ورود کاربران عضو

شرکت در نظر سنجی

لینک دوستان

گلگشت
سلسله جبال میشوو مرند
ارتفاع 3330متری کم کی 94/6/27
صعود زمستانی بهمن 93
صعود زمستانی بانوان بهمن 93بر میشوو مرند
قله فلک میشوو
گلهای زیبای بهاری منطقه نور آباد مرند
29 آبانماه قله فلح میشوو مرند
29 آبانماه قله فلح میشوو مرند
سلسله میشوو مرند 22آبانماه 94
شب ما نی زمستنا نی در قله میشوو
صعود سراسری پانزدهم بهمن 95
صعود سراسری پانزدهم بهمن سال 95
قله کمتال 96/2/15
صعود زمستانی سال 95 با تیم نقده
قله شهيدان مرند اخرين چهاشنبه سال 96
زمستان سال 95 قله میشو مرند
مردادماه سال 97 ساوالان
ساوالان در دهم مرداد سال 97
صعود به قله بزغوش سراب در تیر ماه سال 97
صعود سراسری برقله سانبران مرند
شب مانی در قشلاق ارسباران مهر 97
جنگل قشلاق ارامنه ارسباران
طبیعت زیبای قشلاق ارامنه
28 مهرماه سال 97 قله گوی زنگی
قشلاق ارامنه ارسباران
×

خطا

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot get "مرند" woeid in module "mod_sp_weather".

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot retrive forecast data in module "mod_sp_weather".

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

زولپیدم؛ داروی خواب در ارتفاع:

 

 انجمن پزشکی کوهستان ایران: بیخوابی یکی از عوارض بیماری حاد کوهستان است. همانطور که میدانید استفاده از داروهای خواب آور در ارتفاع بالای ۳۰۰۰ متر بدلیل اثرات کند کنندگی فعالیت مغزی نخاعی و احتمال بیشتر برای خطر بیماری حاد ارتفاع و ادم مغزی ممنوع است و تنهای داروی خواب در ارتفاع دارویی بنام "زولپیدم" است.

ولی لازم است اطلاعاتی جهت استفاده از این دارو و در قطع مصرف آن داشته باشیم:

?زولپیدم دارویی غیربنزودیازپینی است که جهت درمان کوتاه مدت بی خوابی تجویز می گردد.

?گرچه ابتدا تصور می شد که این دارو فاقد اثرات وابستگی، تحمل و سوء مصرف است اما مطالعات جدید نشان می دهد که این دارو پتانسیل سوء مصرف دارد. گرچه مصرف سوء و اعتیادآور با هدف غیردرمانی کمتر احتمال دارد.

?علائم سندرم قطع دارو شامل تعریق، تاکیکاردی، تاکی پنه، لرزش، اضطراب، خستگی، تهوع و استفراغ، گرگرفتگی، پانیک، ناراحتی گوارشی، گریه غیرقابل کنترل و دلیریوم می باشد. برای این عوارض داروهایی مانند کوئتیاپین و یا درمان علامتی ممکن است موثر باشد.

?اگر در مصرف این دارو عادت کرده اید و بدنتان وابسته شده است در ارتفاعات پایین تر از ۳۰۰۰ متر برای قطع کامل، تیپر کردن (قطع تدریجی و آهسته) توصیه می شود. قطع ناگهانی گاهی حتی با تشنج توام بوده است. البته راه بهتر جایگزینی دوز معادل یک داروی بنزودیازپینی طولانی اثر(در سطح شهر و ارتفاع پایین) مانند دیازپام، کلردیازپوکساید و سپس قطع تدریجی داروی جدید می باشد. این جایگزینی از تشنج احتمالی هم ممانعت می کند.

دکتر حمید مساعدیان - عضو کمیسیون پزشکی اتحادیه جهانی کوهنوردی
و با تشکر از دکتر فانک فهیمی

کوهنوردی در دوران بارداری:

 انجمن پزشکی کوهستان ایران: ورزش کوهنوردی در دوران بارداری مغایرتی با شرایط مادر ندارد.

بطور کلی قانونی که از نظر پزشکی ورزشی در مورد ورزش در بانوان باردار ذکر می شود این است که یک مادر باردار می تواند به ورزشی که قبلا به آن می پرداخته ادامه دهد و همچنین نمی تواند ورزش جدیدی را شروع کند پس یک خانم باردار با توجه به شرایط ویژه دوران بارداری می تواند به ورزش کوهنوردی ادامه دهد.

در دوران بارداری باید به شرایطی در ورزش کوهنوردی دقت کرد:

1. اگر مادری سابقه سقط جنین در گذشته دارد از حضور در ارتفاع بالای ۲۸۰۰ متر (حدودا شیرپلا) باید پرهیز کند.

2. مادری که در دوران بارداری به سر می برد باید از سلامت جسمانی خود از جمله احتمال وجود کم خونی مطمئن باشد و این را می توان با انجام آزمایش های چک آپ دوران بارداری (یا قبل از بارداری که تصمیم به بارداری دارد) تحت نظر پزشک کنترل کرد. کم خونی زمینه ای و برخی بیماری های مادر در دوران بارداری می تواند شرایط را برای مادر و جنین سخت تر کند. مثلا کم خونی علاوه بر احتمال بروز بیشتر احتمال ارتفاع زدگی برای بیمار برای جنین هم می تواند خطرناک باشد و در رشد جنین تاثیر منفی بگذارد.

۳. در سنین بالای بارداری مثلا از ماه سوم و چهارم بارداری به بعد به دلیل وزن گیری جنین و تغییر در مرکز ثقل بدن از کوهپیمایی در مسیرهای سنگی و پرشیب که می تواند تعادل مادر را بهم زند و خطر زمین خوردن و احتمال ضربه جنین وجود دارد پرهیز کند.

4. شما می توانید تا هفته های آخر بارداری به ورزش کوهنوردی بپردازید و همین فعالیت ورزشی برای شما می تواند بسیاری از دردهای کمر و ستون مهره ها را (که از مشکلات شایع دوران بارداری است) بکاهد. همچنین ورزش می تواند باعث تسهیل زایمان و زایمان آسان شود.

5. خانم باردار بایستی توجه بیشتری به مصرف مایعات داشته باشد. هوای خشک ارتفاعات و انجام تهویه ریوی بیشتر در حین کوهنوردی و انجام فعالیت بدنی و تعریق می تواند باعث کم آبی بدن و روز مشکل در جریان خون جنینی و فیزیولوژی دوران بارداری شود.

6. صعود به ارتفاعات در نیمه اول بارداری ریسک بالایی ندارد. ولی صعود به ارتفاعات بالاتر از ۳۵۰۰ متر می تواند
 احتمال سقط خودبخودی در سه ماهه اول بارداری را بیشتر کند (خصوصا در افرادی که سابقه سقط قبلی دارند).

7. اکیدا به مادران باردار توصیه می شود از حضور در ارتفاعات بالای ۳۰۰۰ متر بیش از چند ساعت بپرهیزند.

8. بطور کلی فعالیت شدید بدنی و ورزش شدید برای مادران باردار توصیه نمی شود پس باید در برنامه های کوهنوردی از فعالیت با شدت بالا پرهیز کرد.

9. مجددا تاکید می شود بعلت تغییر در مرکز ثقل بدن و یا تغییرات در وضعیت مفاصل مادر باردار، مادر مستعد از دست دادن تعادل و ایجاد ضربه و تروما و یا سقوط می شود. همچنین ریسک ایجاد ضربه به جفت و جدا شدن آن وجود دارد به همین دلیل باید در برنامه های کوهنوردی از قرار گرفتن در شرایطی که ریسک سقوط و ضربه را بیشتر می کند پرهیز کرد (توجه به پوشیدن کفش ساقدار و بستن بندهای آن).

چند نکته درباره مراقبت از کوله پشتی

رعایت نکات ذیل جهت مراقبت بهتر و بیشتر از کوله پشتی تان مفید است :

1. از حمل ظرف شیشه ای در داخل کوله ها خودداری کنید ، زیرا احتمال شکسته شدن و در نتیجه پاره کردن کوله ها و خرابی آنها می باشد ، ضمن آنکه وزن این ظروف غالباً سنگین نیز می باشد

2. در حمل مواد نفتی و یا هر چیز دیگری که احتمال نشت آن میرود باید دقت شود . این نوع مواد باید داخل ظرف کاملاً آب بندی شده قرار گیرند

3. به هنگام حمایت یا حمل کوله با طناب از دیواره توجه شود که طناب یا کارابین حتماً از داخل یکی از بندهای کتف و حلقه حمایت کوله عبور داده شود و تنها به بند حمایت اکتفا نشود

4. به هنگام استراحت سعی شود پشت کوله که معمولاً مرطوب می باشد به سمت خورشید قرار گیرد تا رطوبت تا حدودی گرفته شود

5. در مواقع استراحت کوله را در جای مناسب قرار دهید تا از غلطیدن به پایین جلوگیری شود

6. چنانچه کوله پشتی شما کثیف شد میتوانید آنرا با آب نیم گرم و صابون بشوئید و از حرارت مستقیم به آن جلوگیری کنید ، از شستن کوله با مواد شیمیایی (تاید) چنگ زدن و انداختن در ماشین لباسشویی خودداری نمایید ، زیرا مواد ضدآب آن بعد از مدتی از بین خواهد رفت

7. هنگام مراجعت از برنامه حتماً کوله خود را از ظروف کثیف یا مواد غذایی مانده از برنامه و نیز لباسهای خیس و کثیف تخلیه کنید

8. میتوان کاوری جهت مراقبت از کوله در مقابل باران و خیس شدن آن تهیه کنیم (پارچه ای ضدآب به اندازه سطح کوله تهیه و دور آن کش میدوزیم ، هنگام حرکت در زیر باران و یا در مواقعی که کوله در بیرون چادر است میتوان از آن استفاده کرد)

9. چنانچه در کوله پشتی پارگی مشاهده کردید در اسرع وقت آن را ترمیم کنید

10. قبل از اجرای برنامه از سالم بودن کوله خود اطمینان حاصل کنید

11. اغلب مشاهده میشود که در برنامه های بلند مدت که مجبور میشویم کوله پشتی خود را داخل صندوق اتوبوسها و یا باربند قرار دهیم ، با مشکل کثیف شدن ، خیس شدن و یا پاره شدن کوله مواجه هستیم ، بهتر است کیسه ای برای حفاظت کوله تهیه کنیم

علت توقف کاهش وزن چیست و چرا هر کاری می کنید لاغر نمی شوید؟

با اراده زیاد به خودتان قول می دهید که چند کیلو وزن اضافه را کم کنید. با رژیم و ورزش کارتان را شروع می کند. در هفته های اول همه چیز به خوبی پیش می رود و بابت این موفقیت به خودتان تبریک می گویید. اما بعد از مدتی وقتی خودتان را وزن می کنید، متوجه می شوید که وزن تان ثابت مانده است!
از خودتان سوال می کنید که هم رژیم دارم و هم ورزش می کنم پس چرا دیگر وزنم کم نمی شود؟ قبل از اینکه نا امیدتر شوید باید بدانید که کم شدن سرعت کاهش وزن و یا رسیدن به ایست وزنی در مسیر کاهش وزن طبیعی ست. علم ورزش در این مطلب شما را راهنمایی می کند.
شما فقط تعادل را حفظ کرده اید.
در طی هفته‌های اول کاهش وزن، سرعت کم شدن وزن به طور معمول بالاست. چون زمانی که کالری دریافتی از غذاها محدود می شوند و ورزش می کنید، بدن انرژی مورد نیاز خود را از منابع ذخیره‌ای برداشت می کند. بعد از مدتی با ادامه این روند شما به نوعی تعادل بین کالری دریافتی و کالری مصرف ایجاد می کنید.
پس اگر رویه قبلی تان را در کاهش وزن ادامه دهید، وزنتان ثابت می ماند و کمتر نمی شود. یعنی حالا اگر می خواهید دوباره در مسیر کم کردن وزن بیافتید، باید کالری دریافتی خود را کمتر کنید ( ۱۰۰ تا ۲۰۰ کالری) و یا سطح فعالیت بدنی تان را افزایش دهید.
به این نکته توجه کنید.
اگر کالری بیشتری نسبت به کالری مصرف شده در طول روز که صرف اعمال حیاتی بدن و فعالیت هایتان می شود، مصرف کنید، مقدار اضافه در بدن ذخیره می شود و به این به مرور یعنی اضافه وزن. اگر مقدار کالری دریافتی با کالری مصرفی برابر باشد، یعنی ثبیت وزن و اگر کالری کمتری نسبت به آنچه که مصرف می کنید، دریافت کنید، یعنی استفاده بدن از ذخایر چربی و کاهش وزن.
شدت ورزش را نادیده میگیرید.
اگر مرحله قبل را رعایت کنید ولی از میزان شدت تحرک غافل شوید، بازهم روند کاهش وزن متوقف می شود. به عنوان مثال شما روزانه ۳۰ دقیقه پیاده روی می کنید، اما میزان شدت این فعالیت آنقدر نیست که انرژی زیادی بسوزاند و باعث چربی سوزی شود. بهترین توصیه برای شما این است که به جای تمرینات هوازی ۴ جلسه در هفته ۲۰ دقیقه تمرین اینتروال انجام دهید.
تمرینات اینتروال شدت بالای دارند و باعث می شود بدن انرژی بیشتری مصرف کند. البته می توانید از گزینه دوم یعنی ترکیب تمرینات هوازی و بدنسازی استفاده کنید. در تمرین هوازی با شدت متوسط به بالا و در مدت زمان حداقل ۳۰ دقیقه ای (بیشتر از این توصیه می شود) بدن انرژی بیشتری می سوزاند، در کنار آن شما تمرینات با وزنه نیز انجام می دهد که باعث افزایش متابولیسم بدن می شود.
چون ورزش های قدرتی توده عضلانی بدن را افزایش داده و بدن را وادار می کند که چربی بیشتری بسوزاند، علت آن هم این است که بافت عضله انرژی بیشتری نسبت به بافت چربی می سوزاند. پس هر قدر که توده عضلانی بدن بیشتر باشد، انرژی بیشتری هم سوزانده می شود. اگر در نظر دارید این برنامه را اجرا کنید، ابتدا تمرین با وزنه را انجام دهید، سپس سراغ تمرین هوازی بروید.

 واریس در کوهنوردی

*با توجه به ماهیت استقامتی بودن رشته ورزشی کوهنوردی و فعالیتهای مکرر گام برداری و ایستادن های طولانی مدت آن، یکی از آسیب های شایع که در طولانی مدت نمود پیدا خواهد کرد واریس می باشد. لذا جهت پیشگیری از آن موارد ذیل را در نظر داشته باشید.
*اغلب افراد مبتلا به واریس، معمولا بیماری زمینه ای ندارند و بدون هیچ دلیل روشنی دچار چنین بیماری می شوند. هرچند این بیماری معمولا علامت و یا عارضه خاصی ندارد، ولی برای بعضی افراد از نظر زیبایی مشکل ساز است.

*آشنایی با وریدهای طبیعی پا

وریدها، عروق خونی هستند که خون را به قلب بر می گردانند. جریان خون از عروق پا بالا می رود، به عروق بزرگتر می ریزد و نهایتا به سمت قلب حرکت می کند.

*سه نوع رگ در پاها وجود دارد:
*وریدهای سطحی آنهایی هستند که درست در زیر سطح پوست قرار دارند . شما معمولا می توانید آنها را ببینید و یا وریدهای سطحی بزرگتر را لمس کنید. همین عروق سطحی پا هستند که ممکن است واریسی شوند.
*وریدهای عمقی پا که از لابلای عضلات عبور می کنند. شما نمی توانید آنها را ببینید و یا لمس کنید.
*تعداد زیادی عروق ارتباطی (سوراخ) کوچک وجود دارند که خون را از وریدهای سطحی به عروق عمقی منتقل می کنند.همچنین دریچه های یک طرفه ای در درون رگهای بزرگتر و با فواصل مشخص وجود دارند. این دریچه ها از بازگشت خون به سمت عقب (جهت اشتباه) جلوگیری می کنند. هنگامی که ما می ایستیم، بین خون موجود در پاها و قلب ما ارتفاع زیادی وجود دارد. جاذبه تمایل دارد که خون را به سمت پایین بکشد، ولی دریچه های وریدی مانع این کار می شوند و سبب می شوند تا جریان طبیعی خون به سمت قلب ادامه داشته باشد.

* مقایسه رگ های طبیعی و رگ های واریسی
*رگهای واریسی
واریس در واقع بخش گشاد شده (بزرگ شده) وریدهاست که درست زیر سطح پوست مخصوصا در پاها قرار گرفته است. آنها اغلب به راحتی دیده می شوند، زیرا بزرگ و برجسته هستند. البته اگر شما اضافه وزن داشته باشید، آنها به دلیل پنهان شدن بوسیله بافت چربی زیر ۸پوست، به راحتی قابل مشاهده نخواهند بود.سایر انواع رگهای کوچکتری که ممکن است توجه شما را جلب کنند شامل:شبکه عروقی «شبکه ای از وریدهای کوچک که بسیار نزدیک هم قرار گرفته اند» و عروق عنکبوتی که شبیه الگوی starburst در یک قسمت از پا دیده می شوند، می باشند. آنها رگهای واریسی واقعی نیستند.
*چه چیز باعث واریسی شدن رگها می شود؟
تصور بر این است که دیواره ورید در بعضی قسمتها ضعیف می شود. سپس این بخش ها گشاد شده و برجسته می شوند. اگر این اتفاق در نزدیکی دریچه رخ دهد، ممکن است دریچه نیز آسیب دیده و جریان خون به عقب بر گردد. در صورت بروز این اتفاق برای یک دریچه، فشار اضافی در ورید ایجاد می گردد که باعث گشادتر شدن بخشهای مختلف و درگیری تعداد بیشتری از دریچه ها می گرد. سپس خون در ورید متسع جمع شده و ان را برجسته می سازد.

*توصیه های مهم برای پیشگیری و مراقبت از واریس در اندام‌ها:
*از نشستن يا مخصوصا ايستادن طولانی مدت در یکجا بپرهيزيد.

*اگر نحوه کار شما به گونه‌ايست که مجبور هستيد مدت زمانی طولانی یکجا و ثابت بی‌حرکت بمانيد، اندام‌های پايينی مانند انگشتان و مچ‌ پاها را مرتب حرکت داده و عضلات آن را منقبض کنيد.

*جهت تغییر پوزیشن بدنتان از جا برخيزيد و در اطراف قدم بزنيد.

*بصورت مرتب روزی چند مرتبه دراز کشیده و پاها را به مدت چند دقیقه بالاتر از سطح قلب بگذارید.
*وضعيت تورم اندام‌های پايينی ناشی از آسیب و بی‌کفايتی سياهرگی، اغلب با استفاده از جوراب‌های مخصوص واريس درمان می شود. اين جوراب‌ها از خارج، روی ساق پا فشار آورده و از تورم شديد که می‌تواند به ضخامت پوست و ايجاد زخم بستر منجر شود، پيشگيری می‌کنند.

*ورزش منظم و تقویت عضلات جهت بالا بردن آمادگی بدنی نيز از اهميت ویژه ای برخوردار است، فعاليت‌هايی مانند: راه رفتن، دوچرخه سواری يا شنا به کاهش فشار در سياهرگ‌ها و کاهش ناراحتی های آن کمک می‌کنند.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مترجم سایت

جستجو در سایت

آمار سایت

1168566
بازدید امروزبازدید امروز116
بازدید دیروزبازدید دیروز1655
بازدید این هفته بازدید این هفته 3714
بازدید این ماه بازدید این ماه 32931
تعداد کل بازدیدهاتعداد کل بازدیدها1168566