ورود کاربران عضو

شرکت در نظر سنجی

لینک دوستان

×

خطا

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot get "مرند" woeid in module "mod_sp_weather".

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot retrive forecast data in module "mod_sp_weather".

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

آب وعضلات :


ایا میدانید چرا بعضی از روزها احساس بی رمقی و ناتوانی میکنید و قدرت لازم را ندارید

یکی از دلایل آن میتواند کم آبی بدن باشد شما برای حرکت دادن عضلات خود به آب نیاز دارید غلظت و تراکم آب دربافت های مانند عضله که از نظر متابولیک فعال می باشند بیش از هر جای دیگری در بدن می باشد در بافت های غیر فعالی مانند چربی پوست و بعضی از بخش های استخوان کمترین تراکم را دارد عضلات بوسیله اعصاب کنترل می شوند

تحریک الکتریکی اعصاب و انقباض عضلات در نتیجه تبادل مواد معدنی محلول در آب (سدیم پتاسیم کلسیم کلرید و منیزیم) بین غشای سلولی عضله و اعصاب روی می دهد

اگر آب و الکترولیت های بدن شما کم باشد قدرت و کنترل عضلانی شما تضعیف می شود در حقیقت اگر فقط ۲ تا ۴ درصد از وزن آب در بدنتان کاهش پیدا کند حدودا ۲۱ درصد از کارایی شما در تمرینات قدرتی کاهش پیدا میکند و با کم آبی بدنتان قدرت اروبیک شما تا ۴۸ درصد کاهش خواهد یافت

هنگامی که ۲ درصد از آب بدنتان کاهش پیدا کند مکانیسم احساس تشنگی در بدنتان فعال می شود اما تا این زمان نیز شما دچار کم آبی شده اید

برای جلوگیری از کم آبی بدنتان باید در طول روز برنامه ای برای نوشیدن مداوم آب داشته باشید
اگر هدف شما افزایش عضله می باشد باید مراقب حجم سلولهایتان یا وضعیت آب سلولهای عضله خود باشید
اگر سلولهای عضله شما بخوبی آبرسانی شود سنتز پروتئین تحریک می شود و تجزیه پروتئین کاهش می یابد
از سوی دیگر کم آبی سلولهای عضله تجزیه پروتئین را افزایش می دهد و سنتز پروتئین را متوقف می نماید حجم سلول از موارد دیگری چون طرح ژنتیکی فالیت هورمون و آنزیم و متابولیسم نیز تاثیر می پذیرد.

ورزش و بیماری های قلبی :


وقتی که ثابت میشود فردی به بیماری قلبی مبتلاست، طبیعی است که دیگر نمیتواند مانند یک فرد عادی فعالیت کند و یا هر ورزشی را برای خود انتخاب کند.
برای بعضی از بیماران قلبی اصلا فعالیتهای ورزشی توصیه نمیشود و برای برخی دیگر هم باید فعالیتهای ورزشی به صورت بسیار محدود لحاظ گردد.
ورزشهایی هم که برای بیماران قلبی در نظر گرفته می شود باید با توجه به نوع بیماری این گونه از افراد مدنظر قرار گیرد. بنابراین نخست باید بدانیم بیمار مبتلا به عارضه قلبی در چه وضعیتی قرار دارد و بیماری تا چه میزان پیش رفته و بر اساس آن نوع فعالیت ورزشی و میزان آن را مشخص کنیم.
↩️ بیمارانی که فشار خون کنترل شده دارند و یا به بیماری دریچه ای خفیف مبتلا هستند، سابقه عمل جراحی قلب باز یا آنژیو پلاستی دارند، تنگی عروق کرونر دارند و به اختلال های ریتم قلبی خوش خیم مبتلا هستند منع و محدودیت خاصی از لحاظ ورزشی ندارند و با ورزش های تفریحی و معمولی مشکلی پیدا نمیکنند. اما باز هم صلاح است که شدت و مدت تمرینات آنها زیر نظر مربیان مجرب چک شود.
✔️ چه نوع ورزشی برای قلب و عروق مفید است ؟
بهترین نوع ورزش برای سیستم قلبی عروقی، ورزشهای هوازی است که منجر به تقویت سیستم قلبی عروقی، تنفس و افزایش طول عمر میشود. برنامه ورزشی بیماران قلبی باید بر اساس ملاحظه های ورزشی و پزشکی ورزشی تعیین شود تا این افراد بتوانند سیستم قلبی عروقی فعالتری داشته باشند و خطرهای ورزش گریبانگیرشان نشود.
✔️ ورزشهای ممنوعه
ورزشهایی مانند وزنه برداری که به حالت ایستایی و وارد آوردن فشار در موقعیت های در جا نیاز دارد به هیچ عنوان به بیماران قلبی عروقی توصیه نمیشود، زیرا فشار زیادی به قلب و عروق وارد میکند. همچنین رفتن به جکوزی و سونا که تغییرات سریع و ناگهانی در سیستم بدن ایجاد میکند یا ورزشهایی که به حرکت شتابی خیلی سریع نیاز دارد و یکدفعه به سیستم بدن انرژی وارد میکند اصلا توصیه نمیشود.
↩️ یک عادت خطرناک، رفتن به داخل جکوزی و سپس وارد شدن داخل حوضچه آب یخ است. این کار میتواند در بیماران قلبی و حتی افراد سالم و ورزشکار باعث سنکوپ یا ایست قلبی شود.
بنابراین این کار، به خصوص برای بیماران قلبی ممنوع و قدغن است

خوراکی هایی ممنوع که برای بعد از ورزش :

ورزش یکی از راه‌هایی است که به شما کمک‌ می‌کند تا بتوانید به سرعت وزن خودتان را کاهش دهید اما در کنار آن، تغذیه نیز نقشی اساسی را ایفا می‌کند. بسیاری از افرادی که نمی‌توانند از راه ورزش کردن خودشان را لاغر کنند، معمولا در تغذیه مشکلاتی دارند. تعدادی از بدترین خوراکی‌ها برای زمان بعد از ورزش .....

سبزیجات خام
سبزی و میوه همیشه در لیست بهترین خوراکی‌ها قرار داشته‌اند و محققان و پزشکان به خوردن آنها توصیه می‌کنند. با این حال، سبزی‌ها خوراکی‌های مناسبی برای بعد از ورزش نیستند چرا که نمی‌توانند به متابولیزم بدن کمک کنند و همچنین انرژی‌های از دست‌رفته بدن را بازیابی نمی‌کنند.


فست‌فودها
یکی از بدترین خوراکی‌های دنیا فست‌فود است. انواع روغن‌های فرآوری شده و چربی‌های مضر در این خوراکی‌ها وجود دارد که می‌تواند به راحتی میزان تراکم چربی در بدن شما را افزایش دهد. مهم‌ترین دلیلی که برای منع خوردن آنها بعد از ورزش ارائه می‌شود، این است که کالری بسیار بالای هر لقمه از این غذاها ساعت‌ها تلاش شما برای سوزاندن کالری را از بین می‌برد.

تنقلات شور
خوردن تنقلات یکی از تفریحاتی است که بسیاری از جوانان به آن علاقه‌مند هستند. از جمله محبوب‌ترین تنقلات می‌توانیم به چیپس و پفک اشاره کنیم که البته بسیار شور هم هستند. تقریبا تمامی پزشکان بر این عقیده‌اند که خوردن تنقلات بعد از ورزش می‌تواند به عنوان یک سم برای ورزشکاران شناخته شود. این تنقلات سطح پتاسیم را در بدن کاهش داده و خطراتی را برای آن ایجاد می‌کند.

انواع شیرینی
یکی دیگر از سم‌های خوراکی برای افراد چاق، انواع شیرینی و دسر است. خوردن این دسرها و شیرینی‌ها می‌تواند به راحتی تمام کالری سوخته‌شده در جریان ورزش را به بدن شما بازگرداند و همچنین به هیچ عنوان برای افراد لاغر هم توصیه نمی‌شود. شیرینی این دسرها مصنوعی هستند و بیشتر به قلب شما فشار وارد می‌کنند.

چرا درد و گرفتگي عضلاني پديد مي آيد؟

خستگی عضلانی

بلافاصله بعد از انقباض، عضله به مرحله رلاکسیون و شل شدن عضله می رود، که معمولاً بیشتر از خود انقباض طول می کشد. این روند رلاکسیون به فیدبک حسی بین عضله و نخاع برمی گردد، که از محور عضلات و اندام های تاندون گولگی که در عضلات قرار دارد، ناشی می شود.
وقتی عضله خسته می شود، سفت می شود، که فعالیت محور عضلات را بیشتر و فعالیت تاندون گولگی را کمتر می کند. وقتی این تلاشها به همراه هم اتفاق بیفتد، مشکلاتی را در پروسه انقباض و رلاکسیون عضلات ایجاد کرده و گرفتگی عضلانی پدید می آید.

تاثیر کربوهیدرات

درد و گرفتگی عضلانی درمواردی که فرد رژیم های کم کربوهیدرات را دنبال می کند و ناگهان مقدار زیادی کربوهیدرات مصرف می کند، نیز ممکن است اتفاق بیفتد. این می تواند بخشی از پروتکل رژیم غذایی باشد، از اینرو بهترین راه برای کنار آمدن با آن این است که بدانید بلافاصله بعد از دوره کربوهیدرات-بالا، احتمال بیشتری برای بروز درد و گرفتگی عضلانی وجود دارد و سعی کنید از انجام هر نوع فعالیت شدید در این مدت خودداری کنید.

بسیاری از فعالیت‌ها در زندگی پرمشغله ما نیازمند حجم زیادی از هوا می‌باشد. افزایش اندازه ریه‌ها، یک انتخاب است، اما همچنین می‌توانید میزان اکسیژنی را که به ریه‌های‌تان می‌فرستید افزایش دهید و می‌توانید کارآمدی ریه‌های خود را در مصرف هوا، بهتر کنید. در این مطلب مجله علم ورزش لیستی از تمرین‌هایی را که به شما در افزایش ظرفیت ریه‌ها کمک می‌کنند را توضیح می‌دهد.

بازدم عمیق

برای این‌کار روی زمین مسطح بایستید و روی کمرتان خم شوید. زانوهای‌تان را آزاد و بدون انقباض باشد و یک بازدم قوی و عمیق داشته باشید. همان‌طور که به آرامی کمرتان را صاف می‌کنید دم بگیرید. هر وقت ریه‌های‌تان پُر شد، ۲۰ ثانیه نفس‌تان را نگه دارید، حین شمردن تا ۲۰، بازوها را از جلو بکشید. ریلکس کنید و به آرامی بازدم کنید و همزمان بازوها را پایین بیاورید. این تمرین را ۴ بار تکرار نمایید.

تنفس آسیایی (اورینتال)

 ٣نفس کوتاه با بینی بگیرید و وقتی این کار را می‌کنید بازدم نداشته باشید. دوباره دم بگیرید و بازوها را هم‌عرض با شانه‌ها در جلوی بدن‌تان بالا ببرید. برای دم بعدی بازوها را از هم جدا کنید و برای دم سوم بازوها را در بالای سرتان بکشید. حالا وقتی این دم‌های گرفته شده را بازدم می‌کنید، بازوها را با چرخش به پوزیشن‌های قبلی برگردانید. این تمرین را ۱۰ بار تکرار کنید.

کشش دنده‌ها

در حالت ایستاده، ریه‌های‌تان را کاملاً از هوا تخلیه کنید. به آرامی نفس بگیرید و اجازه دهید ریه‌ها تا جایی که می‌توانند باز شده و پُر از هوا شوند. اگر می‌توانید نفس‌تان را ۲۰ ثانیه نگه دارید و هنگام شمردن تا ۲۰، دست‌های‌تان را روی باسن‌تان بگذارید جوری که انگشت شست به سمت جلو و انگشت کوچک به سمت پشت‌تان باشد. ریلکس کنید و به آرامی نفس را بیرون دهید. این تمرین را سه بار تکرار کنید.

تنفس شکمی

برای این تمرین باید به پشت دراز بکشید. یک دست را روی سینه و دست دیگر را روی شکم‌تان بگذارید. یک نفس عمیق و آرام بکشید و احساس کنید که شکم‌تان کشیده می‌شود. باید ببینید که دست روی شکم‌تان بالاتر از دستی که روی سینه‌تان است می‌آید. هوا را با دهان بیرون دهید، سپس با بینی دم بگیرید و نفس‌تان را حدود ۷ ثانیه نگه دارید. با شماره ۸، نفس را بیرون دهید و عضلات شکم را به‌هم بفشارید تا مطمئئ شوید تمام هوا را بیرون داده‌اید.

تنفس شماره‌ای

چشمان‌تان را ببندید و یک نفس عمیق بکشید. اجازه دهید ریه‌های‌تان کاملاً از هوا خالی شوند. دوباره نفس بگیرید و عدد یک را در ذهن‌تان تجسم کنید، هم زمان روی تنفس آرام تمرکز کنید. بعد از این‌که ۲ ثانیه نفس‌تان را نگه داشتید، آن را رها کنید. باز هم با تصور عدد ۳، به آرامی دم بگیرید و تا ۳ شماره نفس را حبس کنید و سپس رهایش کنید. آن‌قدر ادامه دهید تا به شماره ۸ برسید و دوباره تمام مراحل تمرین را تکرار نمایید.

تمرین در آب

وقتی درآب تمرین می‌کنید، آب به‌عنوان یک مقاومت در برابر حرکات عمل کرده و بدن شما نیاز پیدا می‌کند تا سخت‌تر کار کند تا بتواند اکسیژن مورد نیاز خون را تأمین نماید. یک برنامه کششی/ وزنه برداری برای بیرون از استخر درنظر بگیرید. یادتان باشد وقتی در آب هستید وزنه‌ها سبک‌تر خواهند بود. روتین‌تان را تمرین کنید تا بر آن مسلط شوید، سپس وارد آب بشوید.

تا گردن در آب فرو بروید و تمرین را شروع کنید. به‌خاطر فشاری که روی بدن‌تان است به تنفس‌های سریع‌تری نیاز خواهید داشت و ظرفیت اکسیژن بسیار کم خواهد شد. بدن‌تان این کمبود را جبران و تعدیل می‌کند و اگر تمرین‌تان به‌طور مرتب در آب انجام دهید، ریه‌های شما کارآمدتر خواهند شد.


تمرین هوازی

برای این‌که ظرفیت ریه‌های‌تان واقعاً افزایش پیدا کند، تمرین هوازی را مرتباً انجام دهید. برای کسب بهترین نتایج، دست‌کم ۳۰ دقیقه تمرین کنید. وقتی بدن‌تان خسته شود، ریه‌ها سخت‌تر کار کرده و در نتیجه ظرفیت‌شان بیشتر خواهد شد. انتخاب‌های زیادی برای تمرین هوازی دارید، بنابراین پیدا کردن تمرینی که برای‌تان جذاب و مفرح باشد ساده است. می‌توانید ایروبیک را انتخاب کنید، دویدن یا شنا هم برای افزایش سریع ظرفیت ریه‌ها مناسب هستند.

تمرین در ارتفاعات بالا

ارتفاعات بالا، اکسیژن کمتری دارند، بنابراین تمرین و ورزش در ارتفاعات، راهی بسیار عالی برای افزایش گنجایش ریه‌هاست. البته برای بدن‌تان سخت است اما اگر ادامه دهید نتایجش را خواهید دید. وقتی به ارتفاع پایین برگردید، بدن شما حداقل تا ۲ هفته، همچنان هموگلوبین و سلول‌های خونی قرمز زیادی دارد. وقتی در ارتفاعات بالا ورزش می‌کنید، خیلی مراقب باشید.

✳️ ارتباط ديابت وكبد چرب :

هميشه بياد داشته باشيم ، بالا بودن قند خون همواره زمينه ساز ابتلا به ديابت نوع دو و كبد چرب است

درمان دارويي براي كبد چرب وجود ندارد اما با رعايت نكات زير ميتوان انرا كنترل كرد :

1- كاهش وزن اضافه از طريق تغيير اصلاح سبك زندگي نا مناسب
2- رعايت رژيم غذايي كم چرب ، كم شكر و پر فيبر
3- تحرك و ورزش منظم

سه مورد فوق به پيشگيري از ديابت نيز كمك ميكند
انسولين عامل اصلي براي شناخت چگونگي ارتباط بين ديابت و كبد چرب است . كبد يك عضو وابسته به انسولين است و عملكرد ان بدو عامل بستگي دارد ::

* سطح انسولين خون
*ميزان حساسيت كبد به انسولين

بطور معمول ، سطح گلوكز خون بعد از خوردن بالا ميرود و پانكراس را به ترشح انسولين واميدارد.
هنگامي كه سطح گلوكز درخون بالا باشد كبد با جذب گلوكز اضافي وتبديل ان به كليگوژن به پيام انسولين جواب ميدهد .
هنگامي كه سطح گلوكز خون پايين بيايد ، كبد گلوكز را دوباره به جريان خون بر ميگرداند.

? در افراد ديابتي كبد نميتواند قند را به كليگوژن تبديل كند و يا در مواقع لزوم انرا بشكل گلوكز به جريان خون وارد كند.
گر چه كبد چرب علل مختلف دارد ولي مقاومت به انسولين در كبد سبب ميشود سطح قند خون بالا رفته و احتمال تجمع چربي در كبد افزايش يابد

ادامه دارد.....

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مترجم سایت

جستجو در سایت

آمار سایت

1276657
بازدید امروزبازدید امروز1101
بازدید دیروزبازدید دیروز968
بازدید این هفته بازدید این هفته 7687
بازدید این ماه بازدید این ماه 26610
تعداد کل بازدیدهاتعداد کل بازدیدها1276657