ورود کاربران عضو

شرکت در نظر سنجی

لینک دوستان

×

خطا

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot get "مرند" woeid in module "mod_sp_weather".

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot retrive forecast data in module "mod_sp_weather".

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 
 

جهت یابی به کمک خورشید:


خورشید از شرق طلوع و در غرب غروب میکنه، همه ما این رو شنیدیم بدون اینکه بدونیم، این قانون تنها در استوا بدون نقص اجرا میشه.
در بقیه مناطق، تنها در اوائل بهار و پائیز به این صورت است.
در فصول دیگه سال محل طلوع و غروب خورشید نسبت به شرق و غرب مقداری انحراف پیدا میکنه.
در تابستان شمالی تر از شرق و غرب میشه و در زمستان جنوبی تر از شرق و غرب .

در اوایل تابستان و زمستان محل طلوع و غروب خورشید حداقل ۵/۲۳ درجه با محل دقیق شرق و غرب اختلاف پیدا میکنه، به دلیل اختلاف مداری زمین با همین زاویه، که این مقدار رو اصلاً نمیشه نادیده گرفت.

به همین خاطر، این روش نسبتاً غیر دقیق است. البته یاد آوری میشود که راه های بهتری داریم که اکثر دوستان با آنها آشنایی دارند .

گام‌برداری در صعود بدون کلنگ :
 
گام‌برداری در بالا رفتن بدون داشتن کلنگ عموما بسته به شرایط مسیر به سه صورت زیر انجام می گیرد:

1⃣ تراورس: در شیب‌های کم با لبه کناری کفش و در شیب‌های زیاد دارای برف سفت با پنجه (نوک) کفش انجام می شود، در این حالت باید از ضربدری شدن پاها جلوگیری کرد.

2⃣ زیگزاگ: حرکت زیگزاگ را به دو طریق می توان انجام داد:

?الف. پای سمت کوه به سمت نقطه هدف به صورت زاویه دار با خط افق، زاویه ۴۵ درجه و پای دره هم به صورت افقی قرار می گیرد؛ برای ادامه گام برداری پای دره از پای کوه بالاتر و جلوتر آمده و به همان صورت افقی روی سطح برف قرار می گیرد، سپس پای سمت کوه با همان زاویه ۴۵ درجه گام بعدی را برمی دارد و صعود به همین ترتیب تا آخر ادامه می یابد.

?ب. در این روش هر دوپا به صورت افقی قرار دارند؛ در هر گام پای سمت دره کمی جلوتر و بالاتر از پای سمت کوه قرار می گیرد.

?تعویض جهت در زیگزاگ

?در برف نرم: پای سمت دره را مانند روال معمول جلوتر و بالاتر از پای کوه قرار می دهیم، سپس پای سمت کوه را ۱۸۰ درجه می چرخانیم به طوری‌که پنجه آن رو به جهت جدید حرکت قرار گیرد (در این حالت پنجه پاها در خلاف جهت یکدیگر قرار دارند)، سپس پای دره را که اکنون به پای کوه تبدیل شده تغییر جهت داده و جلوتر و بالاتر از پای سمت دره قرار و حرکت را به همین شکل ادامه می دهیم.

▪️نکته: تمام این حرکات با لبه های کفش صورت می گیرد.

?در برف سفت: برای تعویض جهت در برف سفت ابتدا با پنجه پای کوه، ضربه ای به برف زده و آنرا در سطح برف قرار می دهیم، سپس پنجه پای دره را کنار پای قبلی قرار می دهیم. در مرحله بعد پنجه پای قبلی را که اکنون به پای دره تبدیل شده در راستای جهت جدید حرکت قرار و پای بعدی را نیز به طرف جهت جدید قرار می دهیم و به همین ترتیب تا آخر تکرار می کنیم.

3⃣ مستقیم (عمودی): حرکت مستقیم در برف نرم با پنجه پاها صورت می گیرد، در برف سفت می توان برای کاهش خستگی به صورت بغل به شیب و با لبه ی کفش ها عمل صعود را انجام داد، البته ترکیب این دو روش نیز امکان پذیر است؛ بدین صورت که می توان صعود را با لبه ی داخلی پای راست و پنجه پای چپ (روش ساعت ۳) و یا با لبه ی داخلی پای چپ و پنجه پای راست (روش ساعت ۹) انجام داد.

?نکته ۱: دقت کنید که در این روش عمل صعود را پای عمودی انجام می دهد،یعنی پای افقی نباید از پای عمودی بالاتر بیاید.

?نکته ۲: ضربه پای افقی باید به صورت کات دار باشد تا بتواند سطح بیشتری از برف را تراش داده و جای پای محکمتری ایجاد کند.

?نکته ۳: صعود بغل به شیب را میتوان هم به صورت ضربدری (در هر گام پای دره بالاتر از پای کوه) وهم به صورت پلکانی (بعد از اینکه قدم جدید با پای کوه برداشته شد پای دره در جای قبلی پای کوه قرار می گیرد) انجام داد.

ضربه هایی که توسط لبه های کفش زده می شود باید به صورت آونگی (پاندولی) باشد تا بتواند سطح بیشتری از برف را تراش داده و جای پای محکم‌تری را ایجاد میکند.
? دو عامل مهم که در هنگام کوهپیمایی باید به آن توجه کرد عبارتنداز:

?1- ارتفاع

?2- سرعت صعود

عدم توجه به این دو عامل باعث پدیده کوه گرفتگی میگردد.

هرچقدر سرعت کوهپیمایی بیشتر و صعود به ارتفاع بیشتر باشد علائم کوه گرفتگی بیشتر بروز میکند.

علائم کوه گرفتگی : سردرد شدید که به مسکن پاسخ نمیدهد . حالت تهوع ، سرگیجه و استفراغ و .....

توجه : هنگام صعود های حرفه ای باید جهت استراحت کمپ هایی را در مسیر صعود تعبیه کرد و چون  به دلیل اینکه هرچه ارتفاع زیادتر میشود  فشار هوا  کمتر میگردد  باید پس از طی مسافتی جهت هم هوایی به یک ایستگاه پایین تر برگشت (مخصوصاً هنگام خوابیدن) در این حالت بدن انسان بطور اتوماتیک وار خود را با شرایط محیطی وفق میدهد و اثرات کوه گرفتگی کمتر میگردد.

در صورت بروز کوه گرفتگی یکی از اعضاء نباید اصرار به ادامه مسیر داد و حتماً فرد مورد نظر را با یک نفر همراه در همان ارتفاع نگه داشت و پس از انجام اقدامات اولیه در صورت عدم بازگشت به حالت طبیعی ، فرد را به پایین انتقال داد.

نکات ایمنی در کوهستان و در برنامه های کوهنوردی:

 رعایت نکات ایمنی ذیل در برنامه های کوهنوردی می تواند سلامتی و ایمنی بیشتری برای کوهنوردان به همراه داشته باشد:
۱-به محض مشاهده هوای نامناسب و قبل از بحرانی شدن شرایط از پوششهای حفاظتی خود(لباس بادگیر ،کلاه و دستکش )استفاده کنید.ممکن است کمی  بعد  طوفان  و بوران  اجازه این کار را به شما ندهد.
۲-در انتخاب وسایل به تناسب کلی آنها مانند:طرح خوب ،مقاومت و سبکی توجه داشته باشیدنه به قیمت .ممکن است روزی جان شما به این وسایل بستگی داشته باشد.در خرید وسایل کوهنوردی از مشورت و تجربه کسانی که زمان زیادی در زمینه
کوهنوردی کار کرده اند استفاده کنید.
۳-با مشاهده اولین نشانه های بیماری مانند تنگی نفس ،سرفه و خستگی مفرط در
 میان اعضای گروه فرد بیمار را با همراه پایین بفرستید.
۴-آمادگی و احتیاط می  تواند تاثیر چشمگیر بر موفقیت یک برنامه کوهنوردی اعم از پیاده روی ،کوهنوردی سنگین به ارتفاعات یا برنامه فنی و ....داشته باشد.
۵-در حین اجرای برنامه اگر پی بردیدکه راه را گم کرده اید شتابزده عمل نکنید قبل ازانجام هر کاری با مطالعه نقشه به ارزیابی موقعیت خود در منطقه  پپردازید.
اجازه ندهید کسی از گروه جدا بشود.اگر موفق نشدید بهتر است از راهی که   آمده اید تا نقطه ای  که برای شما  کاملامشخص است برگردید.
اگر اعضای گروه   دارای  امکانات  شب مانی  هستند  یا احتمال   رسیدن کمک وجود داردمنتظر شدن کار درستی است ،بخصو ص اگر  ضعف و خستگی در افراد  مشاهده می شود
۶-اگر در برخورد با شرایطی غیر منتظره مجبور شدید شب را بدون برنامه قبلی در کوه بمانید ابتدا از ارتفاع خود کم کنید. پناه دیوارها ،داخل شکافها و غارها بهترین مکانها برای شب مانی هستند.لباسهای اضافی خود را بپوشید، پایتان را داخل کوله پشتی قرار دهیدو در صورت امکان با نوشیدن چای داغ بدن خود را گرم نگه دارید.صبح و در هوای مساعد به طرف پایین حرکت کنیدو با رسیدن به اولین تلفن خانواده و دوستان خود را در جریان قرار دهید.
۷-مهمترین وسیله شخصی در برنامه های کوهنوردی کفش کوه است .لازم است در برنامه های تابستانی از نوع یک پوش خوب و در برنامه های سرد و زمستانی از یک پوش سنگین یا دوپوش استفاده شود.کفش کوهنوردی باید یک نمره بزرگتر ازکفش شهری باشدتا در ناهمواریهای کوهستان که با جوراب اضافه پوشیده می شود ازصدمات پنجه و کناره های پا و قوزک جلوگیری کند.
۸-افراد ضعیف را در وسط تیم قرار دهید تا از هر نظر در حمایت باشند.به طور معمول افراد با تجربه را در جلو و انتهای تیم قرار می دهند.
۹-به علت وزش بادهای شدید از اردو زدن روی قله ها و تیغه ها بپرهیزید.
۱۰-توجه به این  نکته ضروری است که وزن کوله پشتی نباید بیش از یک سوم وزن کوهنورد باشد.بار سنگین صدمات جبران ناپذیری به کمر ،ستون فقرات ،قلب و زانوی کوهنورد وارد می کند.
برداشت از
انجمن پزشکی کوهستان ایران
? نکته‌های مهم در کوه‌پیمائی کودکان:

کودکان تفاوت‌های فیزیولوژیکی خاصی در مقایسه با بزرگسالان دارند باید توجه داشت که کودک توان کمتری در ورزش هوازی دارد و تعداد ضربان قلب و تنفس بیشتری دارد یعنی کودک، در مقایسه با یک فرد بزرگسال برای بدست آوردن یک میزان مشخص اکسیژن باید تعداد بیشتری نفس بکشد و این اتلاف انرژی و آب در ضمن سوخت عضلات کودکان بیشتر چربی است تا گلیکوژن یا گلوکز و سوخت چربی نیاز به 10 درصد اکسیژن بیشتر داشته و بازده کمتری هم دارد.
از طرفی دست و پاهای کودکان بالانس حرکتی لازم را با عضلاتشان ندارند و نسبتاً حجم عضلانی کمتری دارند و چون کودکان آستانه بی‌هوازی بالایی دارند، نظیر دونده‌های مجرب دو استقامت بزرگسالان، این شرائط توجیه کننده این وضعیت است که چطور آنها هیجانات کوتاه، ناگهانی و هیجان پذیری دارند.

وقوع چنین حالتی برای بیشتر بالغین غیرممکن است، در عین حال این وضعیت همانند شمشیر دو لبه است چرا که کودک سطح پائین‌تری از اسیدلاکتیک داشته بنابراین روند ایجاد خستگی در آنها کندتر است و تا زمانی که گرمازده، دهیدراته یا مضطرب نشده‌اند به مسیر ادامه می‌دهند.
باید توجه داشته باشیم که بدن کودکان به ازاء هر کیلوگرم از وزن خود گرمای بیشتری نسبت به بالغین تولید می‌کنند اما چون سیستم تنظیم دمای بدن آنها ضعیف بوده و از طرفی سطح پوستی وسیع‌تری دارند بنابراین سریعاً دچار افزایش یا کاهش دما میشوند و بهمین دلیل هم نسبت به شوک‌های گرمایی و هم به کاهش دما (هیپوترمی) حساس‌تر هستند.

باید دقت داشته باشیم که امنیت در کوهپیمائی کودکان بسیار مهم می‌باشد.
کودک برای لذت بردن از کوهپیمائی باید با قوانین ایمنی آن آشنا شده و رعایت نماید بیشتر صدمات از عدم رعایت این قوانین می‌باشد. هیچگاه نباید امنیت کودکمان در کوهپیمائی به خطر بیفتد.

?همیشه قبل از شروع کوه‌پیمائی باید به اصل گرم کردن بدن و پس از آن سرد کردن توجه داشته باشیم چون این امر در جلوگیری و کاهش کوفتگی و درد عضلانی بسیار مفید می‌باشد. یادمان باشد هرگز کودک را به انجام کاری که از آن وحشت دارد و یا قادر به انجام آن نیست مجبور نکنیم.
?به کودک آموزش دهیم تا از موسیقی طبیعت لذت ببرد و یادآور شویم که موسیقی طبیعت شامل پرندگان، قورباغه‌ها، حشرات، صدای رودخانه و ... می‌باشد.

?باید توجه داشته باشیم که همیشه در برنامه‌های کوهپیمائی یک سوت بر گردن کودکمان آویزان کنیم و به او آموزش دهیم تا در بعضی موارد خاص با سوت ما را از وضعیت خویش مطلع سازد مثلاً 3 سوت متوالی می‌تواند به این معنی باشد که «من گم شده‌ام» و زمانیکه کودکمان بزرگ شد باید حتماً جعبه نجات (بقاء) و کیف کمکهای اولیه به لوازم او اضافه شود.

?والدین باید توجه داشته باشند تا مهارتهایی را به کودک آموزش دهند که آسان باشد نه پیچیده و بخصوص مهارتهای حرکتی برای عضلات بزرگ نه عضلات کوچک و نیز فعالیت‌هایی که باعث تقویت سیستم‌های هوازی می‌شوند و انعطاف‌پذیری بدنشان را افزایش می‌دهند.

?همیشه به این نکته توجه کنیم که باید کودکمان را تشویق کنیم و سعی در افزایش آگاهی و دانش او نسبت به محیط زیست نمائیم و از کوه‌پیمائی بعنوان فرصتی جهت افزایش تجربه‌های مختلف علمی و ... در کودکمان بهره ببریم و در حین انجام کوه‌پیمائی حس مسئولیت پذیری و احترام گذاشتن به دیگران و طبیعت را در کودکمان تقویت کنیم.

?سعی کنیم تا روابط کودکمان با کودکان دیگر تقویت گردد و به توسعه اعتماد به نفس در او بپردازیم باید به کودکان آموزش دهیم تا به اصل باقی نگذاشتن نشانه ای در طبیعت بعد از کوه‌پیمائی مقید باشند و زباله‌های خود را جمع کرده و در جای مناسبی قرار داده و با خود به شهر و مکان مناسبی انتقال دهند و در یک برنامه کوهپیمائی حدالمقدور یک جا آتش روشن نمایند و از مسیرهای مشخص شده و قابل عبور تمردد نمایند و یادمان باشد که کوهپیمائی فرصتی است مناسب برای اینکه فرزندی سالم از لحاظ روحی و جسمی داشته باشیم.

ويژگيها ی محل استراحت:

 در هريک تا دو ساعت پيمايش ، عمدتا نياز به دقايقی استراحت داريم تا قوای خود را تجديد كنيم و برای ادامه برنامه آماده شويم مكان  استراحت بايد دارای ويژگيهای زیر باشد :
1- محل استراحت بايد محلی ايمن باشد و دور از ريزش سنگ ،برف و يخ ، بهمن و باد باشد .
2- محل را طوری انتخاب كنيد كه در شيب  و در مسير عبور و مرور كوهنوردان و يا محل عبور حيوانات قرار نداشته باشد .
3- حتی المقدور از استراحت در روی يالها و خط الراسها خودداری نمائيد ، زيرا در آن مناطق باد با شدت بيشتری می وزد و در حالیكه بدن شما گرم است و در اثر پيمايش عمل تعريق در آن انجام شده ، می تواند منجر به گرفتگی عضلات و در پاره‏ ای مواقع سرماخوردگی در ناحيه های مرطوب بدن گردد .
4-برای محل استراحت مكانی را انتخاب كنيد كه جای كافی برای همه افراد گروه داشته باشد  .
5-  محل استراحت را جايی انتخاب كنيد كه چشم انداز خوبی نسبت به منطقه داشته باشد و بتوانيد از مناظر زيبای كوهستان لذت ببريد كه اين امر از نظر روحی تاثير خوبی در روند كار شما خواهد داشت .
6-  در زمان استراحت از مواد قندی و مايعات استفاده كنيد ( آب ميوه ، كمپوت ، كلوچه ، خرما ، انجير خشک ، كشمش ، آب ، ميوه های تازه و . . . ) و محيط را پاكيزه نگه داريد .  
7- زمان های استراحت را خيلی طولانی تعيين نكنيد ( مگر در مواقع و شرايط خاص )و سعی كنيد در موقع استراحت يک لباس يا روپوش مناسب بپوشيد تا بدن شما به يكباره سرد نشود .
8-در زمان استراحت سعی كنيد كوله پشتی خود را درجايی قرار دهيد كه پشت آن رو به آفتاب قرار گيرد تا رطوبت حاصل از تعريق بدن شما در آن قسمت توسط گرمای خورشيد از بين برود .
9- در مواقع استراحت زمانی كه دركوله پشتی را باز می كنيد حتما بعد از برداشتن و يا قرار دادن لوازم در كوله ، درب كوله خود را ببنديد تا جانوران موذی داخل كوله شما نروند و مشكلاتی را برای شما فراهم نكنند .
10- چنانچه می خواهيد از منطقه عكاسی و يا فيلمبرداری كنيد اين كار را در زمان استراحت انجام دهيد تا در موقع اجرای برنامه زمان را از دست ندهيد .
11- زمان استراحت فرصتی است برای اينكه اگر كوله شما اشكالی دارد آن را بر طرف كنيد و بند كفشها را بررسی و مرتب كنيد شيشه عينک را تميز و ديگر كارهايتان را انجام دهيد .
سعی كنيد قبل از تاريكی هوا برنامه را به پايان برسانيد .
هنگام پايين آمدن از كوه همانند بالا رفتن به استراحت و مصرف موادغذایی قندی و نشاسته و مايعات نياز داريد . زمانی را برا آن در نظر بگيريد .

فصل سرماخوردگی از راه رسیده و بسیاری از ما به دنبال یافتن روش‌های درمانی به منظور پیشگیری از ابتلا به این ویروس‌ها هستیم.

به همین خاطر، برای اینکه بهترین روش ها برای دور ماندن از ویروس های آنفولانزا و سرماخوردگی را پیدا کنید، پیشنهاد می کنیم ادامه مطلب را از نظر بگذرانید که به ۲۰ روش برای مقابله با این بیماری هابه شما ژیشنهاد میگردد .

1- ویتامین های مفید مصرف کنید

ویتامین D از جمله مواردی است که در مسیر مقابله با ویروس های سرماخوردگی به شما کمک شایانی می کنند. هر فرد با مصرف ۱۰ هزار واحد ویتامین D3 در طول هفته می تواند خطر ابتلا و جذب ویروس های سرماخوردگی را نصف کند.

۲- به سر و صورت خود زیاد دست نزنید

بر اساس تحقیقاتی که در سال ۲۰۱۳ میلادی صورت گرفت، مشخص گشت اشخاصی که معمولا عادت دارند زیاد چشم ها و بینی خود را لمس کنند، ۴۱ درصد بیشتر از بقیه افراد ویروس های هوا را جذب و پراکنده می کنند.

۳- مصرف ماست را افزایش دهید

یکی از مقالات علمی منتشر شده در نشریه انجمن تغذیه بیماران، افرادی که به طور منظم و به مقدار کافی محصولات پروبیوتیک مصرف می کنند، تا ۲۷ درصد احتمال ابتلا به ویروس های آنفولانزا را در بدن خود کاهش می دهند.

در همین راستا، گفته می شود که مصرف همیشگی ماست یونانی می تواند به پیشگیری سرماخوردگی کمک زیادی بکند.

۴- مدیتیشن کنید

محققان دانشگاه ویسکانسین در مدیسن بیان داشته اند، کسانی که همیشه عبادت، مراقبه و مدیتیشن می کنند تا ۷۶ درصد کمتر از دیگران به آنفولانزا مبتلا می شوند. دلیلش هم این است که با این ورزش شما می توانید خونسردی و تمرکز خود را به بهترین شکل ممکن حفظ کنید؛ احتمالا می دانید که استرس، آسیب پذیری بدن در مقابل انواع بیماری ها و ویروس ها را افزایش می دهد.

۵- چای گیاهی بنوشید

به جای نوشیدن قهوه تلخ و نسکافه، مصرف چای سبز را افزایش دهید. نوعی کاتچین موسوم به EGCG موجب انهدام ویروس های آنفولانزا شده و راه ورود آن ها به سیستم داخلی بدن را مسدود می کند. دانشمندان آلمانی در این رابطه بیان داشته اند که این عنصر حتی ممکن است در پیشگیری از ورود باکتریِ ایجادکننده ذات الریه نیز نقش مهمی ایفا کند.

به همین منظور، خوب است که در طول روز مقدار زیادی چای سبز بنوشید.

۶- واکسن بزنید اگرپیداکردید!!!!!

یکی از بهترین و موثرترین روش های پیشگیری از ابتلا به آنفولانزا در طول فصول سرما، واکسن آنفولانزاست. واکسن در بدترین حالت، نشانه های بیماری را تا حد زیادی کاهش می دهد و بدنتان را در مقابل ویروس های مورد بحث مقاوم می کند.

۷- پیش از واکسن زدن ورزش کنید

کارشناسان باور دارند، اگر پیش از تزریق واکسن ورزش کنید، التهاب پس از ورزش باعث افزایش واکنش های دفاعی بدن در مقابل ویروس های موجود در واکسن می شود. این امر در نهایت به بیشتر شدن قدرت ایمنی بدن در مقابل ویروس منجر می گردد.

بر اساس یک تحقیق بریتانیایی، افرادی که ۲۵ دقیقه برای افزایش دور بازوی خود وزنه می زنند، واکنش های سیستم ایمنی بدن خود را نیز افزایش می دهند.

۸- مجراهای بینی خود را در سرما بپوشانید

مویچه های موجود در حفره های بینی و سینوس ها در دور کردن و از بین بردن عوامل بیماری زا بسیار موثر هستند. به گفته دکتر جیمز پالمر، هنگامی که این مویچه ها در معرض هوای گرم قرار می گیرند، حرکاتشان تندتر می شود، اما در هوای سرد، به طور ضعیف تری حرکت کرده و در نتیجه در پاکسازی عوامل بیماری زا کندتر رفتار می کنند.

به همین خاطر، وقتی برای مدت طولانی در معرض هوای سرد تنفس کنید، امکان جذب ویروس های آنفولانزا زیاد می شود.

۹- سبزیجات را بجوشانید

سبزیجاتی همانند کلم سبز، اسفناج و برگ چغندر را به مدت ۲ تا ۳ دقیقه در آب بجوشانید، سپس آن ها را درون آب یخ بریزید تا روند پختشان قطع شود و بعد مصرف کنید. پخته شدن سبزیجاتی همانند اسفناج باعث از بین رفتن عناصر بیماری زای موجود در آن ها می شود.

۱۰- هوای خانه را مرطوب نگه دارید

گرم نگه داشتن راه تنفس برای پیشگیری از سرماخوردگی به تنهایی کافی نیست. بینی فردی که دچار بیماری شده باید مرطوب نیز باشد. اگر حفره های بینی خشک بشوند، عناصر طبیعی آنتی باکتریال نمی توانند به درستی وظایف خود را به انجام برسانند. به همین خاطر لازم است که میزان رطوبت خانه را بین ۳۰ تا درجه نگه دارید.

در مواقعی که بیرون از خانه هستید، با استفاده از سرم های قندی نمکی، بینی خود را سه تا ۴ بار در روز شست‌وشو دهید.

۱۱- عرق کنید

نرمش کردن برای از بین بردن سرفه و عطسه کفایت نمی کند. به گزارش محققان کره ای، وقتی ورزش سنگین انجام می دهید به حدی که بدنتان خیس عرق می شود، در واقع به سلول های کشنده طبیعی دستور می دهید تا ویروس سرماخوردگی را از بین ببرند. تمریناتی که موجب افزایش میزان آدرنالین می شوند نیز باعث جمع شدن عروق خونی در اطراف غشا مخاطی می شوند و این امر به از بین رفتن مشکلات تنفسی کمک شایانی می کند.

۱۲- ماهی مصرف کنید

برای از بین بردن نشانه های آنفولانزا و سرماخوردگی بهتر است مصرف ماهی را افزایش دهید. با افزایش میزان امگا سه می توانید باعث تحریک سلول هایی بشوید که با تولید عوامل بیماری زا مبارزه می کنند. در نتیجه فرد از ابتلا به آنفولانزا مصون خواهد ماند.

۱۳- وز وز کنید

شاید برایتان عجیب باشد، اما با ایجاد صداهای کوتاه و وز وز مانند می توانید موجب افزایش میزان اکسید نیتریک در بینی شوید که خاصیت ضدمیکروبی دارد. بدون شک تولید این صداها برای اطرافیان به هیچ وجه خوشایند نیست، اما در طول روز در یک گوشه دنج و خلوت این تمرین را انجام دهید.

برای این منظور، یک نفس عمیق بکشید، یکی از سوراخ های بینی را بگیرید و نفس خود را همزمان با زمزمه کردن از سوراخ دیگر بیرون بدهید. همین کار را با سوراخ دیگر بینی تکرار کنید. این تمرین را ۵ بار تکرار کنید.

افرادی که حساسیت دارند، پس از امتحان کردن این روش بعد از استفاده از اسپری بینی استروئید دو بار در روز به مدت ۳ ماه، نتیجه بسیار بهتری گرفتند تا کسانی که فقط اسپری را به تنهایی مصرف کرده بودند.

۱۴- از اکالیپتوس بهره بگیرید

در یکی از تحقیقات اخیر مشخص شده که اوکالیپتول که در گیاه اوکالیپتوس به وفور یافت می شود، در کاهش نشانه های سرماخوردگی بسیار موثر است. گفته می شود این عنصر به کاهش التهاب و تورم کمک کرده و موجب گشاد شدن نایچه ها در ریه ها و در نتیجه جریان بهتر هوا می شود.

افرادی که از برونشیت حاد رنج می برند، می توانند با مصرف ۲۰۰ میلی گرم اکالیپتول پیش از هر وعده ی غذایی، نشانه های این بیماری را تا ۲۲ درصد افزایش دهند.

۱۵- زنجبیل مصرف کنید

برای رفع ناخوشی ها، نوشیدنی های حاوی زنجبیل بنوشید. محققان تایلندی کشف کرده اند که زنجبیل تازه از چسبیدن ویروس های مرکب تنفسی به سلول ها پیشگیری می کند و حتی موجب کاهش قابلیت تکثیر آن ها نیز می شود.

فقط یک نوع میکروب در موارد مزمن می تواند به برونشیت یا ذات الریه منتهی گردد. برای پیشگیری از فعالیت های آن در بدن، زنجبیل تازه را رنده کرده و درون آب جوش بریزید و به صورت دمنوش میل کنید. یا درون غذاهای خود بریزید.

۱۶- دست های خود را زیاد بشویید

آب و صابون بهترین محلول برای از بین بردن ویروس های روی پوست هستند. پس از شستن دست ها حتما آن ها را به خوبی خشک کنید زیرا دست های خیس خیلی بیشتر و راحت تر می توانند میکروب و آلودگی را منتشر کنند.

۱۷- یوگا کنید

یوگا و ورزش های مشابه آن باعث تقویت سیستم ایمنی بدن می شوند و در نتیجه فرد می تواند با قوای بیشتری با بیماری هایی همانند سرماخوردگی، آنفولانزا و ذات الریه مبارزه کند.

ترکیب ورزش های فیزیکی و ریلکسیشن  با هم موجب افزایش بتادیفنسین ۲ در بزاق می شود، نوعی پپتید که همه میکروب ها را از بین می برد. تنها ۹۰ دقیقه یوگا میزان ترشح بتادیفنسین ۲ را دو برابر بیشتر می کند.

۱۸- آدامس بجوید

برخی از محققان بیان داشته اند که زایلیتول، شیرین کننده موجود در آدامس می تواند از آلوده شدن گوش ها و سینوس ها به ویروس های سرماخوردگی پیشگیری کند.

۱۹- خوب و کافی خوابیدن

محققان فنلاندی ثابت کرده اند که خواب کمتر از ۴ ساعت در شبانه روز می تواند روی ژن های فرد تاثیر گذاشته و روند سیستم ایمنی بدن او را تغییر داده و احتمال ابتلا به بیماری ها را در وی افزایش دهد. به همین خاطر، لازم است همه تمهیدات لازم برای داشتن خواب بهتر را انجام داده و پیش از نیمه شب به خواب بروید.

۲۰- سیگار نکشید

از دیگر مواردی که باید برای حفظ مقاومت بدن خود در برابر ویروس ها رعایت کنید، نکشیدن سیگار است. سیگار موجب افزایش احتمال جذب میکروب H1N1 که ویروس آنفولانزای خوکی است، می شود.

با این ترفند ها بیماری را از خود دور کنید

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مترجم سایت

جستجو در سایت

آمار سایت

2019163
بازدید امروزبازدید امروز480
بازدید دیروزبازدید دیروز1831
بازدید این هفته بازدید این هفته 8715
بازدید این ماه بازدید این ماه 52407
تعداد کل بازدیدهاتعداد کل بازدیدها2019163