mod_sp_weather".

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

نکاتی در مورد استفاده از کنسرو در برنامه های کوهنوردی :

این روزها یکی از راه‌‌های آسان برای تهیه غذاها، استفاده از کنسرو آن‌هاست. کنسروها دارای طیف گسترده‌ای هستند که از قدیمی‌ترین و رایج‌ترین آن‌‌ها می‌توان به کنسرو ماهی تن و جدیدترین آن‌ها نیز غذاهای کنسروی همچون فسنجان اشاره کرد.

از آن جا که زمان تولید تا مصرف مواد غذایی کنسروی طولانی است، به برخی از این غذاها نگهدارنده‌‌هایی افزوده می‌شود تا مواد غذایی سالم مانده و از فساد آن‌ها جلوگیری شود.

در برخی دیگر نیز افزودنی‌هایی به منظور خوش‌ طعم کردن ماده غذایی استفاده می‌شود که اگر مقدار این نوع مواد شیمیایی تحت کنترل و نظارت دقیق نباشد، می‌تواند در درازمدت مشکلاتی چون سرطان، آسم، تنگی نفس، آلزایمر و انواع آلرژی‌ها را در مصرف‌ کننده ایجاد کند.

یکی از مسموم‌ کننده‌ترین عناصری که در برخی مواد غذایی بسته‌بندی شده به کار می‌رود مواد رنگی، آن هم به میزان فراوان است تا شکل و شمایل و رنگ غذا برای مصرف ‌کننده جذاب شود. این مواد می‌توانند به داخل خون انسان نفوذ کرده و انواع امراض خونی و مسمومیت را ایجاد کنند.

? مواد تشکیل دهنده کنسروها
نمک یکی از عناصر اصلی برای حفظ، دوام و ایجاد طعم مطلوب در مواد غذایی کارخانه‌ایست. ۷۵ درصد از نمکی که بدن ما دریافت می‌کند از همین مواد غذایی بسته‌بندی شده است. به دلیل وجود این افزودنی اجتناب ‌ناپذیر، مصرف غذاهای کنسروی در افراد مبتلا به فشارخون، تنگی نفس، نارسایی کلیوی و حتی سرطان دستگاه گوارش باید محدود شود.

شکر از دیگر موادی است که برای ایجاد طعم مطلوب و حذف طعم نامطلوب برخی مواد افزودنی شیمیایی به غذاهای کنسروی افزوده می‌شود. مبتلایان به دیابت و چاقی باید قبل از مصرف این نوع غذاها، ترکیبات مندرج روی بسته‌بندی آن‌ها را مشاهده کرده و از مصرف غذاهای کنسروی حاوی شکر بپرهیزند.

روغن از جمله مواد اصلی برخی کنسروها نظیر کنسرو ماهی است. مصرف بیش از حد و غیراستاندارد روغن در این نوع غذاها برای افراد مبتلا به کلسترول و تری گلیسیرید بالا بسیار مضر بوده و کالری مازاد آن، چاقی را به ارمغان می‌آورد.

? چند نکته مهم درباره کنسروها
فرآیندهای حرارتی در کنسروسازی به صورت غیرمستقیم است و بین ماده حرارت ‌دهنده و غذا، تماسی وجود ندارد. اما موادی که در نزدیکی سطح انتقال حرارت قرار دارند نسبت به موادی که فاصله بیشتری با حرارت دارند، سریع‌‌تر به دمای مورد نظر رسیده و ادامه حرارت‌دهی می‌تواند موجب کاهش خصوصیات ماده غذایی مانند رنگ، مزه، عطر و نهایتاً مواد مغذی حساس نظیر ویتامین‌های B و C آن شود.

این نوع فساد در اثر خوردگی لاک درون قوطی و واکنش با ترکیبات محتوی قوطی ایجاد می‌شود. باید دقت کرد که لاک قوطی، کاملاً صاف و بدون ترک خوردگی و تغییر رنگ محسوس باشد. لکه‌های سیاه در دیواره قوطی، نشان‌ دهنده آلودگی شیمیایی محتویات داخل کنسرو است. از سوی دیگر سطح لحیم‌کاری قوطی‌هایی که با مواد غذایی تماس مستقیم داشته باشند می‌توانند باعث ورود یون سرب به ماده غذایی و سپس ورود به بدن مصرف‌ کننده شده و سلامت انسان را به خطر اندازد.

این نوع آلودگی می‌تواند در اثر سوراخ شدن یا زنگ‌زدگی قوطی کنسرو به محتویات داخل آن نفوذ و غذا را فاسد کند. از طرفی عدم توجه به انجام عمل پاستوریزاسیون مناسب و اصولی می‌تواند منجر به رشد میکروب‌های بیماری‌زا در محصول شود. هنگام خرید انواع کنسرو به تاریخ انقضا و مجوز بهداشت آ‌نها توجه کنید و قوطی‌های کنسرو را ۲۰ دقیقه بجوشانید..

دانستنی های کوهنوردی (باد-لرز (سوز)  :
 
دما را با سرعت باد اصلاح می کنند تا تاثير واقعی سرما بر بدن مشخص شود و عدد بدست آمده را
7m/s شاخص باد - لرز می گويند.مثلا وقتی درجه حرارت ١٠ - درجه سانتی گراد است و باد با سرعت
می وزد سرما معادل ٢٥ - درجه سانتی گراد بدون باد است.يعنی دمايی که دماسنج نشان ميدهد ١٠ - درجه
سانتی گراد و شاخص باد- لرز ٢٥ - درجه سانتی گراد است. در اين آب وهوا تصور شما از دمای محيط و
برنامه ريزيتان بايد بر اساس دمای ٢٥ درجه سانتی گراد زير صفر باشد نه ١٠ درجه سانتی گراد زير
صفر.
ما به عنوان کوهنورد يعنی کسانی که همواره در برابر سرما قرار داريم بايد سرمازدگی را به خوبی بشناسيم و نحوه برخورد درست با آن را بدانيم. سرمازدگی را بايد پيش از آنکه گريبانتان را بگيرد کنترل کنيد و پيش از آنکه از پا بياندازدتان درمان نماييد قبل از آنکه بسيار دير شود. در اين گفتار شما با سرما زدگی ،علائم ،تشخيص ، درمان و پيشگيری از آن آشنا خواهيد شد.آموخته هايی که دانستن آنها گاه بهايی برابر جان يک کوهنورد دارد.
از کتاب "سرمازدگی قاتل خاموش"
تالیف دکتر فرید عباسی

 20توصیه در استفاده از کفشهای دوپوش:

استفاده از کفشهای کوهنوردی تکنیکال چند سالیست که در دنیای کوهنوردی متداول گشته و تولیدات آن به تجارتی پرسود بدل گشته است...در ایران ما نیز به تازگی استفاده عمومی از این تولیدات باب شده و مدلهای متنوع آن در بازار وسایل کوهنوردی به چشم میخورند ...اما داشتن این کفشها به تنهایی ضامن سلامت پاهای کوهنورد نیست و استفاده مناسب و درست از آن مسئله ایست که  اکثر دوستان نسبت به آن بی اعتنا هستند...بکار گیری غلط و استفاده سوء از این کفشها در شرایط خاص میتواند یک برنامه کوهنوردی پر هزینه را با شکست مواجه کند و حتی مخاطراتی برای نفر استفاده کننده در پی داشته باشد... در این نوشتار هیچ مارک و نوع خاصی از این کفشها مورد نظر نیست . تنها تجربیاتی هر چند کوچک اما قابل استفاده در بکارگیری این کفشها ذکر میگردد. امید است مورد استفاده همنوردان قرار گیرد :
1- هیچ کفشی به تنهایی تمام کارایی ها را با هم ندارد.
2- قیمت بالای یک کفش تضمین کننده آن نیست . کفشی مناسب با سطح­ کار و برنامه هایی که پیش رو دارید انتخاب کنید تا مجبور نشوید چند کفش بخرید.
3- پس از خرید و قبل از استفاده از آن در یک برنامه سنگین ، آنها را در یک برنامه سبک به پا کنید و بیازمایید.
4- هرگاه با یک کفش جدید به کوه میروید به محض ایجاد سوزش در نقطه ای از پایتان سریعا آنرا با چسب بپوشانید ... ادامه حرکت با همان وضع پاهایتان را زخم و حرکت را آزار دهنده میکند.  
5- بعلت سنگین و حجیم بودن این کفشها در هنگام حرکت روی شیبهای کم و مخصوصا سراشیبی ها بند پوش داخلی را باز یا شل ببندید تا راحت تر حرکت کنید.
6- در برنامه های فنی و استفاده از کرامپون بند ها را محکم تر ببندید تا پای شما در کفش بازی نکند.
7- همیشه در طول برنامه کفش را خشک نگاه دارید.
8- رطوبت تعریق تا حد زیادی خاصیت گرمایی کفش شما را کاهش میدهد . استفاده از کیسه های نایلونی زیر جوراب درساعات  اول برنامه کوهنوردی که هوا گرمتر و تعریق پاها شدید تر است کمک زیادی میکند.
۹- کرامپون را قبل از اجرای برنامه با کفش ست کنید.
10- از گتر مناسب استفاده کنید. استفاده از سوپر گتر ها که تمام سطح­ کفش را میپوشانند در افزایش نگهداری گرما موثرند.
11- پوش داخلی کفش را با خود به کیسه خواب ببرید تا برای استفاده در روز بعد گرم بمانند . به پا کردن یک کفش یخزده گاهی موجب یخزدگی انگشتان پا قبل از حرکت میشود.
12- جوراب خوب نقش مهمی در افزایش کارایی کفش شما دارد . جوراب اضافه را فراموش نکنید.
13- مراقب سنگها باشید . جنس پوش خارجی بعضی از این کفشها سخت بوده و ممکن است در اثر ضربه شدید بشکند .
14-  در شرایط اضطراری یا در مواقعی که از کفش دوستانتان استفاده میکنید، میتوانید با پوشیدن جوراب اضافه  یا کم و زیاد کردن کفه کفش، سایز آنرا یک شماره کم و زیاد کنید.
15- اضافه بند کفش را در ساق کفش یا گتر جمع کنید . باز کردن بند کفش یخزده شما را دچار دردسر میکند. مخصوصا اینکه مجبورید برای اینکار دستکش خود را نیز درآورید .
16- در مسیر های سنگی و دست به سنگ مراقب اندازه بزرگ این کفشها باشید و جای پایتان را با دقت بیشتری انتخاب کنید .
17- در هنگام استفاده از این کفشها در فصول گرم سال حتما یک کفش اضافه برای مسیرهای غیر برفی همراه ببرید .
18- کفش خود را پس از استفاده تمیز کنید و پوش داخلی را برای خشک شدن بهتر و جلوگیری از تجمع باکتری ها جدا سازید .
19- مارک بازی ممنوع !!! در مواقعی که ضرورتی ندارد از کفشهای معمولی استفاده کنید ... متاسفانه بسیاری فکر میکنند اگر کفش خوبی به پا داشته باشند کوهنورد خوبی هستند و در تابستان هم کفش دوپوش میپوشند .
20 – اگر تجربیاتی در استفاده از کفشهای دوپوش دارید ارایه دهید تا همه از تجربه شما استفاده کنند ... نظر بیستم را خود شما بدهید...

سازماندهی حرکت گروهی در کوهنوردی :

✔️حرکت یک گروه کوهپیمایی همیشه باید به شکل ستونی و به صورت منظم و پشت سر یکدیگر انجام شود و تا پایان کار صعود و بازگشت باید نظم ستون حفظ گردد.

هر شخص در ستون جایگاهی دارد که توسط سرپرست گروه تعیین می گردد. نظم و انضباط می تواند بخشی از ایمنی شما را تضمین کند.

◀️نفر اول گروه (سرقدم): نفر اول به عنوان هماهنگ کننده در سرعت پیمایش و از افراد با تجربه گروه می باشد که توانایی مسیر یابی و هدایت گروه را دارد.

◀️نفر آخر گروه (اکیپ جمع کن): یکی از قوی‌ترین و با تجربه ترین اعضای گروه است. مراقبت از افراد گروه بر عهده اوست تا کسی از گروه جدا نشود و تا آخر برنامه با نفر اول گروه در ارتباط می باشد (ارتباط می تواند از طریق سوت، بیسیم و ... باشد).

چنانچه یکی از اعضای گروه در پیمایش کندتر از دیگران حرکت کند و از نظر تکنیکی معادل اعضای گروه نباشد، بهتر است پشت سر نفراول قرارگیرد.

سرپرست گروه یا سرپرست برنامه می تواند به عنوان نفر اول یا نفر آخر در گروه قرار گیرد یا در میان گروه حرکت کند و همه حرکات و روند کار اعضاء را کنترل کند.
برنامه ریزی،گذر زمان،کنترل کمی و کیفی بر عهده سرپرست است

      

بهمن شناسي :


 
به توده اي از هر جامد که روي شيب ريزش کند بهمن گويند. مانند بهمن برف ، بهمن شن ، ماسه و يا سنگ. برف بهمن به چهار نوع تقسيم مي شود :
❄️ برف شل خشک : برفي که در هواي سرد مي بارد و گوله نمي شود كه مشخصات آن سبكي - دارا بودن اكسيژن زياد در درون آن - بارش آن در دماي زير صفر درجه و خطرناک ترين نوع بهمن است.
❄️بهمن پوردي : اين نوع بهمن با ايجاد حالت خفگي و مسدود کردن مجاري تنفسي باعث مرگ فرد مي شود
❄️ برف سفت خشک : برف شل خشکي که مدتي مانده و در اثر بخار ايجادشده از پايين و آب شدن برف رويي همراه است.
❄️ برف شل خيس : برفي که سنگين و آبکي است كه مشخصات آن سنگيني - نداشتن اكسيژن زياد - بارش در دماي صفر درجه - چسبيدن به لباس و گتر و راحت گلوله شدن در دست ميباشد .

?لايه هاي برف :
 ? لايه پودري روي لايه يخ زده که فشرده باشد بهمن حتمي است
? لايه يخ زده و فشرده روي هم که احتمال وقوع بهمن بسيار كم است .
 
?عوامل تاثير گذار در برف :
 
در دماي كم برف يخ مي زند پس هر چه دما پايين تر و هوا سردتر باشد احتمال ريزش بهمن كم تر است . باد باعث انباشته شدن برف و ريزش آن مي شود پس افزايش وزش باد برابر با افزايش خطر بهمن است . در ارتفاع بالا برف آب نمي شود و حجم برف زياد مي شود پس احتمال بهمن بيشتر است . هر يک متر مکعب برف خالص 800 کيلوگرم وزن دارد.

?انواع بهمن (برف):
 
1- تخته اي
2- پودري يا گرده اي
3- آبکي يا شل آب
❄️بهمن پودري : يک بهمن عظيم پوردي ، ممکن است فشاري از 5 تا 50 تن بر مت مربع ايجاد نمايد . ابر برفي گسترش يابنده ممکن است با سرعتي افزون بر 125 متر بر ثانيه (280 مايل در ساعت ) سير نموده و پيشاپيش آن يک جريان هواي نيرومند حرکت نمايد .
❄️بهمن تخته اي : اين نوع بهمن روي يالها تشکيل مي شود . اين نوع بهمن ها نقاب ندارند .
برف هاي شل خيس و سفت خشک تشکيل دهنده اين نوع بهمن مي باشند .
راه مقابله : از لحاض تئوري تنها راه مقابله با اين نوع بهمن پريدن از روي آن مي باشد.
❄️بهمن آبکي يا شل آب : در موقع ريزش باعث منجمد شدن فرد مي شود.

خود حمایت

می توان گفت که خود حمایت و ترمز کردن در برف از مهم ترین تکنیک هایی است که هر کوهنورد باید آن ها را فراگرفته و بر آن ها مسلط شود اما بهترین راه خود حمایت و ترمز در برف جلوگیری از سقوط و لیز خوردن است.همواره باید این را به یاد داشت که امکان ترمز کردن برای شما وجود ندارد و شرایط ایده آل شما نمی باشد.
شما باید ابتدا روش های حرکت در برف را در شیب های ملایم تمرین کرده و کاملا بر آن ها مسلط شوید و تنها در این صورت است که در شیب های تند تر می توانید عکس العمل مناسبی از خود نشان دهید.

همواره در حرکت خود در مسیر های برفی می بایست کلنگ خود را آماده در دست داشته باشید و آماده ترمز کردن باشید.

حالات مختلفی برای لیز خوردن وجود دارد که برای هر کدام باید از روش خاص خود بهره بگیرید.در زیر به چند روش آن اشاره می کنیم(در طرح درس کارآموزی برف به صورت کامل به روش های ترمز پرداخته شده است):
حالت اول : سر خوردن از روبرو

سر خوردن عادی یا سر خوردن از روبرو. این سر خوردن بیشتر در فرودها پیش می آید و ساده ترین شکل بر هم خوردن تعادل است . در این وضعیت باید به سرعت دست به کار شوید و سر کلنگ را که در دست شما است را به کنار پهلوی خود در برف فرو کنید و با دست دیگر به بدنه کلنگ فشار آورید و به سمت سینه خود بچرخید

۲-سر خوردن با صورت و سر و سینه

یکی دیگر از حالت ها، سر خوردن با صورت و سینه است که این حالت هم بیشتر در فرود ها رخ میدهد و از حالت اول کمی خطرناکتر است. برای ترمز در این وضعیت، سریعا کلنگ را در دو دست خود به حالت آماده در آورید و سپس تیغه کلنگ را در روبروی صورت خود و در برف فرو کنید و با دادن یک حرکت چرخشی به بدن، حول نقطه تیقه مانند پرگار بچرخید و به حالت وضعیت شماره 1 درآمده و ترمز کنید .

۳-سر خوردن با کمر و به پشت

از خطرناکترین حالت سر خوردن که بیشتر در هنگام صعود رخ می دهد، افتادن از پشت با کمر است که در این حالت حتی می تواند به کله ملق شدن شخص در هنگام صقود هم بی انجامد.
در این وضعیت باید به سرعت کلنگ را در دو دست خود بگیرید و همانطور که با کمر به سمت پایین سر می خورید، تیغه کلنگ را در کنار پهلوی خود و در برف فشار دهید و با یک حرکت چرخش، گردش به وضعیت شماره 1 درآمده و سریعا ترمز کنید.

چگونه در برنامه های کوهنوردی و سفرهای دوستانه روی اعصاب هم نرویم؟

 ? غذای خودتان را همراه داشته باشید.
درست است که در عالم رفاقت این حرفها را نداریم، اما اگر از قبل قرار نبوده که غذای جمع یک جا خریداری شود، بهتر است به اندازه خودتان کنسرو و خوراکی به همراه داشته باشید تا لازم نباشد از غذای دیگران بخورید.

? لوازمتان را پخش و پلا نکنید.
 اگر بیش از حد وسایلتان را پخش کنید، ممکن است آرامش همسفرهایتان را بگیرید.

? پایه باشید، اگر نیستید جدا شوید.
 درباره تصمیماتی که آنقدرها هم حیاتی نیستند، یا پایه باشید و یا خودتان جدا شوید. مثال: اگر شب ها نمی توانید دیر بخوابید، بهتر است هر وقت که راحتید از گروه جدا شده و به داخل چادر بروید، به جای اینکه با تکرار جمله “خوابم می آید” لحظه های بقیه را خراب کنید.

? زیاد آواز نخوانید.
آواز خواندن کار لذتبخشی است و خیلی وقتها در یک جمع دوستانه از آدم می خواهند که برایشان آواز بخوانیم. اما در این مورد باید بسیار هوشمندانه رفتار کنیم. ممکن است همه ی افراد یک جمع از صدا و یا سبک خواندن ما خوششان نیاید. بنابراین تعداد آواز خواندن هایتان را محدود کنید و نگذارید کسی به خاطر رودربایستی مجبور به شنیدن صدایتان باشد.

? کمک کنید!
کمپینگ یک نمونه عینی از کار گروهی است و هر کسی می تواند وظیفه ای برای خود پیدا کند تا جمع بیشتر لذت ببرد. یک نفر اطراف را تمیز می کند، یک نفر به دنبال چوب است، یک نفر آتش را به پا می کند، یک نفر آشپزی می کند و …. اینکه این وظایف عمدتا توسط یک سری اشخاص اتفاق بیفتند و شما نقشی در این اتفاقات نداشته باشید، وجهه شما را برای دوستانتان خراب می کند.

صعود #انفرادی چيست؟

در تعریف #صعود #انفرادی آمده:
 صعود انفرادی صعودی است که فرد بدون کمک و حمایت و همراهی سایرین مبادرت به صعود از کوه می نماید. معمولن کوهنوردان صعود انفرادی را به منظور تمرین برای سایر سبکهای صعود انجام می دهند.

#صعودهای انفرادی دارای دو سبک هستند:

1-          فری سولو- صعودی است بدون کمک و یاری هرگونه ابزار و طناب که جلوگیری کنند از سقوط
2-          سولو- صعودی است که فرد با کمک ابزار و طناب اقدام میکند و در صورت سقوط ابزار به کمک وی خواهد آمد.

?شیوه های صعود انفرادی:
1-          با استفاده از ابزار صعود انفرادی و صعود به صورت سرطناب.

2-          صعود بر روی طناب با استفاده از ابزارهای یک طرفه.

3-          صعود بدون کمک و یاری ابزار و کاملا آزاد که فری سلو نامیده می شود.

?در میان #صعودهای #انفرادی مشهور دنیا به برخی اشاره می نمائیم:

-          #صعود انفرادی والتر بوناتی از دماغه زموت بر روی دیواره شمالی ماترهورن

-          #صعود انفرادی والتر بوناتی به برج بوناتی بر روی دیواره درو

-          #صعود انفرادی راینولد مسنر از جبهه شمالی اورست

-          #صعود انفرادی هنس یورگ آوور از مسیر گرده ماهی در مارمولادای دولومیتها

-          #صعود انفرادی اولی استیک از دیواره شمالی آیگر

بدیهی است جریمهء خطا در صعودهای انفرادی بسیار بالاست و در اغلب موارد می تواند موجب مرگ افراد شود و کسی که قصد مبادرت به چنین صعودهایی را دارد باید به سطحی برسد که خود را شایسته چنین ریسکی بداند.

?چرا انفرادی؟
-
معمولا نبود هم طناب و همراه مناسب در صعود که بدلیل صعودهای متعدد و متوالی صورت می گیرد از عوامل اولیه روی آوردن افراد به صعود انفرادی است. ضمن آنکه گاها با صعودهای متوالی فرد به چنان تبحری می رسد که نمی تواند سایرین را در ریسک صعودهای خود شریک بداند.
- توان بدنی بالا
- توان فنی بالا
- آشنایی کامل با مسیر
- درجه صعود مناسب
همه از عواملی است که به صعود کننده کمک می کند تا تلاش موفق و بی خطری را داشته باشد.
و البته
- سرعت عمل بالا
- سبکبار بودن (منظور بهره گیری از حداقل لوازم با حداکثر کارایی است)
- هزینه کمتر
و ... از مزایای این سبک به شمار می آید.

بدیهی است ایمنی در صعودهای انفرادی بدون ابزار (فری سلو) بسیار پائینتر از صعودهای انفرادی با ابزار است و البته مطمئن ترین راه صعود، صعود با همطنابی متبحر می باشد.

از #مهمترین ویژگیهای #صعود #انفرادی نبود هرگونه مشوق و البته همراه در صورت حادثه می باشد که فرد باید به تنهایی خود را از مهلکه نجات دهد!در برنامه ريزی صعود يک کوه، صعود انفرادی هميشه يک چالش است. کسی تا به حال k2 را انفرادی صعود نکرده است. اين يک رويای زيباست.
"ژان کریستوف لافائل"
✅هرگز استراحت نمی کنید! اشتباه تمرینی که باعث می شود زود پیر شوید!


  پروفسور John Higgins در دانشگاه علوم سلامت تگزاس و فیزیولوژیست ورزش می گوید: اگر شما (ورزشکار) همیشه احساس خستگی و درد می کنید، این احتمال وجود دارد که زمان کافی برای ریکاوری و استراحت در بین تمرینات را رعایت نمی کنید. در دوره نوجوانی و دهه ۲۰ سالگی تقریباً فیبرهای عضلانی ۱۸ ساعت زمان برای التیام صدمات ناشی از تمرین نیاز دارند اما این زمان در دهه ۴۰ سالگی یا بالاتر به ۳۶ ساعت افزایش پیدا می کند.

استفاده از عضلاتی که کاملاً بهبود نیافته اند باعث التهاب آن ها می شود در نتیجه ورزش کردن بسیار سخت می شود و سیستم ایمنی عملکرد کامل خودش را از دست خواهد داد، همچنین احتمال دارد مشکل خواب نیز پیدا کنید.راه حل: استراحت کافی بین تمرینات قرار دهید و حداقل یک روز کامل در هفته را برای استراحت در نظر بگیرید

                                        

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مترجم سایت

جستجو در سایت

آمار سایت

1479137
بازدید امروزبازدید امروز17
بازدید دیروزبازدید دیروز1181
بازدید این هفته بازدید این هفته 1198
بازدید این ماه بازدید این ماه 1198
تعداد کل بازدیدهاتعداد کل بازدیدها1479137