امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

رعایت اصول بهداشتی در ورزش سنگ نوردی :
اثرات پودر های ورزش سنگنوردی و صعودهای ورزشی در سلامت سنگنوردان:



1- جساسیتهای پوستی: پودر های رایج مورد استفاده در ورزش سنگنوردی می تواند باعث بروز حساسیت های پوستی در سنگنوردان گردد. رعایت شستشوی دستها بعد از تمرین و مسایقات ورزشی سنگنوردی می تواند از بروز چنین مشکلی بکاهد. ایجاد خارش، سوزش، قرمزی، بروز ضایعات پوستی از جمله علائم حساسیتهای پوستی ناشی از تماس با پودر های سنگنوردی است.

2- حساسیت های تنفسی ناشی از استنشاق پودر سنگنوردی: این پودرها می تواند باعث بروز حساسیت های تنفسی شود. افرادی که دارای مشکلات تنفسی و آلرژیک به استنشاق گرد و خاک و پودر ها هستند می تواند واکنش سخت تر و شدید تری نسبت به این پودر ها داشته باشند. افرادی که مبتلا به آسم می باشند بیشتر باید مراقب ورود گرده ها و پودر ها به سیستم تنفسی خود باشند. در مواردی حتی ورود این ذرات می تواند باعث بروز حمله های آسم در افراد مستعد به حملات آسم باشد.

3- انتقال بیماریهای پوستی از طریق تماس با گیره های سنگنوردی: در اثر تماس مداوم با پوست افراد و ورزشکاران مختلف، سنگنوردانی که مبتلا به بیماریهای خاص پوستی نظیر بیماریهای قارچی هستند باید بیشتر مراقب سلامتی خود باشند بیماری های پوستی می تواند از سنگنوردی به سنگنورد دیگر براحتی انتقال یابد. لازم است اگر سنگنورد به بیماریهای پوستی مبتلاست برای مدتی دست از تمرین کشیده و با پیگیری مجدانه نسبت به درمان بیماری زمینه ای پوستی خود اقدام نماید تا زمینه انتقال بیماریهای واگیر پوستی بین سنگنوردان برطرف گردد.

4- رشد میکروبهای بیماریزا بر رووی گیره ها و سطوح دیواره: بر طبق تحقیقات انجام شده و کشت های متعدد از سطوح گیره های سنگنوردی ثابت شده که بر روی گیره ها و سطوح دیواره های داخل سالن باکتری های بیماری زای متعددی رشد نموده که می تواند باعث آلودگی و بیماریزایی سنگ نوردان گردد. اکثر دیواره ها نیز چون در داخل سالن و در محیط سایه و مرطوب قرار دارند و همچنین بعلت تماس مکرر با عرق ورزشکار می باشد می تواند زمینه مناسبی برای رشد و فعالیت میکربی باشد. از این نظر باید نسبت به استحمام ورزشکاران و سنگنوردان قبل از شروع برنامه سنگنوردی خود دقت و اهتمام لازم بعمل آید.

5- انتقال بیماریهای منتقله از راه تماس خونی: در ورزش سنگنوردی صدمات جسمی، پوستی و خونریزی از این صدمات (حتی در موارد بسیار ناچیز) غیر قابل اجتناب است. بیماریهایی نظیر هپاتیت بی و ایدز و ویروسهای بیماریزا می تواند از طریق تماس خون با خون که از سنگنورد قبلی که گیره های دیواره را آلوده نموده به سنگنورد بعدی منتقل شود. بواسطه همین عامل سنگنوردان در صورت بروز جراحت باید بلافاصله نسبت به پوشاندن ناحیه صدمه دیده اقدام نمایند. در موارد جراحت باید از فعالیت روی دیواده و آلوده نمودن گیره های دیواره پرهیز نمایند.

مواردی که مدیران باشگاه ها و دیواره های سنگ نوردی می بایست رعایت نمایند: پاکسازی دوره ای گیره های دیواره های سنگ نوردی و ضدعفونی آنها و شستشو با فرچه های مناسب، که با ورود به خلل و فرج گیره ها و دیواره، آنها را از آلودگی ها احتمالی پاک نماید اقدام نمایند. دقت در درمان سنگنوردانی که دچار صدمه و خراشهای پوستی شده اند و ممانعت از ادامه سنگنوردی در صورت بروز جراحت می تواند در پاکیزه نگهداشتن دیواده سنگنوردی موثر باشد.

نکته قابل توجه اینکه در سنگنوردی طبیعی که در طبیعت و روی دیواره های کوهستانی انجام می شود بعلت تابش اشعه ماوراء بنفش خورشید در طی روز می تواند در زمینه پاکسازی گیره ها و دیواره های سنگنوردی موثر باشد. در نتیجه بر روی دیواره های سنگنوردی طبیعی نباید زیاد نگران آلودگی های میکروبی بود.

تاثیرات اجتماعی حوادث کوهنوردی:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: کوهنوردی رشته ای مفرح و مورد علاقه بسیاری است (گر چه آن را ماجراجویی می دانند نه ورزش) که همواره مشتاقان خود را دارد و ایران به واسطه کوهستانی بودن پتانسیل بالایی در گرایش مردم به خصوص جوانان دارد.

از سویی دیگر ورود بدون «ضابطه» به این رشته ورزشی در دل خود آسیب های جبران ناپذیری دارد که آنرا از دیگر رشته های ورزشی انفرادی و گروهی متمایز می کند، یکی از این تفاوت ها، «تبعیت» تمام قوانین و آموزش ها و تخصص ها از «طبیعت» است از طرفی چون همانند سایر رشته های ورزشی در اماکن خاصی که امکان امداد آنی وجود دارد صورت نمی گیرد بر اهمیت آموزش و امنیت آن می افزاید.

لذا گرچه ورود به محیط آن، با حداقل امکانات میسر است اما خروج از آن گاهی با بالاترین امکانات و تخصص ها و تجهیزات مشکل است (صرفا دانش و تجهیزات کافی نیست بلکه خِرَد تلفیق این دو کارساز خواهد بود) چرا که قانون طبیعت یکسان نیست و هر روز و هر لحظه شرایط جدیدی را فراهم می نماید

کوه رفتن تکرار است اما کوه هیچگاه تکراری نیست

از بُعدی دیگر حوادث کوهستان بخصوص اگر جمعی اتفاق بیفتد (حادثه بهمن دیزین، تاریک‌دره همدان، کرکس کاشان و کول جنون سال ۸۴ و ۹۶) تاثیرات اجتماعی موقت بازدارنده ای دارد که اگر چه در گذر زمان به فراموشی سپرده می شود اما داغ آن همیشگی است، بازدارنده است آن گونه که ماه های ابتدای بعد از حادثه بسیاری خانواده ها فرزندان و همسر و ... را از صعود و ‌حضور در کوهستان بخصوص در زمستان باز می دارند برنامه تورهای داخل و‌خارج از آن تاثیر می پذیرند و بازارشان کمی شل می شود.i

اما همانطور که کوهنوردان حادثه را فراموش و به همان سبک گرفتار می شوند (مشابه حوادث ۸۴ و ۹۶ کل جنون و یا حادثه درفک در پاییز چند سال پیش) خانواده ها نیز به مرور منعطف شده و اجازه برنامه را به فرزندان و همسر و ... خود می دهند و این ممانعت موقت در حالیست که گاهی در خصوص افراد عام و آموزش ندیده و بی تجربه که برای خوشگذرانی و وقت کشی به کوه می آیند کاملا بجا و در خصوص افراد حرفه ای محتاطانه می باشد.

به طور مثال در زمان دو روزه جستجو و امداد حادثه اخیر کل جنون که ۹ نفر از جوانان و پیشکسوتان و‌ قهرمانان کوهنورد در آن جان باختند شاهد مرگ لااقل ۵۰ن نفر در جاده ها بودیم که جوانان نیز در آن بودند اما چون به این امر عادت کرده ایم سهل و ساده از کنارش گذشتیم و حتی انعکاس آنچنانی هم نداشت اما اخبار کوهنوردان همانند حوادث هوایی در راس خبرها بود که تاثیرات اجتماعی خاص خود را بجاگذاشته و تداوم خواهد داشت.

انشالله که حوادث کوه به عادت تبدیل نشود

«ادو یسترز» کوهنورد آمریکایی می گوید هیچ کوهی ارزش مرگ یک انسان را ندارد و ‌«مسنر» حتی به از دست دادن بند انگشت اشاره دارد، ضمن اینکه کوه ها خطرناک نیستند و کوهنوردی هم خطرناک نیست بلکه رفتار ماست که خطرآفرین است و ما در مقابل طبیعت اگر اندیشه نکنیم همواره تسلیم محض هستیم (زلزله، آتشفشان، سیل و ...)

امید که بااستفاده از دانش کوهنوردی، تجهیزات استاندارد، و البته خِرَد که لازمه کار است نه تنها برای خود و خانواده هایمان،بلکه برای عواطف عمومی درد سر آفرین نشویم.


توصیه ورزشی برای درمان زانو درد:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: تجویز ورزش درست مثل دارو می‌باشد. باید نوع ورزش، شدت آن، مدت آن، فواصل انجام ورزش و زمان مراجعه بیمار برای ارزیابی بعدی مشخص باشد.

برخی تمرین‌ها در یک بیماری درمان می‌باشند اما در نوع دیگر بیماری‌ها ممکن است ممنوع باشند. یکی از مهم‌ترین مسایل در تجویز ورزش این است که باید به نحوی باشد که بیمار آن را انجام دهد مثلا اگر به بیمار بگوییم هزار بار در روز ورزش تقویت عضله چهار سر را انجام بدهد، به جز عوارضی که برای بیمار ممکن است ایجاد شود، بیمار عملا انجام این کار را غیر عملی می بیند و از انجام آن خودداری می‌کند.

بنابراین برنامه تمرین درمانی باید منحصر به بیمار باشد و برای بیماری خاص طراحی شده باشد.
دادن یک جزوه کلی به بیماران برای انجام ورزش در مجامع تخصصی پذیرفته نیست. این بروشورها به شرطی قابل قبول می‌باشند که هر کدام از ورزش‌ها به بیمار توضیح داده شده و از بیمار امتحان به عمل آید که تمرین را درست انجام می‌دهد.

 متاسفانه حتی ورزشهای مضر برای افراد سالم از طریق رسانه‌های عمومی تبلیغ می‌شوند. انجام ورزش نیز ظرایف خاص خود را دارد.
مثلا اگر با دستگاه تقویت عضله چهار سر کار می کنیم انجام آهسته این ورزش فشار بیشتری بر زانو وارد می‌سازد.
وزنه زدن از پشت ساق برای افرادی که آسیب رباط صلیبی خلفی PCL دارند ممنوع است. در آسیب رباط صلیبی قدامی ACL در ورزش با وزنه زاویه پا باید بین 60-90 درجه باشد. این نکته بخصوص پس از عمل جراحی مهم است. در استفاده از دوچرخه زین باید بلند باشد به حدی که وقتی پا روی پدال است زانو مستقیم یعنی در ۱۸۰ درجه و کف پا کاملا روی پدال قرار گیرد بالا بودن بیش از حد زین نیز باعث درد در جلو زانو قرار می‌گیرد.
با تشکر از دکتر رئیسی متخصص طب فیزیک و توانبخشی

کلینیک تخصصی طب ارتفاع و پزشکی کوهستان ۲۲۶۳۳۸۱۹
دکتر حمید مساعدیان
خطاهای فنی و اخلاقی در کوهنوردی...

*گاهی پیش می آید که در کوهنوردی دچار خطا چه از نظر فنی و چه از نظر اخلاقی می شویم .
 دو همنورد و یا چند همنورد حقوقی بر گردن هم دارند که باید آنها را رعایت کنند . حقوق فنی ، حقوق اخلاقی ، حقوق آگاهی و امثالهم .

*رعایت نکردن این حقوق به ضرر هر دو طرف خواهد بود. به عنوان مثال در رعایت حق همنوردی ، اینکه ؛ احترام و ادب ، جویا شدن از احوال یکدیگر ، رعایت حق سن و جنسیت ، رعایت حد اعتدال در رفتار ، بخشیدن خطاهای یکدیگر و حق رازداری در برنامه های کوهنوردی ( البته در جایی که خطر جانی در بین باشد داستان متفاوت خواهد بود ) !

وقتی همنوردان قبل از شروع برنامه باهم هماهنگی لازم را پیدا میکنند ، در واقع پذیرفته اند که تمام حقوق یکدیگر را رعایت کنند . هراتفاقی که در حین برنامه رخ مید هد نباید به بیرون از جمع درز پیدا کند * حال میخواهد کمک فنی باشد و یا هر مسئله دیگری که به آبرو و حیثیت طرف مقابل لطمه بزند . خصوص در بحث آبرو بسیار احتیاط لازم است ، چرا که جبران آن دشوار و غیر ممکن خواهد بود. شما در برنامه ای به همنوردی کمک کرده اید و دست او را گرفته اید ، و یا با او بحث و جدل داشته اید و یا نفر آهنگ حرکت تیمی را مختل کرده است ، شما حق بردن آبرو و حیثیت طرف را ندارید !

*رعایت حق همنوردی لازم و واجب است و کسانی که این حق را نادیده میگیرند هنوز الفبای کوهنوردی را نیاموخته اند

آسیب شناسی ورزشی :

عوامل اصلي تخريب كننده مفصل زانو:

بي شك ورزش كوهنوردي با تمامي لذت ها و زيبايي هاي آن هميشه طرفداران بي شماري داشته و خواهد داشت ولي رعايت نكردن برخي اصول اوليه در دراز مدت سبب تخريب مفصل زانو شده و باعث درد فراوان در مفصل زانو خواهد شد...


پيشگيري بهترين راه درمان هر دردي ميباشد...

١-كاملترين و بهترين راه تقويت مفصل زانو بدنسازي عضلات چهار سر زانو و همسترينگ ميباشد..با تقويت اين عضلات فشار زيادي از روي مفصل زانو برداشته شده و بي شك دچار مشكل زانو درد نخواهيم شد...

٢-صعود هاي سرعتي و در ادامه فرودهاي با سرعت بالا در محيط كوهستان شايد در ابتدا شما رو دچار مشكل نكند ولي در دراز مدت مفصل زانو را تخريب كرده و ميتواند هر كوهنوردي را زمين گير كند...

٣-حمل كوله هاي سنگين يكي ديگر از عوامل تخريب كننده مفصل زانو و همچنين سبب كمردرد خواهد شد..لازم به ذكر است كه بيشترين وزني كه هر كوهنورد مجاز به حمل آن ميباشد بايد حداكثر ١/٤وزن خودش باشد...

٤-استفاده از كفش مناسب كوهنوردي هر فصل با رعايت استاندارهاي جهاني يكي ديگر از عوامل پيشگيري كننده از تخريب مفصل زانو ميباشد...

٥-استفاده از باتوم كوهنوردي در هر صعود و فرودي در محيط كوهستان ..بي شك يكي ديگر از مهمترين عوامل پيشگيري كننده از تخريب مفصل زانو استفاده صحيح و درست از باتوم كوهنوردي ميباشد..
در هنگام فرود بيشترين ضربه و فشار را مفصل زانو با ٥برابر وزن هر شخص تحمل ميكند..يعني اگر به عنوان مثال وزن شما در حدود ٨٠كيلو و كوله پشتي شما٢٠كيلوگرم باشد؛
در هنگام فرود مفصل زانوي شما فشاري در حدود ٥٠٠كيلوگرم را تحمل ميكند؛ولي با استفاده صحيح از باتوم كوهنوردي علاوه بر حفظ تعادل و نظم در هنگام فرود ٣٠درصد از فشار وارده بر مفصل زانو را بر ميدارد...

٦-خوردن مايعات فراوان در هنگام كوهنوردي علي الخصوص خوردن آب سبب هيدراته شدن بدن شده و از آسيب هاي وارده به مفصل زانو در دراز مدت ميكاهد...

٧-كاهش وزن يكي ديگر از عواملي است كه علاوه بر حفظ سلامتي بدن هر شخصي سبب پيشگيري از تخريب مفصل زانو خواهد شد....

٨-ريكاوري مناسب پس از هر برنامه كوهنوردي....بهترين و مناسب ترين راه ريكاوري مفصل زانو پس از هر برنامه سنگين كوهنوردي ؛شنا كردن و راه رفتن در آب استخر ميباشد...

٩-خوردن قرصهاي گلوكوزامين و غضروف ساز فقط و فقط جنبه تجاري و تبليغاتي داشته و شايد در كوتاه مدت سبب كاهش درد در مفصل زانو شوند ولي در دارز مدت اثري نخواهند داشت...
.
با رعايت يه رژيم سرشار از غذاهاي دريايي و سبزيجات فراوان و همچنين استفاده از تجارب دكترهاي تغذيه به سلامت بيشتر مفصل زانو و بدن خود كمك خواهيم كرد.....

شايد خواندن اين نوشته ها وقت زيادي از شما نگيرد ولي مطمئن باشيد كه رعايت كردن هر كدام از اصول بالا كليد كاهش دردهاي مفصل زانو در دراز مدت خواهد شد و شما به عنوان يك كوهنورد بدون هيچ مشكلي از محيط كوهستان لذت خواهيد برد.

ترفند: جلوگیری از یخ زدن آب بطری در زمستان

بطری آب را کامل پر نکنید. برای مثال حدود یک سوم حجم بطری، هوا باشد و دوسوم آن آب باشد.

در بطری را محکم ببندید.

بطری را به صورت وارونه داخل کوله پشتی و نزدیک بدن قرار دهید به طوری که درب آن به سمت پایین باشد.

در این حالت، نه تنها آب یخ نمی زند بلکه درب بطری‌ نیز به راحتی باز می شود.

ادامه دارد.......