ورود کاربران عضو

شرکت در نظر سنجی

لینک دوستان

×

خطا

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot get "مرند" woeid in module "mod_sp_weather".

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot retrive forecast data in module "mod_sp_weather".

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

چگونه در برنامه های کوهنوردی و سفرهای دوستانه روی اعصاب هم نرویم؟

 ? غذای خودتان را همراه داشته باشید.
درست است که در عالم رفاقت این حرفها را نداریم، اما اگر از قبل قرار نبوده که غذای جمع یک جا خریداری شود، بهتر است به اندازه خودتان کنسرو و خوراکی به همراه داشته باشید تا لازم نباشد از غذای دیگران بخورید.

? لوازمتان را پخش و پلا نکنید.
 اگر بیش از حد وسایلتان را پخش کنید، ممکن است آرامش همسفرهایتان را بگیرید.

? پایه باشید، اگر نیستید جدا شوید.
 درباره تصمیماتی که آنقدرها هم حیاتی نیستند، یا پایه باشید و یا خودتان جدا شوید. مثال: اگر شب ها نمی توانید دیر بخوابید، بهتر است هر وقت که راحتید از گروه جدا شده و به داخل چادر بروید، به جای اینکه با تکرار جمله “خوابم می آید” لحظه های بقیه را خراب کنید.

? زیاد آواز نخوانید.
آواز خواندن کار لذتبخشی است و خیلی وقتها در یک جمع دوستانه از آدم می خواهند که برایشان آواز بخوانیم. اما در این مورد باید بسیار هوشمندانه رفتار کنیم. ممکن است همه ی افراد یک جمع از صدا و یا سبک خواندن ما خوششان نیاید. بنابراین تعداد آواز خواندن هایتان را محدود کنید و نگذارید کسی به خاطر رودربایستی مجبور به شنیدن صدایتان باشد.

? در گروه سعی کنید تقسیم کار کنید
کمپینگ یک نمونه عینی از کار گروهی است و هر کسی می تواند وظیفه ای برای خود پیدا کند تا جمع بیشتر لذت ببرد. یک نفر اطراف را تمیز می کند، یک نفر به دنبال چوب است، یک نفر آتش را به پا می کند، یک نفر آشپزی می کند و …. اینکه این وظایف عمدتا توسط یک سری اشخاص اتفاق بیفتند و شما نقشی در این اتفاقات نداشته باشید، وجهه شما را برای دوستانتان خراب می کند.

نجات از شکاف های یخی :

گرچه کمتر برای کوهنوردان اتفاق می افتد که در شکاف های یخی سقوط کنند ولی لازم است که فوت و فن نجات از آن ها را یاد گرفت .

انتخاب روش نجات از شکاف های یخی به عهده ی افراد گروه است . لیکن تمام افراد باید به یک روش تسلط داشته باشندتا بتوانند فرد صدمه دیده را از درون شکاف بیرون آورند . به علاوه تکنیک های لازم برای حالت های مشکل تر ( نجات فرد بیهوش شده ) را نیز فرا گیرند

معمولا” کسی که در شکاف های یخی سقوط کند اگر صدمه جدی ندیده باشد می تواند خود را نجات دهد . بعضی مواقع با دور زدن شکاف ها می توان از شکاف بالا آمد . در این مواقع باید اصول زیر را رعایت نمود.

۱)      اقدام فوری. داخل شکاف های یخی، بسیار سرد است و لازم است فورا” قربانی را بیرون آورد.

۲)      باید کوله ای در محل اصطکاک طناب با لیه ی شکاف قرار داد تا از صدمه دیدن طناب جلوگیری کرد. برای این منظور از کلنگ کوهنوردی نیز می توان استفاده کرد.

    ۳)      زیاد به لبه شکاف نزدیک نشوید و مواظب باشید که برف روی فردی که در شکاف افتاده نریزد.

      شرایط و ویژگی های طبیعی ( آموزش کوهنوردی )

             رودخانه های یخی ( گلیشیر ) و ساخت آن ها : رودخانه های یخی از یخچال های مرتفع سرچشمه می گیرد و به دره ها سرازیر می شوند.غالب سلسله جبالهای مهم دنیادارای رودخانه های یخی .عظیمی هستند . طول رودخانه یخی آلیش در آلپ ۳۵ کیلومتر و ضخامت آن حدود ۳۰۰ متر است (۴) ترکیب و ساخت یک گلیشیر در زیر به شرح آن می پردازیم.

 گلیبشیر خشک:

    درتابستان برف قسمت پایین رودخانه یخی آب میشود و سطح یخی آنرا آشکار میسازد این قسمت از گلیشیر اگر شیب زیادی نداشته باشد مطمئن ترین قسمت است. زیرا با آب شدن بخشی از یخ و برف روی آن شکافهای یخی گلیشیر معلوم میشود وبنابراین خطر سقوط وجود ندارد. در بعضی قسمتها برف روی گلیشیر را می پوشاند و شکاف ها معلوم نمی شوند .

 گلیشیر آویزان:

    بخشی از رودخانه یخی است که روی جبهه های شیب دار و بالای جبهه های صخره ای قرار دارد که منبع بهمن های یخی بشمار میرود و هر لحظه خطر سقوط آنها وجود دارد.

 شکاف ها:

    در اثر حرکت گلیشیر ترک خوردگی و شکافهایی به وجود میاید . بعضی از این شکاف قابل عبور و برخی دیگر به کمک پلکان مخصوص کوهنوردی می توان از آن گذشت . ابتدای گلیشیر که از کوه جدا می شود ری ما یا برگ شروند نامیده میشود.

 مخروطی های گلیشیر:

    ستونها یا برج های یخی افراشته ای است که هر آن در اثر حرکت گلیشیر گرما ، احتمال سقوط آنها وجود دارد و یکی از خطرات بالقوه در هیمالیا است .

یخشار:

      یخشار یا آبشار یخی قسمتی از گلشیر است که در نتیجه ی حرکت در شیب تند به وجود می آید. و ترکیبی است از برج ها و شکاف های یخی و توده های بی شکل متراکم یخ و برف . یخشار های کم طول و بی خطر هستند ولی اگر طولانی باشد ( مانند یخشار خومبو در هیمالیا  بسیار خطرناک هستند و باید و باید در صورت امکان از کنار آنها جایی که گلشیر بسترهای سنگی و شنی در اطراف و پایین خود ایجاد می کند (L-M   گذشت.

 دماغه:

    انتهای گلشیر را دماغه نوک گلشیر می نامند و به خاطر شکاف های بزرگِ آن عبور از آن ها مشکل است . زیر دماغه گلشیر بستر توده های متراکم سنگ و شن است که رودخانه از آن جا بیرون می زند و راه رفتن از روی آن بسیار مشکل و ناراحت کننده است

در کوهنوردی خوردن،  هنر است.!!!!

#چند_نکته

از نوشابه های ورزشی در زمان صعود جهت رفع تشنگی کمک بگیرید لابد میپرسید نوشابه ورزشی چیست ؟
نوشابه ورزشی از ترکیب آب میوه ، کمی نمک ، شکر و آب تهیه می شود.
بهترین گزینه برای آب میوه، آبلیمو و آب پرتغال است.
این نوشابه #نمک از دست رفته شما را که با تعریق از دست داده اید جبران می کند و باعث بهبود عملکرد بدنتان به خصوص سیستم عصبی و عکس العملهای شما می شود.
آب میوه و آب نیز تشنگی بدنتان را جبران می کند و شکر هم به شما مقداری انرژی که سریع جذب خون می شود می دهد.
در هنگام فعالیت ورزشی بدن ما اصطلاحا قلیایی می شود و استفاده از شربت ورزشی که بر پایه آبلیمو درست شده با خاصیت اسیدی که دارد بدن را متعادل می کند.

موز یک میوه ورزشی است. خوشمزه ، پر انرژی و با پتاسیم بالا. پتاسیم یکی دیگر از الکترولیت هاست (مانند نمک) که به تنظیم عملکردهای بدنتان به خصوص دستگاه عصبی کمک فراوان می کند. تازه اش یا ورقه های خشک آن هر دو خوش خوراک و در برنامه های چند روزه و زمستانی کارساز است.

اثرات منفی ورود #اسید #لاکتیک به جریان خون ورزشکاران:

گاهی اوقات ورزش شدید باعث ورود اسید لاکتیک به جریان خون می‌شود که اثرات منفی بر بدن دارد.

درد در عضلات، گرم شدن بیش از حد بدن، تنفس شدید، حالت تهوع و درد در ناحیه شکم علائم وارد شدن اسید لاکتیک در خون بدن است. این حالت موقتی است و معمولا بعد از ورزش شدید ایجاد می‌شود.

علائم وارد شدن #اسید #لاکتیک به بدن واکنش بدن است که می‌خواهد به شما بگوید ورزش را متوقف کنید.

درد در عضلات که معمولا یک یا دو روز بعد از ورزش اتفاق می‌افتد از اسید لاکتیک نیست،‌ بلکه علائم ریکاوری عضلات است.

به هنگام انجام ورزش با شدت زیاد بدن از اکسیژن برای تبدیل گلوکز به انرژی استفاده می‌کند. ممکن است اکسیژن بدن کافی نباشد، تا این پروسه کامل شود. بنا‌بر ‌این لاکتات تولید می‌شود. بدن لاکتات را بدون اکسیژن به انرژی تبدیل می‌کند، اما این لاکتات یا اسید لاکتیک ممکن است وارد جریان خون شود.

شرایط دیگری همچون سرطان، نارسایی کبد، کمبود ویتامین B و ... نیز ممکن است باعث ایجاد اسید لاکتیک در خون شوند. متفورمین، داروی دیابت و NRTI داروی ایدز نیز باعث ایجاد این شرایط می‌شوند.

بهتر است ورزش را با سرعت کم آغاز کنید و به تدریج سرعت را افزایش دهید. کانال ورزش و تندرستی؛ افرادی که اصلا فعالیت ندارد، بلافاصله نباید به اندازه یک دونده ماراتن تمرین کند. هر هفته‌ میزان ورزش کردن خود را افزایش دهید. این کار باعث می‌شود که آستانه اسید لاکتیک بالا برود و مشکل ایجاد نشود.

به اندازه کافی آب بنوشید، این کار باعث می‌شود که اسید اضافی از بین برود. در برنامه غذایی خود از میوه، سبزیجات و گوشت به اندازه کافی استفاده کنید. خواب ورزشکار باید کافی باشد و به بدن خود اجازه ریکاوری بدهد.

و کوهنوردان هم بایددربین صعودهای بلند خود استراحت داشته باشند.

طول مدت ریکاوری بستگی به خود ورزشکار دارد. اگر علائم وارد شدن اسید به خون را به هنگام ورزش احساس کردید، بلافاصله بدن را سرد کنید یا استراحت کنید و به اندازه کافی آب بخورید.

اهمیت گل برف  :

(باتوم,باتونBaton,اعصای کوهنوردی )
یکی از ابتدایی ترین واساسی ترین لوازم یک کوهنورد میباشد
ویکی از تجهیزات کوهنوردی در مسیر های شیب دار برای بالا رفتن وپایین امدن می باشد
باتونها در اعضای هر ساعت چندین تن از وزن بدن را از روی اندام تحتانی به دستها منتقل میکند.
ودر یک روز فعالیت کوهنوردی
۳۰تن را که اهمیت این موضوع را میرساند
برسی عمق برف,افزایش تعادل,کاهش فشار روی زانو و جلوگیری از لیز خوردن
(داشتن کلنگ وتبر یخ در مسیرهای پر شیب ویخی الزامیست.باتون نمی تواند جایگزین باشد  )
با این توضیحات به اهمیت باتون در پیمایش مسیرهای زمستانی  پی بردیم البته معایبی نیز دارد.

? گل برف یکی از اجزای تشکیل دهنده باتوم میباشد که اکثر کوهنوردان استفاده از آن را بی اهمیت می شمارند.
گل برف در پیمایش مسیرهای پر برف زمستانی اهمیت فراوانی دارد
 
به این علت که وقتی کوهنورد د مسیرهای پر برف از گل برف استفاده نکند کار باتوم بر عکس خواهد شد نه تنها باتون به شما کمک نخواهد کرد بلکه مصرف انرژی را ۴۰درصد افزایش خواهد داد
وقتی به طور متوسط هر باتون بدونه گل برف حدود ۴۰یا ۳۰سانت به داخل برف رفته ودر اوردن ان از برف در هر قدم به طور متوسط ۳۰درصد از انرژی شما را هدر دهد این امر در مصرف انرژی یک کوهنورد بسیار زیا شده ودر نتیجه توانی برای صعودهای بلند وطولانی برای شما نمی ماند
مخصوصا این موضوع در شیبهای زیاد با برف زیاد بسیار فاحش میباشد.
لذا داشتن باتون با گل برف مناسب حدود ۳۰درصد از انرژی شما را ذخیره وصرفه جویی خواهد کرد.

در صورتی که کوله سنگین حمل میکنید برای حفظ تعادل از باتوم به صورت جفت استفاده کنید.


شانه ی یخ زده چیست؟


مشخصه ی این بیماری شروع درد خود بخودی و معمولا بدون علت در شانه است، که به مرور و بصورت پیشرونده محدودیت حرکتی در مفصل را به دنبال دارد. یعنی ممکن است فرد بدون هیچ مشکلی شب بخوابد و صبح با درد شدید از خواب بیدار شود و موهایش را با درد شانه بزند یا به سختی کیف پولش را در جیب پشتی شلوار قرار دهد.
این بیماران معمولا با مشکلاتی از قبیل: درد های شبانه و بیدار شدن از خواب هنگام حمله های حاد، درد در حرکت و همچنین حین حمله ی حاد آن در زمان استراحت و درد در عضلات پشت گردن و شانه مواجه هستند. ممکن است وضعیت قرارگیری شانه ها و کتف ها از حالت طبیعی خارج شود و مثلا شانه ها جلوتر از محل درست خود قرار بگیرند.

علت شانه ی یخ زده چیست؟

درحال حاضر علت بیماری شانه ی یخ زده ناشناخته است اما یکسری عوامل مستعد کننده وجود دارند که شامل موارد زیر می شود:
ضربه یا جراحی در نزدیکی این مفصل
بی حرکتی طولانی مدت مفصل مثلا به دنبال شکستگی ها یا التهاب تاندون ها
.کم کاری یا پرکاری تیرویید
دیابت
.پارکینسون
بیماری های قلبی
اختلالات هورمونی
 این بیماری به طور مشخصی با دیابت وابسته به انسولین در ارتباط است و این افراد ریسک بیشتری برای ابتلا به این بیماری دارند.

در شانه ی یخ زده، کپسول مفصلی شانه ملتهب می شود و باند های ضخیم شده ای در بافت کپسول ایجاد می شود که موجب ضخیم شدن و سفت شدن آن و در نتیجه محدودیت فضای مفصلی می شوند. علامت شاخص این بیماری درد شدید و ناتوانی در حرکت دادن شانه، چه با استفاده از کمک و چه بدون آن است.

برای پیشگیری چه کار کنیم؟

همانطور که در علت ها اشاره کردیم، بی حرکت بودن شانه و استفاده از دامنه ی حرکتی محدودی از شانه می تواند شما را مستعد یخ زدن! کند. مثلا ممکن است بخاطر دردی که بعد از شکستن دستتان دارید، بازوی خود را به بدنتان بچسبانید تا کوچکترین حرکتی نداشته باشد! اما این برای سلامت شانه ی شما بدتر است چون تغذیه ی اجزای مفصل شما وابسته به حرکت مفصل است و شما با این کار تغذیه ی مفصل را مختل می کنید.
برای مثال قرارگیری تمامی موارد بالا در کسی که عادت دارد قوز کرده پشت میز بشیند عوض می شود. کتف ها از هم دور می شوند و شانه ها به جلو می آیند و ستون فقرات خمیده می شود. این اتفاقات باعث می شوند فشار بیش از اندازه به تاندون ها و لیگامان های اطراف مفصل وارد شود و آنها را ملتهب کند.
بنابراین درست نشستن و حفظ وضعیت صحیح قسمت های مختلف بدن، در پیشگیری موثر است.

علائم و سیر بیماری
معمولا این بیماری را به ۴ مرحله تقسیم می کنند:
مرحله ی اول:
درد شروع شده است و با حرکت بیشتر می شود و البته در شب هم وجود دارد. محدودیت حرکتی در این مرحله حداقل است. معمولا کمتر از سه ماه طول می کشد تا این مرحله سپری شود.
مرحله ی دوم:
در این مرحله ضخیم شدگی کپسول شروع شده و به دنبال آن محدودیت حرکتی بیشتر می شود. کم کم درد بیمار بیشتر می شود و حرکات در انتهای دامنه بسیار دردناک است. و بیماران در انجام حرکات روزمره با مشکل مواجه هستند. معمولا ۳ تا ۶ ماه طول می کشد تا این مرحله سپری شود.
مرحله ی سوم:
درد به مرور کم می شود اما محدودیت حرکتی باقی می ماند. ممکن است ضعف عضلات بازو  ایجاد شود. این مرحله ممکن است از ۳ تا ۱۸ماه طول بکشد.
مرحله ی چهارم:
محدودیت حرکتی بیماران، دیگر با درد همراه نیست و حرکات شانه به مرور بهتر می شود. بازگشت کامل دامنه ی حرکتی ممکن است ۳ تا ۶ ماه طول بکشد.
گفته شده است که معمولا بهبودی خود بخودی این بیماری، بطور متوسط، دو سال طول می کشد.
روش های درمان شانه ی یخ زده
اگرچه سیر این بیماری خود بخود محدود شونده است اما به دلیل محدودیت های طولانی مدتی که ایجاد می کند، نیازمند درمان، بلافاصله بعد از گذاشتن تشخیص است. استفاده از  دارو های ضد درد مثل آسپرین و ایبوپروفن، می تواند به کاهش درد و النهاب کمک کند. در برخی موارد پزشک ممکن است دارو های ضد درد و ضد التهاب قوی تری تجویز کند.
فیزیوتراپی به عنوان اولین گزینه ی درمان، با هدف کاهش درد و افزایش دامنه ی حرکتی انجام می شود. فیزیوتراپیست تمریناتی را به شما آموزش می دهد که دامنه ی حرکتی شانه ی خود را زودتر بدست آورید.
مداخلات جراحی نیز معمولا زمانی انجام می شوند که بیمار هیچ گونه پیشرفتی بعد از ۳ ماه درمان غیر جراحی، نداشته باشد.
بعد از جراحی، فیزیوتراپی برای حفظ حرکات بدست آمده طی جراحی، ضروری است. مدت زمان بهبودی بعد از جراحی ممکن است ۶ هفته تا ۳ ماه طول بکشد. و البته شرکت فعال بیمار در برنامه ی توانبخشی مهم ترین عامل برای بازگشت توانمندی ها است.

فیزیوتراپی شانه ی یخ زده
برای درمان این بیماری در فیزیوتراپی، تمرین درمانی و تکنیک های دستی به منظور کاهش درد، افزایش دامنه ی حرکتی و افزایش عملکرد شانه انجام می شود.
فیزیوتراپیست سعی می کند با استفاده از یکسری تکنیک های درمانی، گارد و

اسپاسم عضلات پشتی را کاهش دهد تا بیمار احساس راحتی بیشتری داشته باشد. همچنین فیزیوتراپیست یکسری تمرینات را برای افزایش دامنه ی حرکتی به بیمار آموزش می دهد که باید از روز اول، ۳ تا ۵ نوبت در روز تکرار شوند.
به علاوه، بهتر است بیمار مرتبا حرکات مفاصل دورتر از شانه ( گردن، آرنج، مچ و انگشتان) را در کنار حرکت دادن شانه تا آستانه ی تحمل، انجام دهد، تا هم به گردش خون کمک کند و هم سلامت عضلات را حفظ کند. تمرینات کششی از تمریناتی است که از همان ابتدا بلافاصله بعد از کاهش التهاب، داده می شود و بعد به مرور با کمتر شدن درد و بهبود دامنه،تمرینات قدرتی هم اضافه می شود.
الکتروتراپی و مدالیتی های درمانی
فیزیوتراپیست شما ممکن است از الکتروتراپی و جریان های درمانی هم برای کاهش درد استفاده کند.
معمولا از گرمای مرطوب برای گرم کردن بافت استفاده می شود تا تحمل تمرینات و تکنیک ها برای بیمار آسان تر شود. همچنین ممکن است در پایان تمرینات از یخ استفاده شود تا درد را کاهش دهد. ممکن است از گرمای عمقی هم برای کاهش درد و افزایش دامنه ی حرکتی استفاده کرد.
توانبخشی این بیماری معمولا طولانی است و صبر و همکاری بیمار یکی از مهم ترین عوامل تعیین کننده ی طول مدت درمان و موفقیت آمیز بودن آن است.

دیگر مداخلات درمانی
تزریق استرویید
تزریق کورتیکو استرویید ها به داخل مفصل می تواند، بخصوص در مراحل اولیه، به کاهش درد و بهبود حرکات شانه کمک کند.

انبساط مفصل
در این روش، مایع استریل را به داخل کپسول مفصلی تزریق می کنند تا بافت ها کشش پیدا کنند و در نتیجه حرکت آسان تر شود.

دستکاری شانه
در این روش بیمار را بی هوش می کنند تا هیچ دردی احساس نکند. و بعد متخصص شانه را در جهات مختلف حرکت می دهد تا بافت های سفت شده، کشیده و شل شوند.

جراحی
جراحی به ندرت برای شانه ی یخ زده انجام می شود. اما اگر هیچ راه دیگری جواب ندهد، ممکن است برای برداشتن چسبندگی ها از داخل مفصل شانه استفاده شود. این جراحی معمولا به صورت آرتروسکپی انجام می شود، یعنی برش های جراحی کوچکی زده می شود و یک میله ی چراغ دار را وارد مفصل می کنند و به وسیله ی آن جراحی را انجام می دهند.

در خانه چکار کنیم؟
هر چه بیشتر می توانید شانه ی خود را حرکت دهید و شانه ی خود را بی حرکت نگذارید. بی حرکت گذاشتن مفصل باعث کمتر شدن دامنه ی حرکتی شانه ی شما می شود.

به علاوه استفاده از گرما قبل از انجام تمرینات ورزشی و سرما بعد از آن به کاهش درد شما کمک می کند.

ادامه دارد

تاريخ : یکشنبه پانزدهم دی ۱۳۹۸ | 18:49 | نویسنده : سلیمانپور |

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مترجم سایت

جستجو در سایت

آمار سایت

1488637
بازدید امروزبازدید امروز663
بازدید دیروزبازدید دیروز1341
بازدید این هفته بازدید این هفته 6596
بازدید این ماه بازدید این ماه 38727
تعداد کل بازدیدهاتعداد کل بازدیدها1488637